1. διοδεύω δέ ὁ Ἀμφίπολις καί ὁ Ἀπολλωνία ἔρχομαι εἰς Θεσσαλονίκη ὅπου εἰμί συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος
2. κατά δέ ὁ εἴωθα ὁ Παῦλος εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί ἐπί σάββατον τρεῖς διαλέγομαι αὐτός ἀπό ὁ γραφή
3. διανοίγω καί παρατίθημι ὅτι ὁ Χριστός δεῖ πάσχω καί ἀνίστημι ἐκ νεκρός καί ὅτι οὗτος εἰμί ὁ Χριστός ὁ Ἰησοῦς ὅς ἐγώ καταγγέλλω σύ
4. καί τὶς ἐκ αὐτός πείθω καί προσκληρόω ὁ Παῦλος καί ὁ Σιλᾶς ὁ τέ σέβω Ἕλλην πλῆθος πολύς γυνή τέ ὁ πρῶτος οὐ ὀλίγος
5. ζηλόω δέ ὁ Ἰουδαῖος καί προσλαμβάνω ὁ ἀγοραῖος ἀνήρ τὶς πονηρός καί ὀχλοποιέω θορυβέω ὁ πόλις καί ἐφίστημι ὁ οἰκία Ἰάσων ζητέω αὐτός προάγω εἰς ὁ δῆμος
6. μή εὑρίσκω δέ αὐτός σύρω Ἰάσων καί τὶς ἀδελφός ἐπί ὁ πολιτάρχης βοάω ὅτι ὁ ὁ οἰκουμένη ἀναστατόω οὗτος καί ἐνθάδε πάρειμι
7. ὅς ὑποδέχομαι Ἰάσων καί οὗτος πᾶς ἀπέναντι ὁ δόγμα Καῖσαρ πράσσω βασιλεύς ἕτερος λέγω εἰμί Ἰησοῦς
8. ταράσσω δέ ὁ ὄχλος καί ὁ πολιτάρχης ἀκούω οὗτος
9. καί λαμβάνω ὁ ἱκανός παρά ὁ Ἰάσων καί ὁ λοιπός ἀπολύω αὐτός
10. ὁ δέ ἀδελφός εὐθέως διά νύξ ἐκπέμπω ὁ τέ Παῦλος καί ὁ Σιλᾶς εἰς Βέροια ὅστις παραγίνομαι εἰς ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος ἄπειμι
11. οὗτος δέ εἰμί εὐγενής ὁ ἐν Θεσσαλονίκη ὅστις δέχομαι ὁ λόγος μετά πᾶς προθυμία κατά ἡμέρα ἀνακρίνω ὁ γραφή εἰ ἔχω οὗτος οὕτω
12. πολύς μέν οὖν ἐκ αὐτός πιστεύω καί ὁ Ἑλληνίς γυνή ὁ εὐσχήμων καί ἀνήρ οὐ ὀλίγος
13. ὡς δέ γινώσκω ὁ ἀπό ὁ Θεσσαλονίκη Ἰουδαῖος ὅτι καί ἐν ὁ Βέροια καταγγέλλω ὑπό ὁ Παῦλος ὁ λόγος ὁ θεός ἔρχομαι καίκεῖ σαλεύω καί ταράσσω ὁ ὄχλος
14. εὐθέως δέ τότε ὁ Παῦλος ἐξαποστέλλω ὁ ἀδελφός πορεύομαι ἕως ἐπί ὁ θάλασσα ὑπομένω τέ ὁ τέ Σιλᾶς καί ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ
15. ὁ δέ καθίστημι ὁ Παῦλος ἄγω ἕως Ἀθῆναι καί λαμβάνω ἐντολή πρός ὁ Σιλᾶς καί ὁ Τιμόθεος ἵνα ὡς ταχέως ἔρχομαι πρός αὐτός ἔξειμι
16. ἐν δέ ὁ Ἀθῆναι ἐκδέχομαι αὐτός ὁ Παῦλος παροξύνω ὁ πνεῦμα αὐτός ἐν αὐτός θεωρέω κατείδωλος εἰμί ὁ πόλις
17. διαλέγομαι μέν οὖν ἐν ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ σέβω καί ἐν ὁ ἀγορά κατά πᾶς ἡμέρα πρός ὁ παρατυγχάνω
