1. καί ἐν ὁ ἔτος ὁ δεύτερος ὁ βασιλεία Ναβουχοδονοσορ συμβαίνω εἰς ὅραμα καί ἐνύπνιον ἐμπίπτω ὁ βασιλεύς καί ταράσσω ἐν ὁ ἐνύπνιον αὐτός καί ὁ ὕπνος αὐτός γίνομαι ἀπό αὐτός
2. καί ἐπιτάσσω ὁ βασιλεύς εἰσφέρω ὁ ἐπαοιδός καί ὁ μάγος καί ὁ φάρμακος ὁ Χαλδαῖος ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς ὁ ἐνύπνιον αὐτός καί παραγίνομαι ἵστημι παρά ὁ βασιλεύς
3. καί λέγω αὐτός ὁ βασιλεύς ἐνύπνιον ὁράω καί κινέω ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐπιγινώσκω οὖν θέλω ὁ ἐνύπνιον
4. καί λαλέω ὁ Χαλδαῖος πρός ὁ βασιλεύς Συριστί κύριος βασιλεύς ὁ αἰών ζάω ἀναγγέλλω ὁ ἐνύπνιον σύ ὁ παῖς σύ καί ἐγώ σύ φράζω ὁ σύγκρισις αὐτός
5. ἀποκρίνομαι δέ ὁ βασιλεύς λέγω ὁ Χαλδαῖος ὅτι ἐάν μή ἀπαγγέλλω ἐγώ ἐπί ἀλήθεια ὁ ἐνύπνιον καί ὁ οὗτος σύγκρισις δηλόω ἐγώ παραδειγματίζω καί ἀναλαμβάνω σύ ὁ ὑπάρχω εἰς ὁ βασιλικός
6. ἐάν δέ ὁ ἐνύπνιον διασαφέω ἐγώ καί ὁ οὗτος σύγκρισις ἀναγγέλλω λαμβάνω δόμα παντοῖος καί δοξάζω ὑπό ἐγώ δηλόω ἐγώ ὁ ἐνύπνιον καί κρίνω
7. ἀποκρίνομαι δέ ἐκ δεύτερος λέγω βασιλεύς ὁ ὅραμα λέγω καί ὁ παῖς σύ κρίνω πρός οὗτος
8. καί λέγω αὐτός ὁ βασιλεύς ἐπί ἀλήθεια οἶδα ὅτι καιρός σύ ἐξαγοράζω καθάπερ ὁράω ὅτι ἀφίστημι ἀπό ἐγώ ὁ πρᾶγμα καθάπερ οὖν προστάσσω οὕτω εἰμί
9. ἐάν μή ὁ ἐνύπνιον ἀπαγγέλλω ἐγώ ἐπί ἀλήθεια καί ὁ οὗτος σύγκρισις δηλόω θάνατος περιπίπτω σύμφημι γάρ λόγος ψευδής ποιέω ἐπί ἐγώ ἕως ἄν ὁ καιρός ἀλλοιόω νῦν οὖν ἐάν ὁ ῥῆμα λέγω ἐγώ ὅς ὁ νύξ ὁράω γινώσκω ὅτι καί ὁ οὗτος κρίσις δηλόω
10. καί ἀποκρίνομαι ὁ Χαλδαῖος ἐπί ὁ βασιλεύς ὅτι οὐδείς ὁ ἐπί ὁ γῆ δύναμαι λέγω ὁ βασιλεύς ὅς ὁράω καθάπερ σύ ἐρωτάω καί πᾶς βασιλεύς καί πᾶς δυνάστης τοιοῦτος πρᾶγμα οὐ ἐπερωτάω πᾶς σοφός καί μάγος καί Χαλδαῖος
11. καί ὁ λόγος ὅς ζητέω βασιλεύς βαρύς εἰμί καί ἐπίδοξος καί οὐδείς εἰμί ὅς δηλόω οὗτος ὁ βασιλεύς εἰ μήτι ἄγγελος ὅς οὐ εἰμί κατοικητήριον μετά πᾶς σάρξ ὅθεν οὐ ἐνδέχομαι γίνομαι καθάπερ οἴομαι
