Home / Greek / Septuagint of Alfred Rahlfs / Web / Τωβίτ (Σ)

 

Τωβίτ (Σ), Chapter 2

  
1. και επι Sαχερδονος βασιλεως κατηλθον εις τον οικον μου και απεδοθη μοι η γυνη μου Aννα και Tωβιας ο υιος μου και εν τη πεντηκοστη τη εορτη ημων η εστιν αγια επτα εβδομαδων εγενηθη μοι αριστον καλον και ανεπεσα του αριστησαι
  
2. και παρετεθη μοι η τραπεζα και παρετεθη μοι οψαρια πλειονα και ειπα τω Tωβια τω υιω μου παιδιον βαδιζε και ον αν ευρης πτωχον των αδελφων ημων εκ Nινευητων αιχμαλωτων ος μεμνηται εν ολη καρδια αυτου και αγαγε αυτον και φαγεται κοινως μετV εμου και ιδε προσμενω σε παιδιον μεχρι του σε ελθειν
  
3. και επορευθη Tωβιας ζητησαι τινα πτωχον των αδελφων ημων και επιστρεψας λεγει πατερ και ειπα αυτω ιδου εγω παιδιον και αποκριθεις ειπεν πατερ ιδου εις εκ του εθνους ημων πεφονευται και ερριπται εν τη αγορα και αυτοθι νυν εστραγγαληται
  
4. και αναπηδησας αφηκα το αριστον πριν η γευσασθαι με αυτου και αναιρουμαι αυτον εκ της πλατειας και εις εν των οικιδιων εθηκα μεχρι του τον ηλιον δυειν και θαψω αυτον
  
5. επιστρεψας ουν ελουσαμην και ησθιον τον αρτον μετα πενθους
  
6. και εμνησθην του ρηματος του προφητου οσα ελαλησεν Aμως επι Bαιθηλ λεγων στραφησονται υμων αι εορται εις πενθος και πασαι αι ωvδαι υμων εις θρηνος και εκλαυσα
  
7. και οτε εδυ ο ηλιος ωvχομην και ορυξας εθαψα αυτον
  
8. και οι πλησιον μου κατεγελων λεγοντες ου φοβειται ουκετι ηδη γαρ επεζητηθη του φονευθηναι περι του πραγματος τουτου και απεδρα και παλιν ιδου θαπτει τους νεκρους
  
9. και αυτη τη νυκτι ελουσαμην και εισηλθον εις την αυλην μου και εκοιμηθην παρα τον τοιχον της αυλης και το προσωπον μου ανακεκαλυμμενον δια το καυμα
  
10. και ουκ ηδειν οτι στρουθια εν τω τοιχω επανω μου εισιν και εκαθισεν το αφοδευμα αυτων εις τους οφθαλμους μου θερμον και επηγαγεν λευκωματα και επορευομην προς τους ιατρους θεραπευθηναι και οσω ενεχριοσαν με τα φαρμακα τοσουτω μαλλον εξετυφλουντο οι οφθαλμοι μου τοις λευκωμασιν μεχρι του αποτυφλωθηναι και ημην αδυνατος τοις οφθαλμοις ετη τεσσαρα και παντες οι αδελφοι μου ελυπουντο περι εμου και Aχιαχαρος ετρεφεν με ετη δυο προ του αυτον βαδισαι εις την VEλυμαιδα
  
11. και εν τω χρονω εκεινω Aννα η γυνη μου ηριθευετο εν τοις εργοις τοις γυναικειοις
  
12. και απεστελλε τοις κυριοις αυτων και απεδιδουν αυτη τον μισθον και εν τη εβδομη του Dυστρου εξετεμε τον ιστον και απεστειλεν αυτον τοις κυριοις και εδωκαν αυτη τον μισθον παντα και εδωκαν αυτη εφV εστια εριφον εξ αιγων
  
13. και οτε εισηλθεν προς με ο εριφος ηρξατο κραζειν και εκαλεσα αυτην και ειπα ποθεν το εριφιον τουτο μηποτε κλεψιμαιον εστιν αποδος αυτο τοις κυριοις αυτου ου γαρ εξουσιαν εχομεν ημεις φαγειν ουδεν κλεψιμαιον
  
14. και λεγει μοι αυτη δοσει δεδοται μοι επι τω μισθω και ουκ επιστευον αυτη και ελεγον αποδουναι τοις κυριοις και προσηρυθριων χαριν τουτου προς αυτην ειτα αποκριθεισα λεγει μοι και που εισιν αι ελεημοσυναι σου που εισιν αι δικαιοσυναι σου ιδε ταυτα μετα σου γνωστα εστιν