1. και συνετελεσθησαν ο ουρανος και η γη και πας ο κοσμος αυτων
2. και συνετελεσεν ο θεος εν τη ημερα τη εκτη τα εργα αυτου α εποιησεν και κατεπαυσεν τη ημερα τη εβδομη απο παντων των εργων αυτου ων εποιησεν
3. και ηυλογησεν ο θεος την ημεραν την εβδομην και ηγιασεν αυτην οτι εν αυτη κατεπαυσεν απο παντων των εργων αυτου ων ηρξατο ο θεος ποιησαι
4. αυτη η βιβλος γενεσεως ουρανου και γης οτε εγενετο η ημερα εποιησεν ο θεος τον ουρανον και την γην
5. και παν χλωρον αγρου προ του γενεσθαι επι της γης και παντα χορτον αγρου προ του ανατειλαι ου γαρ εβρεξεν ο θεος επι την γην και ανθρωπος ουκ ην εργαζεσθαι την γην
6. πηγη δε ανεβαινεν εκ της γης και εποτιζεν παν το προσωπον της γης
7. και επλασεν ο θεος τον ανθρωπον χουν απο της γης και ενεφυσησεν εις το προσωπον αυτου πνοην ζωης και εγενετο ο ανθρωπος εις ψυχην ζωσαν
8. και εφυτευσεν κυριος ο θεος παραδεισον εν Eδεμ κατα ανατολας και εθετο εκει τον ανθρωπον ον επλασεν
9. και εξανετειλεν ο θεος ετι εκ της γης παν ξυλον ωραιον εις ορασιν και καλον εις βρωσιν και το ξυλον της ζωης εν μεσω τω παραδεισω και το ξυλον του ειδεναι γνωστον καλου και πονηρου
10. ποταμος δε εκπορευεται εξ Eδεμ ποτιζειν τον παραδεισον εκειθεν αφοριζεται εις τεσσαρας αρχας
11. ονομα τω ενι Fισων ουτος ο κυκλων πασαν την γην Eυιλατ εκει ου εστιν το χρυσιον
12. το δε χρυσιον της γης εκεινης καλον και εκει εστιν ο ανθραξ και ο λιθος ο πρασινος
13. και ονομα τω ποταμω τω δευτερω Gηων ουτος ο κυκλων πασαν την γην Aιθιοπιας
14. και ο ποταμος ο τριτος Tιγρις ουτος ο πορευομενος κατεναντι VAσσυριων ο δε ποταμος ο τεταρτος ουτος Eυφρατης
15. και ελαβεν κυριος ο θεος τον ανθρωπον ον επλασεν και εθετο αυτον εν τω παραδεισω εργαζεσθαι αυτον και φυλασσειν
16. και ενετειλατο κυριος ο θεος τω Aδαμ λεγων απο παντος ξυλου του εν τω παραδεισω βρωσει φαγη
17. απο δε του ξυλου του γινωσκειν καλον και πονηρον ου φαγεσθε απV αυτου η δV αν ημερα φαγητε απV αυτου θανατω αποθανεισθε
18. και ειπεν κυριος ο θεος ου καλον ειναι τον ανθρωπον μονον ποιησωμεν αυτω βοηθον κατV αυτον
19. και επλασεν ο θεος ετι εκ της γης παντα τα θηρια του αγρου και παντα τα πετεινα του ουρανου και ηγαγεν αυτα προς τον Aδαμ ιδειν τι καλεσει αυτα και παν ο εαν εκαλεσεν αυτο Aδαμ ψυχην ζωσαν τουτο ονομα αυτου
20. και εκαλεσεν Aδαμ ονοματα πασιν τοις κτηνεσιν και πασι τοις πετεινοις του ουρανου και πασι τοις θηριοις του αγρου τω δε Aδαμ ουχ ευρεθη βοηθος ομοιος αυτω
21. και επεβαλεν ο θεος εκστασιν επι τον Aδαμ και υπνωσεν και ελαβεν μιαν των πλευρων αυτου και ανεπληρωσεν σαρκα αντV αυτης
22. και ωvκοδομησεν κυριος ο θεος την πλευραν ην ελαβεν απο του Aδαμ εις γυναικα και ηγαγεν αυτην προς τον Aδαμ
23. και ειπεν Aδαμ τουτο νυν οστουν εκ των οστεων μου και σαρξ εκ της σαρκος μου αυτη κληθησεται γυνη οτι εκ του ανδρος αυτης ελημφθη αυτη
24. ενεκεν τουτου καταλειψει ανθρωπος τον πατερα αυτου και την μητερα αυτου και προσκολληθησεται προς την γυναικα αυτου και εσονται οι δυο εις σαρκα μιαν
25. και ησαν οι δυο γυμνοι ο τε Aδαμ και η γυνη αυτου και ουκ ησχυνοντο