12. τότε ὁ βασιλεύς στυγνός γίνομαι καί περίλυπος προστάσσω ἐξάγω πᾶς ὁ σοφός ὁ Βαβυλωνία
13. καί δογματίζω πᾶς ἀποκτείνω ζητέω δέ ὁ Δανιήλ καί πᾶς ὁ μετά αὐτός χάριν ὁ συναπόλλυμι
14. τότε Δανιήλ λέγω βουλή καί γνώμη ὅς ἔχω Αριώχης ὁ ἀρχιμάγειρος ὁ βασιλεύς ὅς προστάσσω ἐξάγω ὁ σοφιστής ὁ Βαβυλωνία
15. καί πυνθάνομαι αὐτός λέγω περί τίς δογματίζω πικρῶς παρά ὁ βασιλεύς τότε ὁ πρόσταγμα σημαίνω ὁ Αριώχης ὁ Δανιήλ
16. ὁ δέ Δανιήλ εἰσέρχομαι ταχέως πρός ὁ βασιλεύς καί ἀξιόω ἵνα δίδωμι αὐτός χρόνος παρά ὁ βασιλεύς καί δηλόω πᾶς ἐπί ὁ βασιλεύς
17. τότε ἀπέρχομαι Δανιήλ εἰς ὁ οἶκος αὐτός ὁ Ανανιας καί Μισαηλ καί Αζαριας ὁ συνέταιρος ὑποδείκνυμι πᾶς
18. καί παραγγέλλω νηστεία καί δέησις καί τιμωρία ζητέω παρά ὁ κύριος ὁ ὕψιστος περί ὁ μυστήριον οὗτος ὅπως μή ἐκδίδωμι Δανιήλ καί ὁ μετά αὐτός εἰς ἀπώλεια ἅμα ὁ σοφιστής Βαβυλών
19. τότε ὁ Δανιήλ ἐν ὅραμα ἐν αὐτός ὁ νύξ ὁ μυστήριον ὁ βασιλεύς ἐκφαίνω εὐσήμως τότε Δανιήλ εὐλογέω ὁ κύριος ὁ ὕψιστος
20. καί ἐκφωνέω λέγω εἰμί ὁ ὄνομα ὁ κύριος ὁ μέγας εὐλογέω εἰς ὁ αἰών ὅτι ὁ σοφία καί ὁ μεγαλωσύνη αὐτός εἰμί
21. καί αὐτός ἀλλοιόω καιρός καί χρόνος μεθίστημι βασιλεύς καί καθίστημι δίδωμι σοφός σοφία καί σύνεσις ὁ ἐν ἐπιστήμη εἰμί
22. ἀνακαλύπτω ὁ βαθύς καί σκοτεινός καί γινώσκω ὁ ἐν ὁ σκότος καί ὁ ἐν ὁ φῶς καί παρά αὐτός κατάλυσις
23. σύ κύριος ὁ πατήρ ἐγώ ἐξομολογέω καί αἰνέω ὅτι σοφία καί φρόνησις δίδωμι ἐγώ καί νῦν σημαίνω ἐγώ ὅσος ἀξιόω ὁ δηλόω ὁ βασιλεύς πρός οὗτος
24. εἰσέρχομαι δέ Δανιήλ πρός ὁ Αριωχ ὁ καθίστημι ὑπό ὁ βασιλεύς ἀποκτείνω πᾶς ὁ σοφιστής ὁ Βαβυλωνία λέγω αὐτός ὁ μέν σοφιστής ὁ Βαβυλωνία μή ἀπόλλυμι εἰσάγω δέ ἐγώ πρός ὁ βασιλεύς καί ἕκαστος ὁ βασιλεύς δηλόω
25. τότε Αριωχ κατά σπουδή εἰσάγω ὁ Δανιήλ πρός ὁ βασιλεύς καί λέγω αὐτός ὅτι εὑρίσκω ἄνθρωπος σοφός ἐκ ὁ αἰχμαλωσία ὁ υἱός ὁ Ἰουδαία ὅς ὁ βασιλεύς δηλόω ἕκαστος
26. ἀποκρίνομαι δέ ὁ βασιλεύς λέγω ὁ Δανιήλ ἐπικαλέω δέ Χαλδαϊστί Βαλτασαρ δύναμαι δηλόω ἐγώ ὁ ὅραμα ὅς ὁράω καί ὁ οὗτος σύγκρισις
