13. και Εδνα λεγει Τωβια τεκνον και αδελφε ηγαπημενε αποκαταστησαι σε κυριος και ιδοιμι σου τεκνα εως ζω και Σαρρας της θυγατρος μου προ του με αποθανειν ενωπιον του κυριου παρατιθεμαι σοι την θυγατερα μου εν παραθηκη μη λυπησης αυτην πασας τας ημερας της ζωης σου παιδιον εις ειρηνην απο του νυν εγω σου μητηρ και Σαρρα αδελφη ευοδωθειημεν παντες εν τω αυτω πασας τας ημερας εν τη ζωη ημων και κατεφιλησεν αμφοτερους και απεστειλεν υγιαινοντας