1. εν τω ετει τω δευτερω της βασιλειας Nαβουχοδονοσορ ηνυπνιασθη Nαβουχοδονοσορ ενυπνιον και εξεστη το πνευμα αυτου και ο υπνος αυτου εγενετο απV αυτου
2. και ειπεν ο βασιλευς καλεσαι τους επαοιδους και τους μαγους και τους φαρμακους και τους Cαλδαιους του αναγγειλαι τω βασιλει τα ενυπνια αυτου και ηλθαν και εστησαν ενωπιον του βασιλεως
3. και ειπεν αυτοις ο βασιλευς ηνυπνιασθην και εξεστη το πνευμα μου του γνωναι το ενυπνιον
4. και ελαλησαν οι Cαλδαιοι τω βασιλει Sυριστι βασιλευ εις τους αιωνας ζηθι συ ειπον το ενυπνιον τοις παισιν σου και την συγκρισιν αναγγελουμεν
5. απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν τοις Cαλδαιοις ο λογος απV εμου απεστη εαν μη γνωρισητε μοι το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου εις απωλειαν εσεσθε και οι οικοι υμων διαρπαγησονται
6. εαν δε το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου γνωρισητε μοι δοματα και δωρεας και τιμην πολλην λημψεσθε παρV εμου πλην το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου απαγγειλατε μοι
7. απεκριθησαν δευτερον και ειπαν ο βασιλευς ειπατω το ενυπνιον τοις παισιν αυτου και την συγκρισιν αυτου αναγγελουμεν
8. απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν επV αληθειας οιδα εγω οτι καιρον υμεις εξαγοραζετε καθοτι ειδετε οτι απεστη απV εμου το ρημα
9. εαν ουν το ενυπνιον μη αναγγειλητε μοι οιδα οτι ρημα ψευδες και διεφθαρμενον συνεθεσθε ειπειν ενωπιον μου εως ου ο καιρος παρελθη το ενυπνιον μου ειπατε μοι και γνωσομαι οτι την συγκρισιν αυτου αναγγελειτε μοι
10. απεκριθησαν οι Cαλδαιοι ενωπιον του βασιλεως και λεγουσιν ουκ εστιν ανθρωπος επι της ξηρας οστις το ρημα του βασιλεως δυνησεται γνωρισαι καθοτι πας βασιλευς μεγας και αρχων ρημα τοιουτο ουκ επερωτα επαοιδον μαγον και Cαλδαιον
11. οτι ο λογος ον ο βασιλευς επερωτα βαρυς και ετερος ουκ εστιν ος αναγγελει αυτον ενωπιον του βασιλεως αλλV η θεοι ων ουκ εστιν η κατοικια μετα πασης σαρκος
12. τοτε ο βασιλευς εν θυμω και οργη πολλη ειπεν απολεσαι παντας τους σοφους Bαβυλωνος
13. και το δογμα εξηλθεν και οι σοφοι απεκτεννοντο και εζητησαν Dανιηλ και τους φιλους αυτου ανελειν
14. τοτε Dανιηλ απεκριθη βουλην και γνωμην τω Aριωχ τω αρχιμαγειρω του βασιλεως ος εξηλθεν αναιρειν τους σοφους Bαβυλωνος
15. αρχων του βασιλεως περι τινος εξηλθεν η γνωμη η αναιδης εκ προσωπου του βασιλεως εγνωρισεν δε το ρημα Aριωχ τω Dανιηλ
16. και Dανιηλ εισηλθεν και ηξιωσεν τον βασιλεα οπως χρονον δω αυτω και την συγκρισιν αυτου αναγγειλη τω βασιλει
17. και εισηλθεν Dανιηλ εις τον οικον αυτου και τω Aνανια και τω Mισαηλ και τω Aζαρια τοις φιλοις αυτου το ρημα εγνωρισεν
