1. Nαβουχοδονοσορ ο βασιλευς πασι τοις λαοις φυλαις και γλωσσαις τοις οικουσιν εν παση τη γη ειρηνη υμιν πληθυνθειη
2. τα σημεια και τα τερατα α εποιησεν μετV εμου ο θεος ο υψιστος ηρεσεν εναντιον εμου αναγγειλαι υμιν
3. ως μεγαλα και ισχυρα η βασιλεια αυτου βασιλεια αιωνιος και η εξουσια αυτου εις γενεαν και γενεαν
4. εγω Nαβουχοδονοσορ ευθηνων ημην εν τω οικω μου και ευθαλων
5. ενυπνιον ειδον και εφοβερισεν με και εταραχθην επι της κοιτης μου και αι ορασεις της κεφαλης μου συνεταραξαν με
6. και διV εμου ετεθη δογμα του εισαγαγειν ενωπιον μου παντας τους σοφους Bαβυλωνος οπως την συγκρισιν του ενυπνιου γνωρισωσιν μοι
7. και εισεπορευοντο οι επαοιδοι μαγοι γαζαρηνοι Cαλδαιοι και το ενυπνιον ειπα εγω ενωπιον αυτων και την συγκρισιν αυτου ουκ εγνωρισαν μοι
8. εως ου ηλθεν Dανιηλ ου το ονομα Bαλτασαρ κατα το ονομα του θεου μου ος πνευμα θεου αγιον εν εαυτω εχει και το ενυπνιον ενωπιον αυτου ειπα
9. Bαλτασαρ ο αρχων των επαοιδων ον εγω εγνων οτι πνευμα θεου αγιον εν σοι και παν μυστηριον ουκ αδυνατει σε ακουσον την ορασιν του ενυπνιου ου ειδον και την συγκρισιν αυτου ειπον μοι
10. επι της κοιτης μου εθεωρουν και ιδου δενδρον εν μεσω της γης και το υψος αυτου πολυ
11. εμεγαλυνθη το δενδρον και ισχυσεν και το υψος αυτου εφθασεν εως του ουρανου και το κυτος αυτου εις τα περατα πασης της γης
12. τα φυλλα αυτου ωραια και ο καρπος αυτου πολυς και τροφη παντων εν αυτω και υποκατω αυτου κατεσκηνουν τα θηρια τα αγρια και εν τοις κλαδοις αυτου κατωκουν τα ορνεα του ουρανου και εξ αυτου ετρεφετο πασα σαρξ
13. εθεωρουν εν οραματι της νυκτος επι της κοιτης μου και ιδου ιρ και αγιος απV ουρανου κατεβη
14. και εφωνησεν εν ισχυι και ουτως ειπεν εκκοψατε το δενδρον και εκτιλατε τους κλαδους αυτου και εκτιναξατε τα φυλλα αυτου και διασκορπισατε τον καρπον αυτου σαλευθητωσαν τα θηρια υποκατωθεν αυτου και τα ορνεα απο των κλαδων αυτου
15. πλην την φυην των ριζων αυτου εν τη γη εασατε και εν δεσμω σιδηρω και χαλκω και εν τη χλοη τη εξω και εν τη δροσω του ουρανου κοιτασθησεται και μετα των θηριων η μερις αυτου εν τω χορτω της γης
16. η καρδια αυτου απο των ανθρωπων αλλοιωθησεται και καρδια θηριου δοθησεται αυτω και επτα καιροι αλλαγησονται επV αυτον
17. δια συγκριματος ιρ ο λογος και ρημα αγιων το επερωτημα ινα γνωσιν οι ζωντες οτι κυριος εστιν ο υψιστος της βασιλειας των ανθρωπων και ω εαν δοξη δωσει αυτην και εξουδενημα ανθρωπων αναστησει επV αυτην
18. τουτο το ενυπνιον ο ειδον εγω Nαβουχοδονοσορ ο βασιλευς και συ Bαλτασαρ το συγκριμα ειπον οτι παντες οι σοφοι της βασιλειας μου ου δυνανται το συγκριμα αυτου δηλωσαι μοι συ δε Dανιηλ δυνασαι οτι πνευμα θεου αγιον εν σοι
19. τοτε Dανιηλ ου το ονομα Bαλτασαρ απηνεωθη ωσει ωραν μιαν και οι διαλογισμοι αυτου συνεταρασσον αυτον και απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν Bαλτασαρ το ενυπνιον και η συγκρισις μη κατασπευσατω σε και απεκριθη Bαλτασαρ και ειπεν κυριε το ενυπνιον τοις μισουσιν σε και η συγκρισις αυτου τοις εχθροις σου
20. το δενδρον ο ειδες το μεγαλυνθεν και το ισχυκος ου το υψος εφθασεν εις τον ουρανον και το κυτος αυτου εις πασαν την γην
21. και τα φυλλα αυτου ευθαλη και ο καρπος αυτου πολυς και τροφη πασιν εν αυτω υποκατω αυτου κατωκουν τα θηρια τα αγρια και εν τοις κλαδοις αυτου κατεσκηνουν τα ορνεα του ουρανου
