1. βασιλεύς Πτολεμαῖος Φιλοπάτωρ ὁ κατά Αἴγυπτος στρατηγός καί πᾶς ὁ τάσσω ἐπί πρᾶγμα χαίρω καί ῥώννυμι
2. ῥώννυμι δέ καί αὐτός καί ὁ τέκνον ἐγώ κατευθύνω ἐγώ ὁ μέγας θεός ὁ πρᾶγμα καθώς προαιρέω
3. ὁ φίλος τὶς κατά κακοήθεια πυκνός ἐγώ παράκειμαι συμπείθω ἐγώ εἰς ὁ ὁ ὑπό ὁ βασιλεία Ἰουδαῖος συναθροίζω σύστημα κολάζω ξενίζω ἀποστάτης τιμωρία
4. προφέρω μηδέποτε εὐσταθέω ὁ πρᾶγμα ἐγώ διά ὅς ἔχω οὗτος πρός πᾶς ὁ ἔθνος δυσμένεια μέχρι ἄν συντελέω οὗτος
5. ὅς καί δέσμιος κατάγω αὐτός μετά σκυλμός ὡς ἀνδράποδον μᾶλλον δέ ὡς ἐπίβουλος ἄνευ πᾶς ἀνάκρισις καί ἐξέτασις ἐπιχειρέω ἀναιρέω νόμος Σκύθαι ἄγριος ἐμπορπάω ὠμότης
6. ἐγώ δέ ἐπί οὗτος σκληρῶς διαπειλέω κατά ὅς ἔχω πρός ἅπας ἄνθρωπος ἐπιείκεια μόγις ὁ ζάω αὐτός χαρίζομαι καί ὁ ἐπουράνιος θεός γινώσκω ἀσφαλῶς ὑπερασπίζω ὁ Ἰουδαῖος ὡς πατήρ ὑπέρ υἱός διά πᾶς συμμαχέω
7. ὁ τέ ὁ φίλος ὅς ἔχω βέβαιος πρός ἐγώ καί ὁ πρόγονος ἐγώ εὔνοια ἀναλογίζομαι δικαίως ἀπολύω πᾶς κατά ὁστισοῦν αἰτία τρόπος
8. καί προστάσσω ἕκαστος πᾶς εἰς ὁ ἴδιος ἐπιστρέφω ἐν πᾶς τόπος μηθείς αὐτός ὁ σύνολος καταβλάπτω μήτε ὀνειδίζω περί ὁ γίνομαι παρά λόγος
9. γινώσκω γάρ ὅτι κατά οὗτος ἐάν τὶς κακοτεχνέω πονηρός ἤ ἐπιλυπέω αὐτός ὁ σύνολος οὐ ἄνθρωπος ἀλλά ὁ πᾶς δεσπόζω δύναμις θεός ὕψιστος ἀντίκειμαι ἐγώ ἐπί ἐκδίκησις ὁ πρᾶγμα κατά πᾶς ἀφεύκτως διά πᾶς ἔχω ῥώννυμι
10. λαμβάνω δέ ὁ ἐπιστολή οὗτος οὐ σπουδάζω εὐθέως γίνομαι περί ὁ ἄφοδος ἀλλά ὁ βασιλεύς προσαξιόω ὁ ἐκ ὁ γένος ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἅγιος θεός αὐθαιρέτως παραβαίνω καί ὁ θεός ὁ νόμος τυγχάνω διά αὐτός ὁ ὀφείλω κόλασις
11. προφέρω ὁ γαστήρ ἕνεκα ὁ θεῖος παραβαίνω πρόσταγμα μηδέποτε εὐνοέω μηδέ ὁ ὁ βασιλεύς πρᾶγμα
12. ὁ δέ ὁληθής αὐτός λέγω παραδέχομαι καί παραινέω δίδωμι αὐτός ἄδεια πᾶς ὅπως ὁ παραβαίνω ὁ θεός ὁ νόμος ἐξολεθρεύω κατά πᾶς ὁ ὑπό ὁ βασιλεία αὐτός τόπος μετά παρρησία ἄνευ πᾶς βασιλικός ἐξουσία καί ἐπίσκεψις
13. τότε κατευφημέω αὐτός ὡς πρέπω εἰμί ὁ οὗτος ἱερεύς καί πᾶς ὁ πλῆθος ἐπιφωνέω ὁ ἁλληλουϊά μετά χαρά ἀναλύω
14. οὕτω τέ ὁ ἐμπίπτω ὁ μιαίνω ὁμοεθνής κατά ὁ ὁδός κολάζω καί μετά παραδειγματισμός ἀναιρέω
15. ἐκεῖνος δέ ὁ ἡμέρα ἀναιρέω ὑπέρ ὁ τριακόσιοι ἀνήρ ὅς καί ἄγω εὐφροσύνη μετά χαρά βέβηλος χειρόω
16. αὐτός δέ ὁ μέχρι θάνατος ὁ θεός ἔχω παντελής σωτηρία ἀπόλαυσις λαμβάνω ἀναζεύγνυμι ἐκ ὁ πόλις παντοῖος εὐώδης ἄνθος καταστέφω μετά εὐφροσύνη καί βοή ἐν αἶνος καί παμμελής ὕμνος εὐχαριστέω ὁ θεός ὁ πατήρ αὐτός αἰώνιος σωτήρ ὁ Ἰσραήλ
17. παραγίνομαι δέ εἰς Πτολεμαΐς ὁ ὀνομάζω διά ὁ ὁ τόπος ἰδιότης ῥοδοφόρος ἐν ὅς προσμένω αὐτός ὁ στόλος κατά κοινός αὐτός βουλή ἡμέρα ἑπτά
18. ἐκεῖ ποιέω πότος σωτήριος ὁ βασιλεύς χορηγέω αὐτός εὐψύχως ὁ πρός ὁ ἄφιξις πᾶς ἕκαστος ἕως εἰς ὁ ἴδιος οἰκία
19. κατάγω δέ μετά εἰρήνη ἐν ὁ πρέπω ἐξομολόγησις ὡσαύτως καίκεῖ ἵστημι καί οὗτος ἄγω ὁ ἡμέρα ἐπί ὁ ὁ παροικία αὐτός χρόνος εὐφρόσυνος
20. ὅς καί ἀνιερόω ἐν στήλη κατά ὁ ὁ συμποσία τόπος προσευχή καθιδρύω ἀναλύω ἀσινής ἐλεύθερος ὑπερχαρής διά τέ γῆ καί θάλασσα καί ποταμός ἀνασῴζω ὁ ὁ βασιλεύς ἐπιταγή ἕκαστος εἰς ὁ ἴδιος
21. καί πολύς ἤ ἔμπροσθεν ἐν ὁ ἐχθρός ἐξουσία ἔχω μετά δόξα καί φόβος ὁ σύνολος ὑπό μηδείς διασείω ὁ ὑπάρχω
22. καί πᾶς ὁ ἑαυτοῦ πᾶς κομίζω ἐκ ἀπογραφή ὥστε ὁ ἔχω τὶς μετά φόβος μέγας ἀποδίδωμι αὐτός ὁ μεγαλεῖος ὁ μέγας θεός ποιέω τελείως ἐπί σωτηρία αὐτός
23. εὐλογητός ὁ ῥύστης Ἰσραήλ εἰς ὁ ἀεί χρόνος ἀμήν
| 