18. και οικτιρμους εζητουν παρα του θεου του ουρανου υπερ του μυστηριου τουτου οπως αν μη απολωνται Dανιηλ και οι φιλοι αυτου μετα των επιλοιπων σοφων Bαβυλωνος
19. τοτε τω Dανιηλ εν οραματι της νυκτος το μυστηριον απεκαλυφθη και ευλογησεν τον θεον του ουρανου
20. Dανιηλ και ειπεν ειη το ονομα του θεου ευλογημενον απο του αιωνος και εως του αιωνος οτι η σοφια και η συνεσις αυτου εστιν
21. και αυτος αλλοιοι καιρους και χρονους καθιστα βασιλεις και μεθιστα διδους σοφιαν τοις σοφοις και φρονησιν τοις ειδοσιν συνεσιν
22. αυτος αποκαλυπτει βαθεα και αποκρυφα γινωσκων τα εν τω σκοτει και το φως μετV αυτου εστιν
23. σοι ο θεος των πατερων μου εξομολογουμαι και αινω οτι σοφιαν και δυναμιν εδωκας μοι και νυν εγνωρισας μοι α ηξιωσαμεν παρα σου και το οραμα του βασιλεως εγνωρισας μοι
24. και ηλθεν Dανιηλ προς Aριωχ ον κατεστησεν ο βασιλευς απολεσαι τους σοφους Bαβυλωνος και ειπεν αυτω τους σοφους Bαβυλωνος μη απολεσης εισαγαγε δε με ενωπιον του βασιλεως και την συγκρισιν τω βασιλει αναγγελω
25. τοτε Aριωχ εν σπουδη εισηγαγεν τον Dανιηλ ενωπιον του βασιλεως και ειπεν αυτω ευρηκα ανδρα εκ των υιων της αιχμαλωσιας της Iουδαιας οστις το συγκριμα τω βασιλει αναγγελει
26. και απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν τω Dανιηλ ου το ονομα Bαλτασαρ ει δυνασαι μοι αναγγειλαι το ενυπνιον ο ειδον και την συγκρισιν αυτου
27. και απεκριθη Dανιηλ ενωπιον του βασιλεως και λεγει το μυστηριον ο ο βασιλευς επερωτα ουκ εστιν σοφων μαγων επαοιδων γαζαρηνων αναγγειλαι τω βασιλει
28. αλλV η εστιν θεος εν ουρανω αποκαλυπτων μυστηρια και εγνωρισεν τω βασιλει Nαβουχοδονοσορ α δει γενεσθαι επV εσχατων των ημερων το ενυπνιον σου και αι ορασεις της κεφαλης σου επι της κοιτης σου τουτο εστιν
29. συ βασιλευ οι διαλογισμοι σου επι της κοιτης σου ανεβησαν τι δει γενεσθαι μετα ταυτα και ο αποκαλυπτων μυστηρια εγνωρισεν σοι α δει γενεσθαι
30. και εμοι δε ουκ εν σοφια τη ουση εν εμοι παρα παντας τους ζωντας το μυστηριον τουτο απεκαλυφθη αλλV ενεκεν του την συγκρισιν τω βασιλει γνωρισαι ινα τους διαλογισμους της καρδιας σου γνως
31. συ βασιλευ εθεωρεις και ιδου εικων μια μεγαλη η εικων εκεινη και η προσοψις αυτης υπερφερης εστωσα προ προσωπου σου και η ορασις αυτης φοβερα
32. η εικων ης η κεφαλη χρυσιου χρηστου αι χειρες και το στηθος και οι βραχιονες αυτης αργυροι η κοιλια και οι μηροι χαλκοι
33. αι κνημαι σιδηραι οι ποδες μερος τι σιδηρουν και μερος τι οστρακινον
34. εθεωρεις εως ου ετμηθη λιθος εξ ορους ανευ χειρων και επαταξεν την εικονα επι τους ποδας τους σιδηρους και οστρακινους και ελεπτυνεν αυτους εις τελος
