1. και απεστειλεν κυριος τον Nαθαν τον προφητην προς Dαυιδ και εισηλθεν προς αυτον και ειπεν αυτω δυο ησαν ανδρες εν πολει μια εις πλουσιος και εις πενης
2. και τω πλουσιω ην ποιμνια και βουκολια πολλα σφοδρα
3. και τω πενητι ουδεν αλλV η αμνας μια μικρα ην εκτησατο και περιεποιησατο και εξεθρεψεν αυτην και ηδρυνθη μετV αυτου και μετα των υιων αυτου επι το αυτο εκ του αρτου αυτου ησθιεν και εκ του ποτηριου αυτου επινεν και εν τω κολπω αυτου εκαθευδεν και ην αυτω ως θυγατηρ
4. και ηλθεν παροδος τω ανδρι τω πλουσιω και εφεισατο λαβειν εκ των ποιμνιων αυτου και εκ των βουκολιων αυτου του ποιησαι τω ξενω οδοιπορω ελθοντι προς αυτον και ελαβεν την αμναδα του πενητος και εποιησεν αυτην τω ανδρι τω ελθοντι προς αυτον
5. και εθυμωθη οργη Dαυιδ σφοδρα τω ανδρι και ειπεν Dαυιδ προς Nαθαν ζη κυριος οτι υιος θανατου ο ανηρ ο ποιησας τουτο
6. και την αμναδα αποτεισει επταπλασιονα ανθV ων οτι εποιησεν το ρημα τουτο και περι ου ουκ εφεισατο
7. και ειπεν Nαθαν προς Dαυιδ συ ει ο ανηρ ο ποιησας τουτο ταδε λεγει κυριος ο θεος Iσραηλ εγω ειμι εχρισα σε εις βασιλεα επι Iσραηλ και εγω ειμι ερρυσαμην σε εκ χειρος Sαουλ
8. και εδωκα σοι τον οικον του κυριου σου και τας γυναικας του κυριου σου εν τω κολπω σου και εδωκα σοι τον οικον Iσραηλ και Iουδα και ει μικρον εστιν προσθησω σοι κατα ταυτα
9. τι οτι εφαυλισας τον λογον κυριου του ποιησαι το πονηρον εν οφθαλμοις αυτου τον Oυριαν τον Cετταιον επαταξας εν ρομφαια και την γυναικα αυτου ελαβες σεαυτω εις γυναικα και αυτον απεκτεινας εν ρομφαια υιων Aμμων
10. και νυν ουκ αποστησεται ρομφαια εκ του οικου σου εως αιωνος ανθV ων οτι εξουδενωσας με και ελαβες την γυναικα του Oυριου του Cετταιου του ειναι σοι εις γυναικα
11. ταδε λεγει κυριος ιδου εγω εξεγειρω επι σε κακα εκ του οικου σου και λημψομαι τας γυναικας σου κατV οφθαλμους σου και δωσω τω πλησιον σου και κοιμηθησεται μετα των γυναικων σου εναντιον του ηλιου τουτου
12. οτι συ εποιησας κρυβη καγω ποιησω το ρημα τουτο εναντιον παντος Iσραηλ και απεναντι τουτου του ηλιου
13. και ειπεν Dαυιδ τω Nαθαν ημαρτηκα τω κυριω και ειπεν Nαθαν προς Dαυιδ και κυριος παρεβιβασεν το αμαρτημα σου ου μη αποθανης
14. πλην οτι παροξυνων παρωξυνας τους εχθρους κυριου εν τω ρηματι τουτω και γε ο υιος σου ο τεχθεις σοι θανατω αποθανειται
15. και απηλθεν Nαθαν εις τον οικον αυτου και εθραυσεν κυριος το παιδιον ο ετεκεν η γυνη Oυριου τω Dαυιδ και ηρρωστησεν
16. και εζητησεν Dαυιδ τον θεον περι του παιδαριου και ενηστευσεν Dαυιδ νηστειαν και εισηλθεν και ηυλισθη εν σακκω επι της γης
