Α Κορινθίους, Chapter 3

1. καίγώ ἀδελφός οὐ δύναμαι λαλέω σύ ὡς πνευματικός ἀλλά ὡς σάρκινος ὡς νήπιος ἐν Χριστός    2. γάλα σύ ποτίζω οὐ βρῶμα οὔπω γάρ δύναμαι ἀλλά οὐδέ ἔτι νῦν δύναμαι    3. ἔτι γάρ σαρκικός εἰμί ὅπου γάρ ἐν σύ ζῆλος καί ἔρις οὐχί σαρκικός εἰμί καί κατά ἄνθρωπος περιπατέω    4. ὅταν γάρ λέγω τὶς ἐγώ μέν εἰμί Παῦλος ἕτερος δέ ἐγώ Ἀπολλῶς οὐ ἄνθρωπος εἰμί    5. τίς οὖν εἰμί Ἀπολλῶς τίς δέ εἰμί Παῦλος διάκονος διά ὅς πιστεύω καί ἕκαστος ὡς ὁ κύριος δίδωμι    6. ἐγώ φυτεύω Ἀπολλῶς ποτίζω ἀλλά ὁ θεός αὐξάνω    7. ὥστε οὔτε ὁ φυτεύω εἰμί τὶς οὔτε ὁ ποτίζω ἀλλά ὁ αὐξάνω θεός    8. ὁ φυτεύω δέ καί ὁ ποτίζω εἷς εἰμί ἕκαστος δέ ὁ ἴδιος μισθός λαμβάνω κατά ὁ ἴδιος κόπος    9. θεός γάρ εἰμί συνεργός θεός γεώργιον θεός οἰκοδομή εἰμί    10. κατά ὁ χάρις ὁ θεός ὁ δίδωμι ἐγώ ὡς σοφός ἀρχιτέκτων θεμέλιος τίθημι ἄλλος δέ ἐποικοδομέω ἕκαστος δέ βλέπω πῶς ἐποικοδομέω    11. θεμέλιος γάρ ἄλλος οὐδείς δύναμαι τίθημι παρά ὁ κεῖμαι ὅς εἰμί Ἰησοῦς Χριστός    12. εἰ δέ τὶς ἐποικοδομέω ἐπί ὁ θεμέλιος χρυσός ἄργυρος λίθος τίμιος ξύλον χόρτος καλάμη    13. ἕκαστος ὁ ἔργον φανερός γίνομαι ὁ γάρ ἡμέρα δηλόω ὅτι ἐν πῦρ ἀποκαλύπτω καί ἕκαστος ὁ ἔργον ὁποῖος εἰμί ὁ πῦρ αὐτός δοκιμάζω    14. εἰ τὶς ὁ ἔργον μένω ὅς ἐποικοδομέω μισθός λαμβάνω    15. εἰ τὶς ὁ ἔργον κατακαίω ζημιόω αὐτός δέ σῴζω οὕτω δέ ὡς διά πῦρ    16. οὐ οἶδα ὅτι ναός θεός εἰμί καί ὁ πνεῦμα ὁ θεός οἰκέω ἐν σύ    17. εἰ τὶς ὁ ναός ὁ θεός φθείρω φθείρω οὗτος ὁ θεός ὁ γάρ ναός ὁ θεός ἅγιος εἰμί ὅστις εἰμί σύ    18. μηδείς ἑαυτοῦ ἐξαπατάω εἰ τὶς δοκέω σοφός εἰμί ἐν σύ ἐν ὁ αἰών οὗτος μωρός γίνομαι ἵνα γίνομαι σοφός    19. ὁ γάρ σοφία ὁ κόσμος οὗτος μωρία παρά ὁ θεός εἰμί γράφω γάρ ὁ δράσσομαι ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία αὐτός    20. καί πάλιν κύριος γινώσκω ὁ διαλογισμός ὁ σοφός ὅτι εἰμί μάταιος    21. ὥστε μηδείς καυχάομαι ἐν ἄνθρωπος πᾶς γάρ σύ εἰμί    22. εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλῶς εἴτε Κηφᾶς εἴτε κόσμος εἴτε ζωή εἴτε θάνατος εἴτε ἐνίστημι εἴτε μέλλω πᾶς σύ    23. σύ δέ Χριστός Χριστός δέ θεός