Home / Latin / Vulgata Clementina / Web / Habacuc

 

Habacuc, Chapter 3

  
1. Oratio Habacuc prophetæ, pro ignorantiis.
  
2. Domine, audivi auditionem tuam, et timui. Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ; in medio annorum notum facies : cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis.
  
3. Deus ab austro veniet, et Sanctus de monte Pharan : operuit cælos gloria ejus, et laudis ejus plena est terra.
  
4. Splendor ejus ut lux erit, cornua in manibus ejus : ibi abscondita est fortitudo ejus.
  
5. Ante faciem ejus ibit mors, et egredietur diabolus ante pedes ejus.
  
6. Stetit, et mensus est terram ; aspexit, et dissolvit gentes, et contriti sunt montes sæculi : incurvati sunt colles mundi ab itineribus æterntatis ejus.
  
7. Pro iniquitate vidi tentoria Æthiopiæ ; turbabuntur pelles terræ Madian.
  
8. Numquid in fluminibus iratus es, Domine ? aut in fluminibus furor tuus ? vel in mari indignatio tua ? Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio.
  
9. Suscitans suscitabis arcum tuum, juramenta tribubus quæ locutus es ; fluvios scindes terræ.
  
10. Viderunt te, et doluerunt montes ; gurges aquarum transiit : dedit abyssus vocem suam ; altitudo manus suas levavit.
  
11. Sol et luna steterunt in habitaculo suo : in luce sagittarum tuarum ibunt, in splendore fulgurantis hastæ tuæ.
  
12. In fremitu conculcabis terram ; in furore obstupefacies gentes.
  
13. Egressus es in salutem populi tui, in salutem cum christo tuo : percussisti caput de domo impii, denudasti fundamentum ejus usque ad collum.
  
14. Maledixisti sceptris ejus, capiti bellatorum ejus, venientibus ut turbo ad dispergendum me : exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito.
  
15. Viam fecisti in mari equis tuis, in luto aquarum multarum.
  
16. Audivi, et conturbatus est venter meus ; a voce contremuerunt labia mea. Ingrediatur putredo in ossibus meis, et subter me scateat : ut requiescam in die tribulationis, ut ascendam ad populum accinctum nostrum.
  
17. Ficus enim non florebit, et non erit germen in vineis ; mentietur opus olivæ, et arva non afferent cibum : abscindetur de ovili pecus, et non erit armentum in præsepibus.
  
18. Ego autem in Domino gaudebo ; et exsultabo in Deo Jesu meo.
  
19. Deus Dominus fortitudo mea, et ponet pedes meos quasi cervorum : et super excelsa mea deducet me victor in psalmis canentem.