17. και ανεστησαν επV αυτον οι πρεσβυτεροι του οικου αυτου του εγειραι αυτον απο της γης και ουκ ηθελησεν και ου συνεφαγεν αυτοις αρτον
18. και εγενετο εν τη ημερα τη εβδομη και απεθανε το παιδαριον και εφοβηθησαν οι δουλοι Dαυιδ αναγγειλαι αυτω οτι τεθνηκεν το παιδαριον οτι ειπαν ιδου εν τω ετι το παιδαριον ζην ελαλησαμεν προς αυτον και ουκ εισηκουσεν της φωνης ημων και πως ειπωμεν προς αυτον οτι τεθνηκεν το παιδαριον και ποιησει κακα
19. και συνηκεν Dαυιδ οτι οι παιδες αυτου ψιθυριζουσιν και ενοησεν Dαυιδ οτι τεθνηκεν το παιδαριον και ειπεν Dαυιδ προς τους παιδας αυτου ει τεθνηκεν το παιδαριον και ειπαν τεθνηκεν
20. και ανεστη Dαυιδ εκ της γης και ελουσατο και ηλειψατο και ηλλαξεν τα ιματια αυτου και εισηλθεν εις τον οικον του θεου και προσεκυνησεν αυτω και εισηλθεν εις τον οικον αυτου και ητησεν αρτον φαγειν και παρεθηκαν αυτω αρτον και εφαγεν
21. και ειπαν οι παιδες αυτου προς αυτον τι το ρημα τουτο ο εποιησας ενεκα του παιδαριου ετι ζωντος ενηστευες και εκλαιες και ηγρυπνεις και ηνικα απεθανεν το παιδαριον ανεστης και εφαγες αρτον και πεπωκας
22. και ειπεν Dαυιδ εν τω το παιδαριον ετι ζην ενηστευσα και εκλαυσα οτι ειπα τις οιδεν ει ελεησει με κυριος και ζησεται το παιδαριον
23. και νυν τεθνηκεν ινα τι τουτο εγω νηστευω μη δυνησομαι επιστρεψαι αυτο ετι εγω πορευσομαι προς αυτον και αυτος ουκ αναστρεψει προς με
24. και παρεκαλεσεν Dαυιδ Bηρσαβεε την γυναικα αυτου και εισηλθεν προς αυτην και εκοιμηθη μετV αυτης και συνελαβεν και ετεκεν υιον και εκαλεσεν το ονομα αυτου Sαλωμων και κυριος ηγαπησεν αυτον
25. και απεστειλεν εν χειρι Nαθαν του προφητου και εκαλεσεν το ονομα αυτου Iδεδι ενεκεν κυριου
26. και επολεμησεν Iωαβ εν Rαββαθ υιων Aμμων και κατελαβεν την πολιν της βασιλειας
27. και απεστειλεν Iωαβ αγγελους προς Dαυιδ και ειπεν επολεμησα εν Rαββαθ και κατελαβομην την πολιν των υδατων
28. και νυν συναγαγε το καταλοιπον του λαου και παρεμβαλε επι την πολιν και προκαταλαβου αυτην ινα μη προκαταλαβωμαι εγω την πολιν και κληθη το ονομα μου επV αυτην
29. και συνηγαγεν Dαυιδ παντα τον λαον και επορευθη εις Rαββαθ και επολεμησεν εν αυτη και κατελαβετο αυτην
30. και ελαβεν τον στεφανον Mελχολ του βασιλεως αυτων απο της κεφαλης αυτου και ο σταθμος αυτου ταλαντον χρυσιου και λιθου τιμιου και ην επι της κεφαλης Dαυιδ και σκυλα της πολεως εξηνεγκεν πολλα σφοδρα
31. και τον λαον τον οντα εν αυτη εξηγαγεν και εθηκεν εν τω πριονι και εν τοις τριβολοις τοις σιδηροις και διηγαγεν αυτους δια του πλινθειου και ουτως εποιησεν πασαις ταις πολεσιν υιων Aμμων και επεστρεψεν Dαυιδ και πας ο λαος εις Iερουσαλημ