27. ἐκφωνέω δέ ὁ Δανιήλ ἐπί ὁ βασιλεύς λέγω ὁ μυστήριον ὅς ὁράω ὁ βασιλεύς οὐ εἰμί σοφός καί φάρμακος καί ἐπαοιδός καί γαζαρηνός ὁ δήλωσις
28. ἀλλά εἰμί θεός ἐν οὐρανός ἀνακαλύπτω μυστήριον ὅς δηλόω ὁ βασιλεύς Ναβουχοδονοσορ ὅς δεῖ γίνομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα βασιλεύς εἰς ὁ αἰών ζάω ὁ ἐνύπνιον καί ὁ ὅραμα ὁ κεφαλή σύ ἐπί ὁ κοίτη σύ οὗτος εἰμί
29. σύ βασιλεύς κατακλίνω ἐπί ὁ κοίτη σύ ὁράω πᾶς ὅσος δεῖ γίνομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα καί ὁ ἀνακαλύπτω μυστήριον δηλόω σύ ὅς δεῖ γίνομαι
30. καίγώ δέ οὐ παρά ὁ σοφία ὁ εἰμί ἐν ἐγώ ὑπέρ πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ μυστήριον οὗτος ἐκφαίνω ἀλλά ἕνεκα ὁ δηλόω ὁ βασιλεύς σημαίνω ἐγώ ὅς ὑπολαμβάνω ὁ καρδία σύ ἐν γνῶσις
31. καί σύ βασιλεύς ὁράω καί ἰδού εἰκών εἷς καί εἰμί ὁ εἰκών ἐκεῖνος μέγας σφόδρα καί ὁ πρόσοψις αὐτός ὑπερφερής ἵστημι ἐναντίον σύ καί ὁ πρόσοψις ὁ εἰκών φοβερός
32. καί εἰμί ὁ κεφαλή αὐτός ἀπό χρυσίον χρηστός ὁ στῆθος καί ὁ βραχίων ἀργυροῦς ὁ κοιλία καί ὁ μηρός χαλκοῦς
33. ὁ δέ σκέλος σιδηροῦς ὁ πούς μέρος μέν τὶς σίδηρος μέρος δέ τὶς ὀστράκινος
34. ὁράω ἕως ὅστις τέμνω λίθος ἐκ ὄρος ἄνευ χείρ καί πατάσσω ὁ εἰκών ἐπί ὁ πούς ὁ σιδηροῦς καί ὀστράκινος καί καταλέω αὐτός
35. τότε λεπτός γίνομαι ἅμα ὁ σίδηρος καί ὁ ὄστρακον καί ὁ χαλκός καί ὁ ἄργυρος καί ὁ χρυσίον καί γίνομαι ὡσεί λεπτός ἄχυρον ἐν ἅλων καί ῥιπίζω αὐτός ὁ ἄνεμος ὥστε μηδείς καταλείπω ἐκ αὐτός καί ὁ λίθος ὁ πατάσσω ὁ εἰκών γίνομαι ὄρος μέγας καί πατάσσω πᾶς ὁ γῆ
36. οὗτος ὁ ὅραμα καί ὁ κρίσις δέ λέγω ἐπί ὁ βασιλεύς
37. σύ βασιλεύς βασιλεύς βασιλεύς καί σύ ὁ κύριος ὁ οὐρανός ὁ ἀρχή καί ὁ βασιλεία καί ὁ ἰσχύς καί ὁ τιμή καί ὁ δόξα δίδωμι
38. ἐν πᾶς ὁ οἰκουμένη ἀπό ἄνθρωπος καί θηρίον ἄγριος καί πετεινός οὐρανός καί ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα παραδίδωμι ὑπό ὁ χείρ σύ κυριεύω πᾶς σύ εἰμί ὁ κεφαλή ὁ χρυσοῦς
