1. तुम्हांसाठीं, लावदिकीयांतल्या लोकांसाठीं, व ज्या इतरांनीं माझ ताड प्रत्यक्ष पाहिल नाहीं त्या सर्वांसाठीं, मला केवढा प्रयास पडत आहे ह तुम्हीं समजून घ्याव अशी माझाी इच्छा आहे;
2. तो प्रयास यासाठीं कीं त्यांच्या मनांस समाधान व्हाव; प्रेमान त्यांनीं एकमेकांशीं बांधल जाव; ज्ञानाची पूर्ण खातरी ही संपत्ति त्यांना विपुल मिळावी; व देवाच गूज म्हणजे खिस्त याच ज्ञान त्यांस समजून याव.
3. त्या खिस्तामध्य ज्ञानाचे व बुद्धीचे सर्व गुप्तनिधि आहेत.
4. लाघवी भाशणान कोणीं तुम्हांस भुलवूं नये म्हणून ह सांगता;
5. कारण जरी मी देहान दूर आह, तरी आत्म्यान तुम्हांजवळ आहे. आणि तुमची सुव्यवस्था व खिस्तावरील तुमच्या विश्वासाचा स्थिरपणा पाहत असून आनंद करीत आहे.
6. तर खिस्त येशू जो प्रभु, याला जस तुम्हीं स्वीकारिल तस त्यामध्य चाला;
7. त्यामध्य मुळावलेले, रचिले गेलेले, तुम्हांस शिकविल्याप्रमाण विश्वासांत बळावत जाणारे, आणि फार ईशोपकारस्मरण करणारे असे व्हा.
8. खिस्ताप्रमाण नव्हे, तर मनुश्यांच्या संप्रदायाप्रमाण, जगाच्या प्राथमिक शिक्षणाप्रमाण असलेल ज्ञान व पोकळ भुलथापा यांनीं तुम्हांस कोणी हिरावून घेऊन जाऊं नये म्हणून जपा;
9. कारण खिस्ताच्या ठायींच देवपणाची सर्व पूर्णता मूर्तिमान् वसते,
10. आणि जो सर्व सत्तेच व अधिकाराच मस्तक त्यामध्य तुम्ही पूर्ण केलेले आहां.
11. त्यामध्य तुमची, देहस्वभावरुप शरीर काढून टाकल्यान जी खिस्ताची सुंता, म्हणजे हातांनी न केलेली सुंता, ती झाली आहे.
12. तुमचा बाप्तिस्मा झाला तेव्हां तुम्ही त्याजबरोबर पुरले गेलां, आणि ज्यान त्याला मेलेल्यांतून उठविल त्या देवाच्या कृतीवरील विश्वासाच्याद्वार त्याजबरोबर उठविलेहि गेलां.
13. जे तुम्ही आपल्या अपराधांनीं व देहस्वभावाच्या बेसुंतीपणान मेलेले होतां त्या तुम्हांस त्यान त्याजबरोबर जीवंत केल, त्यान आपल्या सर्व अपराधांची क्षमा केली;
14. आपल्याविरुद्ध असलेली जो विधींचा दस्तऐवज आपल्याला प्रतिकूल होता तो त्यान खोडला व वधस्तंभाला खिळून रद्द केला.
15. त्यान सत्ताधीशांस व अधिका-यांस नाडून त्यांजविरुद्ध वधस्तंभावर जयोत्सव करुन त्यांचे उघडउघड प्रदर्शन केल.
16. तर मग खाण्याविशयीं किंवा पिण्याविशयीं, तसच सण, अमावस्या किंवा शब्बाध ह्यांविशयीं कोणीं तुमचा न्यायनिवाडा करुं नये;
17. ह्या बाबी भावी गोश्टींच प्रतिबिंब आहेत; शरीर तर खिस्ताच आहे.
18. आपण ज्या गोश्टी पाहिल्या आहेत त्यांवर टेकून जो देहबुद्धीन व्यर्थ फुगतो असा कोणी, नम्रता व देवदूतांची सेवा यांच्या योगान तुम्ही आपल्या बक्षिसास मुकाल, अस तुम्हांस न फसवो;
19. तो मस्तकाला धरुन राहत नाही; त्या मस्तकापासून सर्व शरीराला संधि व बंधन यांच्या योग पुरवठा होऊन व त दृढ जडल जाऊन त्याची ईश्वरी वृद्धि होते.
20. तुम्ही जगाच्या प्राथमिक शिक्षणास खिस्ताबरोबर मेलां आहां तर जगाला जीवंत असल्यासारखे विधि कां मानितां?
21. (उपभोगान नश्ट होणा-या वस्तु) हातीं धरुं नको, चाखूं नको, स्पर्शू नको, असे जे मनुश्यांच्या आज्ञांचे व शिक्षणाचे विधि आहेत ते कां मानितां?
23. याला स्वेच्छासेवा, दीनभाव व देहदंडन यांवरुन ज्ञानाच नांव आहे खर, तरी देहस्वभावाच्या तृप्तीला प्रतिबंध करण्याची त्यांची योग्यता नाहीं.