1. καί ὁ βασιλεύς Ἀστυάγης προστίθημι πρός ὁ πατήρ αὐτός καί παραλαμβάνω Κῦρος ὁ Πέρσης ὁ βασιλεία αὐτός
2. καί εἰμί Δανιήλ συμβιωτής ὁ βασιλεύς καί ἔνδοξος ὑπέρ πᾶς ὁ φίλος αὐτός
3. καί εἰμί εἴδωλον ὁ Βαβυλωνίος ὅς ὄνομα Βηλ καί δαπανάω εἰς αὐτός ἕκαστος ἡμέρα σεμίδαλις ἀρτάβη δώδεκα καί πρόβατον τεσσαράκοντα καί οἶνος μετρητής ἕξ
4. καί ὁ βασιλεύς σέβω αὐτός καί πορεύομαι κατά ἕκαστος ἡμέρα προσκυνέω αὐτός Δανιήλ δέ προσκυνέω ὁ θεός αὐτός
5. καί λέγω αὐτός ὁ βασιλεύς διά τίς οὐ προσκυνέω ὁ Βηλ ὁ δέ λέγω ὅτι οὐ σέβω εἴδωλον χειροποίητος ἀλλά ὁ ζάω θεός ὁ κτίζω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ἔχω πᾶς σάρξ κυριεία
6. καί λέγω αὐτός ὁ βασιλεύς οὐ δοκέω σύ Βηλ εἰμί ζάω θεός ἦ οὐ ὁράω ὅσος ἐσθίω καί πίνω κατά ἕκαστος ἡμέρα
7. καί λέγω Δανιήλ γελάω μή πλανάω βασιλεύς οὗτος γάρ ἔσωθεν μέν εἰμί πηλός ἔξωθεν δέ χαλκός καί οὐ βιβρώσκω οὐδέ πίνω πώποτε
8. καί θυμόω ὁ βασιλεύς καλέω ὁ ἱερεύς αὐτός καί λέγω αὐτός ἐάν μή λέγω ἐγώ τίς ὁ κατέσθω ὁ δαπάνη οὗτος ἀποθνῄσκω ἐάν δέ δείκνυμι ὅτι Βηλ κατεσθίω αὐτός ἀποθνῄσκω Δανιήλ ὅτι βλασφημέω εἰς ὁ Βηλ
9. καί λέγω Δανιήλ ὁ βασιλεύς γίνομαι κατά ὁ ῥῆμα σύ καί εἰμί ἱερεύς ὁ Βηλ ἑβδομήκοντα ἐκτός γυνή καί τέκνον
10. καί ἔρχομαι ὁ βασιλεύς μετά Δανιήλ εἰς ὁ οἶκος ὁ Βηλ
11. καί λέγω ὁ ἱερεύς ὁ Βηλ ἰδού ἐγώ ἀποτρέχω ἔξω σύ δέ βασιλεύς παρατίθημι ὁ βρῶμα καί ὁ οἶνος κεράννυμι τίθημι καί ἀποκλείω ὁ θύρα καί σφραγίζω ὁ δακτύλιος σύ καί ἔρχομαι πρωΐ ἐάν μή εὑρίσκω πᾶς βιβρώσκω ὑπό ὁ Βηλ ἀποθνῄσκω ἤ Δανιήλ ὁ ψεύδομαι κατά ἐγώ
12. αὐτός δέ καταφρονέω ὅτι ποιέω ὑπό ὁ τράπεζα κρύπτω εἴσοδος καί διά αὐτός εἰσπορεύομαι διόλου καί ἀναλίσκω αὐτός
13. καί γίνομαι ὡς ἐξέρχομαι ἐκεῖνος καί ὁ βασιλεύς παρατίθημι ὁ βρῶμα ὁ Βηλ
14. καί ἐπιτάσσω Δανιήλ ὁ παιδάριον αὐτός καί φέρω τέφρα καί κατασείω ὅλος ὁ ναός ἐνώπιον ὁ βασιλεύς μόνος καί ἐξέρχομαι κλείω ὁ θύρα καί σφραγίζω ἐν ὁ δακτύλιος ὁ βασιλεύς καί ἀπέρχομαι
15. ὁ δέ ἱερεύς ἔρχομαι ὁ νύξ κατά ὁ ἔθος αὐτός καί ὁ γυνή καί ὁ τέκνον αὐτός καί κατεσθίω πᾶς καί ἐκπίνω
16. καί ὀρθρίζω ὁ βασιλεύς ὁ πρωΐ καί Δανιήλ μετά αὐτός
17. καί λέγω ὁ βασιλεύς σῷος ὁ σφραγίς Δανιήλ ὁ δέ λέγω σῷος βασιλεύς
18. καί γίνομαι ἅμα ὁ ἀνοίγω ὁ θύρα ἐπιβλέπω ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ τράπεζα βοάω φωνή μέγας μέγας εἰμί Βηλ καί οὐ εἰμί παρά σύ δόλος οὐδέ εἷς
19. καί γελάω Δανιήλ καί κρατέω ὁ βασιλεύς ὁ μή εἰσέρχομαι αὐτός ἔσω καί λέγω ὁράω δή ὁ ἔδαφος καί γινώσκω τίς ὁ ἴχνος οὗτος
20. καί λέγω ὁ βασιλεύς ὁράω ὁ ἴχνος ἀνήρ καί γυνή καί παιδίον
