1. καί γίνομαι ὁ Ἰωσαφάτ ἔτι πλοῦτος καί δόξα πολύς καί ἐπιγαμβρεύω ἐν οἶκος Αχααβ
2. καί καταβαίνω διά τέλος ἔτος πρός Αχααβ εἰς Σαμάρεια καί θύω αὐτός Αχααβ πρόβατον καί μόσχος πολύς καί ὁ λαός ὁ μετά αὐτός καί ἀπατάω αὐτός ὁ συναναβαίνω μετά αὐτός εἰς Ραμωθ ὁ Γαλααδῖτις
3. καί λέγω Αχααβ βασιλεύς Ἰσραήλ πρός Ἰωσαφάτ βασιλεύς Ἰούδας πορεύομαι μετά ἐγώ εἰς Ραμωθ ὁ Γαλααδῖτις καί λέγω αὐτός ὡς ἐγώ οὕτω καί σύ ὡς ὁ λαός σύ καί ὁ λαός ἐγώ μετά σύ εἰς πόλεμος
4. καί λέγω Ἰωσαφάτ πρός βασιλεύς Ἰσραήλ ζητέω δή σήμερον ὁ κύριος
5. καί συνάγω ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ ὁ προφήτης τετρακόσιοι ἀνήρ καί λέγω αὐτός εἰ πορεύομαι εἰς Ραμωθ Γαλαάδ εἰς πόλεμος ἤ ἐπέχω καί λέγω ἀναβαίνω καί δίδωμι ὁ θεός εἰς ὁ χείρ ὁ βασιλεύς
6. καί λέγω Ἰωσαφάτ οὐ εἰμί ὧδε προφήτης ὁ κύριος ἔτι καί ἐπιζητέω παρά αὐτός
7. καί λέγω βασιλεύς Ἰσραήλ πρός Ἰωσαφάτ ἔτι ἀνήρ εἷς ὁ ζητέω ὁ κύριος διά αὐτός καί ἐγώ μισέω αὐτός ὅτι οὐ εἰμί προφητεύω περί ἐγώ εἰς ἀγαθός ὅτι πᾶς ὁ ἡμέρα αὐτός εἰς κακός οὗτος Μιχαιας υἱός Ιεμλα καί λέγω Ἰωσαφάτ μή λαλέω ὁ βασιλεύς οὕτω
8. καί καλέω ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ εὐνοῦχος εἷς καί λέγω τάχος Μιχαιας υἱός Ιεμλα
9. καί βασιλεύς Ἰσραήλ καί Ἰωσαφάτ βασιλεύς Ἰούδας κάθημαι ἕκαστος ἐπί θρόνος αὐτός καί ἐνδύω στολή κάθημαι ἐν ὁ εὐρύχωρος θύρα πύλη Σαμάρεια καί πᾶς ὁ προφήτης προφητεύω ἐναντίον αὐτός
10. καί ποιέω ἑαυτοῦ Σεδεκιας υἱός Χανανα κέρας σιδηροῦς καί λέγω ὅδε λέγω κύριος ἐν οὗτος κερατίζω ὁ Συρία ἕως ἄν συντελέω
11. καί πᾶς ὁ προφήτης προφητεύω οὕτω λέγω ἀναβαίνω εἰς Ραμωθ Γαλαάδ καί εὐοδόω καί δίδωμι κύριος εἰς χείρ ὁ βασιλεύς
12. καί ὁ ἄγγελος ὁ πορεύομαι ὁ καλέω ὁ Μιχαιας λαλέω αὐτός λέγω ἰδού λαλέω ὁ προφήτης ἐν στόμα εἷς ἀγαθός περί ὁ βασιλεύς καί εἰμί δή ὁ λόγος σύ ὡς εἷς αὐτός καί λαλέω ἀγαθός
13. καί λέγω Μιχαιας ζάω κύριος ὅτι ὅς ἐάν λέγω ὁ θεός πρός ἐγώ αὐτός λαλέω
14. καί ἔρχομαι πρός ὁ βασιλεύς καί λέγω αὐτός ὁ βασιλεύς Μιχαια εἰ πορεύομαι εἰς Ραμωθ Γαλαάδ εἰς πόλεμος ἤ ἐπέχω καί λέγω ἀναβαίνω καί εὐοδόω καί δίδωμι εἰς χείρ σύ
15. καί λέγω αὐτός ὁ βασιλεύς ποσάκις ὁρκίζω σύ ἵνα μή λαλέω πρός ἐγώ πλήν ἀλήθεια ἐν ὄνομα κύριος
16. καί λέγω ὁράω ὁ Ἰσραήλ διασπείρω ἐν ὁ ὄρος ὡς πρόβατον ὅς οὐ εἰμί ποιμήν καί λέγω κύριος οὐ ἔχω ἡγέομαι ἀναστρέφω ἕκαστος εἰς ὁ οἶκος αὐτός ἐν εἰρήνη
17. καί λέγω ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ πρός Ἰωσαφάτ οὐ λέγω σύ ὅτι οὐ προφητεύω περί ἐγώ ἀγαθός ἀλλά ἤ κακός