39. καί μετά σύ ἀνίστημι βασιλεία ἐλαχύς σύ καί τρίτος βασιλεία ἄλλος χαλκοῦς ὅς κυριεύω πᾶς ὁ γῆ
40. καί βασιλεία τέταρτος ἰσχυρός ὥσπερ ὁ σίδηρος ὁ δαμάζω πᾶς καί πᾶς δένδρον ἐκκόπτω καί σείω πᾶς ὁ γῆ
41. καί ὡς ὁράω ὁ πούς αὐτός μέρος μέν τὶς ὄστρακον κεραμικός μέρος δέ τὶς σίδηρος βασιλεία ἄλλος διμερής εἰμί ἐν αὐτός καθάπερ ὁράω ὁ σίδηρος ἀναμίγνυμι ἅμα ὁ πήλινος ὄστρακον
42. καί ὁ δάκτυλος ὁ πούς μέρος μέν τὶς σιδηροῦς μέρος δέ τὶς ὀστράκινος μέρος τὶς ὁ βασιλεία εἰμί ἰσχυρός καί μέρος τὶς εἰμί συντρίβω
43. καί ὡς ὁράω ὁ σίδηρος ἀναμίγνυμι ἅμα ὁ πήλινος ὄστρακον συμμιγής εἰμί εἰς γένεσις ἄνθρωπος οὐ εἰμί δέ ὁμονοέω οὔτε εὐνοέω ἀλλήλων ὥσπερ οὐδέ ὁ σίδηρος δύναμαι συγκεράννυμι ὁ ὄστρακον
44. καί ἐν ὁ χρόνος ὁ βασιλεύς οὗτος ἵστημι ὁ θεός ὁ οὐρανός βασιλεία ἄλλος ὅστις εἰμί εἰς ὁ αἰών καί οὐ φθείρω καί οὗτος ὁ βασιλεία ἄλλος ἔθνος οὐ μή ἐάω πατάσσω δέ καί ἀφανίζω ὁ βασιλεία οὗτος καί αὐτός ἵστημι εἰς ὁ αἰών
45. καθάπερ ὁράω ἐκ ὄρος τέμνω λίθος ἄνευ χείρ καί συναλοάω ὁ ὄστρακον ὁ σίδηρος καί ὁ χαλκός καί ὁ ἄργυρος καί ὁ χρυσός ὁ θεός ὁ μέγας σημαίνω ὁ βασιλεύς ὁ εἰμί ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα καί ἀκριβής ὁ ὅραμα καί πιστός ὁ οὗτος κρίσις
46. τότε Ναβουχοδονοσορ ὁ βασιλεύς πίπτω ἐπί πρόσωπον χαμαί προσκυνέω ὁ Δανιήλ καί ἐπιτάσσω θυσία καί σπονδή ποιέω αὐτός
47. καί ἐκφωνέω ὁ βασιλεύς πρός ὁ Δανιήλ λέγω ἐπί ἀλήθεια εἰμί ὁ θεός σύ θεός ὁ θεός καί κύριος ὁ βασιλεύς ὁ ἐκφαίνω μυστήριον κρυπτός μόνος ὅτι δύναμαι δηλόω ὁ μυστήριον οὗτος
48. τότε ὁ βασιλεύς Ναβουχοδονοσορ Δανιήλ μεγαλύνω καί δίδωμι δωρεά μέγας καί πολύς καθίστημι ἐπί ὁ πρᾶγμα ὁ Βαβυλωνία καί ἀποδείκνυμι αὐτός ἄρχων καί ἡγέομαι πᾶς ὁ σοφιστής Βαβυλωνία
49. καί Δανιήλ ἀξιόω ὁ βασιλεύς ἵνα καθίστημι ἐπί ὁ πρᾶγμα ὁ Βαβυλωνία Σεδραχ Μισαχ Αβδεναγω καί Δανιήλ εἰμί ἐν ὁ βασιλικός αὐλή
| 