22. συ ει βασιλευ οτι εμεγαλυνθης και ισχυσας και η μεγαλωσυνη σου εμεγαλυνθη και εφθασεν εις τον ουρανον και η κυριεια σου εις τα περατα της γης
23. και οτι ειδεν ο βασιλευς ιρ και αγιον καταβαινοντα απο του ουρανου και ειπεν εκτιλατε το δενδρον και διαφθειρατε αυτο πλην την φυην των ριζων αυτου εασατε εν τη γη και εν δεσμω σιδηρω και χαλκω και εν τη χλοη τη εξω και εν τη δροσω του ουρανου αυλισθησεται και μετα θηριων αγριων η μερις αυτου εως ου επτα καιροι αλλοιωθωσιν επV αυτον
24. τουτο η συγκρισις αυτου βασιλευ και συγκριμα υψιστου εστιν ο εφθασεν επι τον κυριον μου τον βασιλεα
25. και σε εκδιωξουσιν απο των ανθρωπων και μετα θηριων αγριων εσται η κατοικια σου και χορτον ως βουν ψωμιουσιν σε και απο της δροσου του ουρανου αυλισθηση και επτα καιροι αλλαγησονται επι σε εως ου γνως οτι κυριευει ο υψιστος της βασιλειας των ανθρωπων και ω αν δοξη δωσει αυτην
26. και οτι ειπαν εασατε την φυην των ριζων του δενδρου η βασιλεια σου σοι μενει αφV ης αν γνως την εξουσιαν την ουρανιον
27. δια τουτο βασιλευ η βουλη μου αρεσατω σοι και τας αμαρτιας σου εν ελεημοσυναις λυτρωσαι και τας αδικιας σου εν οικτιρμοις πενητων ισως εσται μακροθυμος τοις παραπτωμασιν σου ο θεος
28. ταυτα παντα εφθασεν επι Nαβουχοδονοσορ τον βασιλεα
29. μετα δωδεκαμηνον επι τω ναω της βασιλειας αυτου εν Bαβυλωνι περιπατων
30. απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν ουχ αυτη εστιν Bαβυλων η μεγαλη ην εγω ωvκοδομησα εις οικον βασιλειας εν τω κρατει της ισχυος μου εις τιμην της δοξης μου
31. ετι του λογου εν στοματι του βασιλεως οντος φωνη απV ουρανου εγενετο σοι λεγουσιν Nαβουχοδονοσορ βασιλευ η βασιλεια παρηλθεν απο σου
32. και απο των ανθρωπων σε εκδιωξουσιν και μετα θηριων αγριων η κατοικια σου και χορτον ως βουν ψωμιουσιν σε και επτα καιροι αλλαγησονται επι σε εως ου γνως οτι κυριευει ο υψιστος της βασιλειας των ανθρωπων και ω εαν δοξη δωσει αυτην
33. αυτη τη ωρα ο λογος συνετελεσθη επι Nαβουχοδονοσορ και απο των ανθρωπων εξεδιωχθη και χορτον ως βους ησθιεν και απο της δροσου του ουρανου το σωμα αυτου εβαφη εως ου αι τριχες αυτου ως λεοντων εμεγαλυνθησαν και οι ονυχες αυτου ως ορνεων
34. και μετα το τελος των ημερων εγω Nαβουχοδονοσορ τους οφθαλμους μου εις τον ουρανον ανελαβον και αι φρενες μου επV εμε επεστραφησαν και τω υψιστω ευλογησα και τω ζωντι εις τον αιωνα ηνεσα και εδοξασα οτι η εξουσια αυτου εξουσια αιωνιος και η βασιλεια αυτου εις γενεαν και γενεαν
35. και παντες οι κατοικουντες την γην ως ουδεν ελογισθησαν και κατα το θελημα αυτου ποιει εν τη δυναμει του ουρανου και εν τη κατοικια της γης και ουκ εστιν ος αντιποιησεται τη χειρι αυτου και ερει αυτω τι εποιησας
36. αυτω τω καιρω αι φρενες μου επεστραφησαν επV εμε και εις την τιμην της βασιλειας μου ηλθον και η μορφη μου επεστρεψεν επV εμε και οι τυραννοι μου και οι μεγιστανες μου εζητουν με και επι την βασιλειαν μου εκραταιωθην και μεγαλωσυνη περισσοτερα προσετεθη μοι
37. νυν ουν εγω Nαβουχοδονοσορ αινω και υπερυψω και δοξαζω τον βασιλεα του ουρανου οτι παντα τα εργα αυτου αληθινα και αι τριβοι αυτου κρισις και παντας τους πορευομενους εν υπερηφανια δυναται ταπεινωσαι