18. καί λέγω οὐ οὕτω ἀκούω λόγος κύριος ὁράω ὁ κύριος κάθημαι ἐπί θρόνος αὐτός καί πᾶς δύναμις ὁ οὐρανός ἵστημι ἐκ δεξιός αὐτός καί ἐκ ἀριστερός αὐτός
19. καί λέγω κύριος τίς ἀπατάω ὁ Αχααβ βασιλεύς Ἰσραήλ καί ἀναβαίνω καί πίπτω ἐν Ραμωθ Γαλαάδ καί λέγω οὗτος οὕτω καί οὗτος λέγω οὕτω
20. καί ἐξέρχομαι ὁ πνεῦμα καί ἵστημι ἐνώπιον κύριος καί λέγω ἐγώ ἀπατάω αὐτός καί λέγω κύριος ἐν τίς
21. καί λέγω ἐξέρχομαι καί εἰμί πνεῦμα ψευδής ἐν στόμα πᾶς ὁ προφήτης αὐτός καί λέγω ἀπατάω καί δύναμαι ἐξέρχομαι καί ποιέω οὕτω
22. καί νῦν ἰδού δίδωμι κύριος πνεῦμα ψευδής ἐν στόμα πᾶς ὁ προφήτης σύ οὗτος καί κύριος λαλέω ἐπί σύ κακός
23. καί ἐγγίζω Σεδεκιας υἱός Χανανα καί πατάσσω ὁ Μιχαιας ἐπί ὁ σιαγών καί λέγω αὐτός ποῖος ὁ ὁδός παρέρχομαι πνεῦμα κύριος παρά ἐγώ ὁ λαλέω πρός σύ
24. καί λέγω Μιχαιας ἰδού ὁράω ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐν ὅς εἰσέρχομαι ταμιεῖον ἐκ ταμιεῖον ὁ κατακρύπτω
25. καί λέγω βασιλεύς Ἰσραήλ λαμβάνω ὁ Μιχαιας καί ἀποστρέφω πρός Εμηρ ἄρχων ὁ πόλις καί πρός Ἰωάς ἄρχων υἱός ὁ βασιλεύς
26. καί λέγω οὕτω λέγω ὁ βασιλεύς ἀποτίθημι οὗτος εἰς οἶκος φυλακή καί ἐσθίω ἄρτος θλῖψις καί ὕδωρ θλῖψις ἕως ὁ ἐπιστρέφω ἐγώ ἐν εἰρήνη
27. καί λέγω Μιχαιας ἐάν ἐπιστρέφω ἐπιστρέφω ἐν εἰρήνη οὐ λαλέω κύριος ἐν ἐγώ ἀκούω λαός πᾶς
28. καί ἀναβαίνω βασιλεύς Ἰσραήλ καί Ἰωσαφάτ βασιλεύς Ἰούδας εἰς Ραμωθ Γαλαάδ
29. καί λέγω βασιλεύς Ἰσραήλ πρός Ἰωσαφάτ κατακαλύπτω καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλεμος καί σύ ἐνδύω ὁ ἱματισμός ἐγώ καί συγκαλύπτω βασιλεύς Ἰσραήλ καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλεμος
30. καί βασιλεύς Συρία ἐντέλλομαι ὁ ἄρχων ὁ ἅρμα ὁ μετά αὐτός λέγω μή πολεμέω ὁ μικρός καί ὁ μέγας ἀλλά ἤ ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ μόνος
31. καί γίνομαι ὡς ὁράω ὁ ἄρχων ὁ ἅρμα ὁ Ἰωσαφάτ καί αὐτός λέγω Βασιλεύς Ἰσραήλ εἰμί καί κυκλόω αὐτός ὁ πολεμέω καί βοάω Ἰωσαφάτ καί κύριος σῴζω αὐτός καί ἀποστρέφω αὐτός ὁ θεός ἀπό αὐτός
32. καί γίνομαι ὡς ὁράω ὁ ἄρχων ὁ ἅρμα ὅτι οὐ εἰμί βασιλεύς Ἰσραήλ καί ἀποστρέφω ἀπό αὐτός
33. καί ἀνήρ ἐντείνω τόξον εὐστόχως καί πατάσσω ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ ἀνά μέσος ὁ πνεύμων καί ἀνά μέσος ὁ θώραξ καί λέγω ὁ ἡνίοχος ἐπιστρέφω ὁ χείρ σύ καί ἐξάγω ἐγώ ἐκ ὁ πόλεμος ὅτι πονέω
34. καί τροπόω ὁ πόλεμος ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ εἰμί ἵστημι ἐπί ὁ ἅρμα ἕως ἑσπέρα ἐκ ἐναντίος Συρία καί ἀποθνῄσκω δύω ὁ ἥλιος
| 