21. καί ὀργίζω ὁ βασιλεύς τότε συλλαμβάνω ὁ ἱερεύς καί ὁ γυνή καί ὁ τέκνον αὐτός καί δείκνυμι αὐτός ὁ κρυπτός θύρα διά ὅς εἰσπορεύομαι καί δαπανάω ὁ ἐπί ὁ τράπεζα
22. καί ἀποκτείνω αὐτός ὁ βασιλεύς καί δίδωμι ὁ Βηλ ἔκδοτος ὁ Δανιήλ καί καταστρέφω αὐτός καί ὁ ἱερόν αὐτός
23. καί εἰμί δράκων μέγας καί σέβω αὐτός ὁ Βαβυλωνίος
24. καί λέγω ὁ βασιλεύς ὁ Δανιήλ οὐ δύναμαι λέγω ὅτι οὐ εἰμί οὗτος θεός ζάω καί προσκυνέω αὐτός
25. καί λέγω Δανιήλ κύριος ὁ θεός ἐγώ προσκυνέω ὅτι οὗτος εἰμί θεός ζάω σύ δέ βασιλεύς δίδωμι ἐγώ ἐξουσία καί ἀποκτείνω ὁ δράκων ἄνευ μάχαιρα καί ῥάβδος
26. καί λέγω ὁ βασιλεύς δίδωμι σύ
27. καί λαμβάνω Δανιήλ πίσσα καί στῆρ καί θρίξ καί ἕψω ἐπί ὁ αὐτός καί ποιέω μάζα καί δίδωμι εἰς ὁ στόμα ὁ δράκων καί ἐσθίω διαρρήγνυμι ὁ δράκων καί λέγω ὁράω ὁ σέβασμα σύ
28. καί γίνομαι ὡς ἀκούω ὁ Βαβυλωνίος ἀγανακτέω λίαν καί συστρέφω ἐπί ὁ βασιλεύς καί λέγω Ἰουδαῖος γίνομαι ὁ βασιλεύς ὁ Βηλ κατασπάω καί ὁ δράκων ἀποκτείνω καί ὁ ἱερεύς κατασφάζω
29. καί λέγω ἔρχομαι πρός ὁ βασιλεύς παραδίδωμι ἐγώ ὁ Δανιήλ εἰ δέ μή ἀποκτείνω σύ καί ὁ οἶκος σύ
30. καί ὁράω ὁ βασιλεύς ὅτι ἐπείγω αὐτός σφόδρα καί ἀναγκάζω παραδίδωμι αὐτός ὁ Δανιήλ
31. ὁ δέ ἐμβάλλω αὐτός εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων καί εἰμί ἐκεῖ ἡμέρα ἕξ
32. εἰμί δέ ἐν ὁ λάκκος ἑπτά λέων καί δίδωμι αὐτός ὁ ἡμέρα δύο σῶμα καί δύο πρόβατον τότε δέ οὐ δίδωμι αὐτός ἵνα κατεσθίω ὁ Δανιήλ
33. καί εἰμί Αμβακουμ ὁ προφήτης ἐν ὁ Ἰουδαία καί αὐτός ἕψω ἕψεμα καί ἐνθρύπτω ἄρτος εἰς σκάφη καί πορεύομαι εἰς ὁ πεδίον ἀποφέρω ὁ θεριστής
34. καί λέγω ἄγγελος κύριος ὁ Αμβακουμ ἀποφέρω ὁ ἄριστον ὅς ἔχω εἰς Βαβυλών ὁ Δανιήλ εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων
35. καί λέγω Αμβακουμ κύριος Βαβυλών οὐ ὁράω καί ὁ λάκκος οὐ γινώσκω
36. καί ἐπιλαμβάνω ὁ ἄγγελος κύριος ὁ κορυφή αὐτός καί βαστάζω ὁ κόμη ὁ κεφαλή αὐτός τίθημι αὐτός εἰς Βαβυλών ἐπάνω ὁ λάκκος ἐν ὁ ῥοῖζος ὁ πνεῦμα αὐτός
37. καί βοάω Αμβακουμ λέγω Δανιήλ Δανιήλ λαμβάνω ὁ ἄριστον ὅς ἀποστέλλω σύ ὁ θεός
38. καί λέγω Δανιήλ μιμνῄσκομαι γάρ ἐγώ ὁ θεός καί οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ἀγαπάω σύ
39. καί ἀνίστημι Δανιήλ ἐσθίω ὁ δέ ἄγγελος ὁ θεός ἀποκαθιστάνω ὁ Αμβακουμ παραχρῆμα εἰς ὁ τόπος αὐτός
40. ὁ δέ βασιλεύς ἔρχομαι ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος πενθέω ὁ Δανιήλ καί ἔρχομαι ἐπί ὁ λάκκος καί ἐμβλέπω καί ἰδού Δανιήλ κάθημαι
41. καί ἀναβοάω φωνή μέγας λέγω μέγας εἰμί κύριος ὁ θεός ὁ Δανιήλ καί οὐ εἰμί πλήν σύ ἄλλος
42. καί ἀνασπάω αὐτός ὁ δέ αἴτιος ὁ ἀπώλεια αὐτός ἐμβάλλω εἰς ὁ λάκκος καί καταβιβρώσκω παραχρῆμα ἐνώπιον αὐτός
| 