18. τὶς δέ καί ὁ Ἐπικούρειος καί Στοϊκός φιλόσοφος συμβάλλω αὐτός καί τὶς λέγω τίς ἄν θέλω ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγω ὁ δέ ξένος δαιμόνιον δοκέω καταγγελεύς εἰμί ὅτι ὁ Ἰησοῦς καί ὁ ἀνάστασις εὐαγγελίζω
19. ἐπιλαμβάνω τέ αὐτός ἐπί ὁ Ἄρειος Πάγος ἄγω λέγω δύναμαι γινώσκω τίς ὁ καινός οὗτος ὁ ὑπό σύ λαλέω διδαχή
20. ξενίζω γάρ τὶς εἰσφέρω εἰς ὁ ἀκοή ἐγώ βούλομαι οὖν γινώσκω τίς θέλω οὗτος εἰμί
21. Ἀθηναῖος δέ πᾶς καί ὁ ἐπιδημέω ξένος εἰς οὐδείς ἕτερος εὐκαιρέω ἤ λέγω τὶς ἤ ἀκούω τὶς καινός
22. ἵστημι δέ ὁ Παῦλος ἐν μέσος ὁ Ἄρειος Πάγος φημί ἀνήρ Ἀθηναῖος κατά πᾶς ὡς δεισιδαίμων σύ θεωρέω
23. διέρχομαι γάρ καί ἀναθεωρέω ὁ σέβασμα σύ εὑρίσκω καί βωμός ἐν ὅς ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός ὅς οὖν ἀγνοέω εὐσεβέω οὗτος ἐγώ καταγγέλλω σύ
24. ὁ θεός ὁ ποιέω ὁ κόσμος καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός οὗτος οὐρανός καί γῆ ὑπάρχω κύριος οὐ ἐν χειροποίητος ναός κατοικέω
25. οὐδέ ὑπό χείρ ἀνθρώπινος θεραπεύω προσδέομαι τὶς αὐτός δίδωμι πᾶς ζωή καί πνοή καί ὁ πᾶς
26. ποιέω τέ ἐκ εἷς πᾶς ἔθνος ἄνθρωπος κατοικέω ἐπί πᾶς πρόσωπον ὁ γῆ ὁρίζω προστάσσω καιρός καί ὁ ὁροθεσία ὁ κατοικία αὐτός
27. ζητέω ὁ θεός εἰ ἄρα γέ ψηλαφάω αὐτός καί εὑρίσκω καί γέ οὐ μακράν ἀπό εἷς ἕκαστος ἐγώ ὑπάρχω
28. ἐν αὐτός γάρ ζάω καί κινέω καί εἰμί ὡς καί τὶς ὁ κατά σύ ποιητής λέγω ὁ γάρ καί γένος εἰμί
29. γένος οὖν ὑπάρχω ὁ θεός οὐ ὀφείλω νομίζω χρυσός ἤ ἄργυρος ἤ λίθος χάραγμα τέχνη καί ἐνθύμησις ἄνθρωπος ὁ θεῖος εἰμί ὅμοιος
30. ὁ μέν οὖν χρόνος ὁ ἄγνοια ὑπεροράω ὁ θεός ὁ νῦν παραγγέλλω ὁ ἄνθρωπος πᾶς πανταχοῦ μετανοέω
31. καθότι ἵστημι ἡμέρα ἐν ὅς μέλλω κρίνω ὁ οἰκουμένη ἐν δικαιοσύνη ἐν ἀνήρ ὅς ὁρίζω πίστις παρέχω πᾶς ἀνίστημι αὐτός ἐκ νεκρός
32. ἀκούω δέ ἀνάστασις νεκρός ὁ μέν χλευάζω ὁ δέ λέγω ἀκούω σύ περί οὗτος καί πάλιν
33. οὕτω ὁ Παῦλος ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὐτός
34. τὶς δέ ἀνήρ κολλάω αὐτός πιστεύω ἐν ὅς καί Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καί γυνή ὄνομα Δάμαρις καί ἕτερος σύν αὐτός
| 
