1. यावरुन खिस्ताच्या ठायीं कांहीं आश्वासन, प्रीतींचे काहीं सांत्वन, आत्म्याच कांही भागीपण, कांही कळवळा व करुणा ही जर आहेत,
2. तर तुम्ही समचित्त ळवा, म्हणजे एकमेकांवर सारखी प्रीति करा आणि एकजीव होऊन एकचित्त व्हा; अशा प्रकार माझाा आनंद पूण करा.
3. तुमच्या चित्तवृत्तींत तट पाडण्याच किंवा पोकळ अभिमान धरण्याच कांहीं नसाव, ंतर लीनतेन एकमेकांस आपणांपेक्षा श्रेश्ठ मानाव;
4. तुम्हांतील कोणीं आपलच हित पाहूं नये, तर दुस-याचहि पाहाव.
5. असली जी चित्तवृत्ति खिस्त येशूमध्य होती ती तुम्हांमध्यहि असो;
6. तो देवाच्या स्वरुपाचा असूनहि देवासमान असण हा लाभ त्यान मानिला नाहीं,
7. तर त्यान स्वतःला रिक्त केल, म्हणजे मनुश्याच्या प्रतिमेच होऊन दासांचे स्वरुप धारण केल;
8. आणि मनुश्यप्रकृतीच अस प्रकट होऊन त्यान मरण, आणि तहि वधस्तंभावरच मरण, सोशिल; एथपर्यंत आज्ञापालन करुन त्यान स्वतःला लीन केल.
9. यामुळ देवान त्याला फारच उंच केल, आणि सर्व नांवापेक्षा जे श्रेश्ठ नांव त त्याला दिल;
10. यासाठीं कीं स्वर्गात, पृथ्वीवर व पृथ्वीखलीं ज कांही आहे त्यान येशूच्या नामान गुडघे टेकावे,
11. आणि देवपित्याच्या गौरवासाठीं प्रत्येक जिव्हेन येशू खिस्त प्रभु आहे अस कबूल कराव.
12. यास्तव माझ्या प्रिय बंधूंना, जे तुम्ही सर्वदा आज्ञापालन करीत आलां आहां ते तुम्ही, मी जवळ असतां केवळ नव्हे तर विशेशकरुन आतां, म्हणजे मी जवळ नसतांहि, भीत व कांपत आपल तारण साधून घ्या;
13. कारण इच्छा करण व कृति करण हीं तुमच्या ठायीं आपल्या सत्संकल्पासाठीं साधून देणारा देव आहे.
14. जे कांही तुम्ही कराल त कुरकुर व वादविवाद न करितां करा;
15. यासाठीं कीं या कुटिल व विपरीत पिढींंत तुम्ही निर्दोश व साळसूद, अशी देवाची निश्कलंक प्रजा अस व्हाव; तिच्यांत तुम्ही जीवनाच वचन पुढ करुन दाखवितांना ज्योतींसारखे जगांत दिसतां;
16. अस झाल तर माझ धावण व्यर्थ झाल नाहीं व माझे श्रमहि व्यथ्र झाले नाहींत असा अभिमाना बाळगण्यास मला खिस्ताच्या दिवसासाठीं कारण होईल.
17. तुमच्या विश्वासाचा यज्ञ व सेवा होतांना जरी मी स्वतः अर्पिला जात आह तरीं मी त्याबद्दल आनंद मानिता व तुम्हां सर्वांसह आनंद करिता;
18. आणि त्याचा तुम्हीहि आनंद माना व माझ्यासह आनंद करा.
19. तीमथ्याला तुम्हांकडे लौकर पाठवीन अशी मला प्रभु येशूमध्य आशा आहे, अशसाठी की तुमच्या गोश्टी ऐकून मलाहि धीर यावा.
20. तुमच्या गोश्टींची खरी काळजी करील असा दुसरा कोणी समानशील माझ्याजवळ नाहीं;
21. कारण सर्व जण स्वतःच्याच गोश्टी पाहतात, खिस्त येशूच्या पाहत नाहींत;
22. पण त्याची प्रतीति तुम्हांस आली आहे कीं जस मूल बापाची सेवा करित तशी त्यान सूवार्तेसाठीं माझ्याबरोबर सेवा केली आहे.
23. माझ काय होणार ह समजतांच त्याला रवाना करितां येईल अशी मला आशा आहे.
24. तरी प्रभूमध्य मला भरवसा आहे कीं मीहि स्वतः लौकर येईन.
25. तथापि एपफ्रदीत, माझा बंधु, सहकारी व सहसैनिक, आणि तुमचा दूत व माझी गरज भागवून सेवा करणारा, याला तुम्हांकडे परत पाठविण्याच अगत्य वाटल;
26. कारण तो आजारी आहे ह तुमच्या कानीं आल अस त्याला समजल्यावरुन त्याला तुम्हां सर्वांसाठीं हुरहुर लागून तो चिंतातुर झाला होता;
27. त्याला खरोखरच मृत्यु येण्याजोग दुखण आल होत; तथापि देवान त्याजवर दया केली; ती केवळ त्याजवर नव्हे तर, मला दुःखावर दुःख होऊं नये म्हणून, मजवरहि केली.
28. यास्तव मीं त्याला पाठविण्याची अधिक त्वरा केली; तुम्ही त्याला पाहून पुनः आनंद करावा, आणि माझ दुःख कमी व्हाव म्हणून ह केल.
29. यावरुन प्रभूमध्य त्याच आगतस्वागत पूर्ण आनंदान करा; आणि अशांचा मान राखा;
30. कारण माझी सेवा करण्यांत तुमच्या हातून ज उण झाल त भरुन काढाव म्हणून खिस्तसेवेसाठीं त्यान आपला जीव धोक्यांत घातला व तो मरतां मरतां वांचला.