1. ὁράω ὁ κύριος ἐφίστημι ἐπί ὁ θυσιαστήριον καί λέγω πατάσσω ἐπί ὁ ἱλαστήριον καί σείω ὁ πρόπυλον καί διακόπτω εἰς κεφαλή πᾶς καί ὁ κατάλοιπος αὐτός ἐν ῥομφαία ἀποκτείνω οὐ μή διαφεύγω ἐκ αὐτός φεύγω καί οὐ μή διασῴζω ἐκ αὐτός ἀνασῴζω
2. ἐάν κατορύσσω εἰς ᾅδης ἐκεῖθεν ὁ χείρ ἐγώ ἀνασπάω αὐτός καί ἐάν ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός ἐκεῖθεν κατάγω αὐτός
3. ἐάν ἐγκρύπτω εἰς ὁ κορυφή ὁ Καρμήλος ἐκεῖθεν ἐξερευνάω καί λαμβάνω αὐτός καί ἐάν καταδύω ἐκ ὀφθαλμός ἐγώ εἰς ὁ βάθος ὁ θάλασσα ἐκεῖ ἐντέλλομαι ὁ δράκων καί δάκνω αὐτός
4. καί ἐάν πορεύομαι ἐν αἰχμαλωσία πρό πρόσωπον ὁ ἐχθρός αὐτός ἐκεῖ ἐντέλλομαι ὁ ῥομφαία καί ἀποκτείνω αὐτός καί στηρίζω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐπί αὐτός εἰς κακός καί οὐ εἰς ἀγαθός
5. καί κύριος κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ὁ ἐφάπτω ὁ γῆ καί σαλεύω αὐτός καί πενθέω πᾶς ὁ κατοικέω αὐτός καί ἀναβαίνω ὡς ποταμός συντέλεια αὐτός καί καταβαίνω ὡς ποταμός Αἴγυπτος
6. ὁ οἰκοδομέω εἰς ὁ οὐρανός ἀνάβασις αὐτός καί ὁ ἐπαγγελία αὐτός ἐπί ὁ γῆ θεμελιόω ὁ προσκαλέομαι ὁ ὕδωρ ὁ θάλασσα καί ἐκχέω αὐτός ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτός
7. οὐ ὡς υἱός Αἰθίοψ σύ εἰμί ἐγώ υἱός Ἰσραήλ λέγω κύριος οὐ ὁ Ἰσραήλ ἀνάγω ἐκ γῆ Αἴγυπτος καί ὁ ἀλλόφυλος ἐκ Καππαδοκία καί ὁ Σύρος ἐκ βόθρος
8. ἰδού ὁ ὀφθαλμός κύριος ὁ θεός ἐπί ὁ βασιλεία ὁ ἁμαρτωλός καί ἐξαίρω αὐτός ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ πλήν ὅτι οὐ εἰς τέλος ἐξαίρω ὁ οἶκος Ἰακώβ λέγω κύριος
9. διότι ἰδού ἐγώ ἐντέλλομαι καί λικμίζω ἐν πᾶς ὁ ἔθνος ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ ὅς τρόπος λικμάω ἐν ὁ λικμός καί οὐ μή πίπτω σύντριμμα ἐπί ὁ γῆ
10. ἐν ῥομφαία τελευτάω πᾶς ἁμαρτωλός λαός ἐγώ ὁ λέγω οὐ μή ἐγγίζω οὐδέ οὐ μή γίνομαι ἐπί ἐγώ ὁ κακός
11. ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀνίστημι ὁ σκηνή Δαυίδ ὁ πίπτω καί ἀνοικοδομέω ὁ πίπτω αὐτός καί ὁ κατασκάπτω αὐτός ἀνίστημι καί ἀνοικοδομέω αὐτός καθώς ὁ ἡμέρα ὁ αἰών
12. ὅπως ἐκζητέω ὁ κατάλοιπος ὁ ἄνθρωπος καί πᾶς ὁ ἔθνος ἐπί ὅς ἐπικαλέω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐπί αὐτός λέγω κύριος ὁ θεός ὁ ποιέω οὗτος
13. ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί καταλαμβάνω ὁ ἀλοητός ὁ τρύγητος καί περκάζω ὁ σταφυλή ἐν ὁ σπόρος καί ἀποσταλάζω ὁ ὄρος γλυκασμός καί πᾶς ὁ βουνός σύμφυτος εἰμί
14. καί ἐπιστρέφω ὁ αἰχμαλωσία λαός ἐγώ Ἰσραήλ καί οἰκοδομέω πόλις ὁ ἀφανίζω καί κατοικέω καί καταφυτεύω ἀμπελών καί πίνω ὁ οἶνος αὐτός καί φυτεύω κῆπος καί ἐσθίω ὁ καρπός αὐτός
15. καί καταφυτεύω αὐτός ἐπί ὁ γῆ αὐτός καί οὐ μή ἐκσπάω οὐκέτι ἀπό ὁ γῆ αὐτός ὅς δίδωμι αὐτός λέγω κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ
|