35. τοτε ελεπτυνθησαν εις απαξ το οστρακον ο σιδηρος ο χαλκος ο αργυρος ο χρυσος και εγενοντο ωσει κονιορτος απο αλωνος θερινης και εξηρεν αυτα το πληθος του πνευματος και τοπος ουχ ευρεθη αυτοις και ο λιθος ο παταξας την εικονα εγενηθη ορος μεγα και επληρωσεν πασαν την γην
36. τουτο εστιν το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου ερουμεν ενωπιον του βασιλεως
37. συ βασιλευ βασιλευς βασιλεων ω ο θεος του ουρανου βασιλειαν ισχυραν και κραταιαν και εντιμον εδωκεν
38. εν παντι τοπω οπου κατοικουσιν οι υιοι των ανθρωπων θηρια τε αγρου και πετεινα ουρανου εδωκεν εν τη χειρι σου και κατεστησεν σε κυριον παντων συ ει η κεφαλη η χρυση
39. και οπισω σου αναστησεται βασιλεια ετερα ηττων σου και βασιλεια τριτη ητις εστιν ο χαλκος η κυριευσει πασης της γης
40. και βασιλεια τεταρτη εσται ισχυρα ως ο σιδηρος ον τροπον ο σιδηρος λεπτυνει και δαμαζει παντα ουτως παντα λεπτυνει και δαμασει
41. και οτι ειδες τους ποδας και τους δακτυλους μερος μεν τι οστρακινον μερος δε τι σιδηρουν βασιλεια διηρημενη εσται και απο της ριζης της σιδηρας εσται εν αυτη ον τροπον ειδες τον σιδηρον αναμεμειγμενον τω οστρακω
42. και οι δακτυλοι των ποδων μερος μεν τι σιδηρουν μερος δε τι οστρακινον μερος τι της βασιλειας εσται ισχυρον και απV αυτης εσται συντριβομενον
43. οτι ειδες τον σιδηρον αναμεμειγμενον τω οστρακω συμμειγεις εσονται εν σπερματι ανθρωπων και ουκ εσονται προσκολλωμενοι ουτος μετα τουτου καθως ο σιδηρος ουκ αναμειγνυται μετα του οστρακου
44. και εν ταις ημεραις των βασιλεων εκεινων αναστησει ο θεος του ουρανου βασιλειαν ητις εις τους αιωνας ου διαφθαρησεται και η βασιλεια αυτου λαω ετερω ουχ υπολειφθησεται λεπτυνει και λικμησει πασας τας βασιλειας και αυτη αναστησεται εις τους αιωνας
45. ον τροπον ειδες οτι απο ορους ετμηθη λιθος ανευ χειρων και ελεπτυνεν το οστρακον τον σιδηρον τον χαλκον τον αργυρον τον χρυσον ο θεος ο μεγας εγνωρισεν τω βασιλει α δει γενεσθαι μετα ταυτα και αληθινον το ενυπνιον και πιστη η συγκρισις αυτου
46. τοτε ο βασιλευς Nαβουχοδονοσορ επεσεν επι προσωπον και τω Dανιηλ προσεκυνησεν και μαναα και ευωδιας ειπεν σπεισαι αυτω
47. και αποκριθεις ο βασιλευς ειπεν τω Dανιηλ επV αληθειας ο θεος υμων αυτος εστιν θεος θεων και κυριος των βασιλεων και αποκαλυπτων μυστηρια οτι ηδυνηθης αποκαλυψαι το μυστηριον τουτο
48. και εμεγαλυνεν ο βασιλευς τον Dανιηλ και δοματα μεγαλα και πολλα εδωκεν αυτω και κατεστησεν αυτον επι πασης χωρας Bαβυλωνος και αρχοντα σατραπων επι παντας τους σοφους Bαβυλωνος
49. και Dανιηλ ητησατο παρα του βασιλεως και κατεστησεν επι τα εργα της χωρας Bαβυλωνος τον Sεδραχ Mισαχ Aβδεναγω και Dανιηλ ην εν τη αυλη του βασιλεως