1. ὡς δέ καί οὗτος μακαρίως ἀποθνῄσκω καταβάλλω εἰς λέβης ὁ ἕβδομος παραγίνομαι πᾶς νέος
2. ὅς κατοικτείρω ὁ τύραννος καίπερ δεινῶς ὑπό ὁ ἀδελφός αὐτός κακίζω ὁράω ἤδη ὁ δεσμός περίκειμαι πλησίος αὐτός μεταπέμπομαι καί παρηγορέω πειράω λέγω
3. ὁ μέν ὁ ἀδελφός σύ ἀπόνοια ὁ τέλος ὁράω διά γάρ ἀπείθεια στρεβλόω θνῄσκω
4. σύ δέ εἰ μέν μή πείθω τάλας βασανίζω καί αὐτός θνῄσκω πρό ὥρα
5. πείθω δέ φίλος εἰμί καί ὁ ἐπί ὁ βασιλεία ἀφηγέομαι πρᾶγμα
6. καί οὗτος παρακαλέω ὁ μήτηρ ὁ παῖς μεταπέμπομαι ὅπως αὐτός ἐλεέω τοσοῦτος υἱός στερέω παρορμάω ἐπί ὁ σωτήριος εὐπείθεια ὁ περιλείπομαι
7. ὁ δέ ὁ μήτηρ ὁ Εβραΐς φωνή προτρέπω αὐτός ὡς λέγω μετά μικρός ὕστερος
8. λύω ἐγώ φημί λέγω ὁ βασιλεύς καί ὁ σύν αὐτός φίλος πᾶς
9. καί ἐπιχαίρω μάλιστα ἐπί ὁ ἐπαγγελία ὁ παῖς ταχέως λύω αὐτός
10. καί τρέχω ἐπί πλησίον ὁ τήγανον
11. ἀνόσιος φημί καί πᾶς πονηρός ἀσεβής τύραννος οὐ αἰδέομαι παρά ὁ θεός λαμβάνω ὁ ἀγαθός καί ὁ βασιλεία ὁ θεράπων αὐτός κατακτείνω καί ὁ ὁ εὐσέβεια ἀσκητής στρεβλόω
12. ἀντί ὅς ταμιεύομαι σύ ὁ δίκη πυκνός καί αἰώνιος πῦρ καί βάσανος ὅς εἰς ὅλος ὁ αἰών οὐ ἀνίημι σύ
13. οὐ αἰδέομαι ἄνθρωπος εἰμί θηριώδης ὁ ὁμοιοπαθής καί ἐκ ὁ αὐτός γίνομαι στοιχεῖον γλωσσοτομέω καί οὗτος καταικίζω ὁ τρόπος βασανίζω
14. ἀλλά ὁ μέν εὐγενῶς ἀποθνῄσκω πληρόω ὁ εἰς ὁ θεός εὐσέβεια σύ δέ κακῶς οἰμώζω ὁ ὁ ἀρετή ἀγωνιστής ἀναιτίως ἀποκτείνω
15. ὅθεν καί αὐτός ἀποθνῄσκω μέλλω φημί
16. οὐ ἀπαυτομολέω ὁ ὁ ἀδελφός ἐγώ ἀριστεία
17. ἐπικαλέω δέ ὁ πατρῷος θεός ὅπως ἵλεως γίνομαι ὁ ἔθνος ἐγώ
18. σύ δέ καί ἐν ὁ νῦν βίος καί θνῄσκω τιμωρέω
19. καί οὗτος κατεύχομαι ἑαυτοῦ ῥίπτω κατά ὁ τήγανον καί οὕτω ἀποδίδωμι
| 
