Δανιήλ 6.13

13. τότε οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐντυγχάνω ὁ βασιλεύς καί λέγω Δαρεῖος βασιλεύς οὐ ὁρισμός ὁρίζω ἵνα πᾶς ἄνθρωπος μή εὔχομαι εὐχή μηδέ ἀξιόω ἀξίωμα παρά πᾶς θεός ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά παρά σύ βασιλεύς εἰ δέ μή ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων ἀποκρίνομαι δέ ὁ βασιλεύς λέγω αὐτός ἀκριβής ὁ λόγος καί μένω ὁ ὁρισμός [1] καί λέγω αὐτός ὁρκίζω σύ ὁ Μῆδος καί Πέρσης δόγμα ἵνα μή ἀλλοιόω ὁ πρόσταγμα μηδέ θαυμάζω πρόσωπον καί ἵνα μή ἐλαττόω τὶς ὁ λέγω καί κολάζω ὁ ἄνθρωπος ὅς οὐ ἐμμένω ὁ ὁρισμός οὗτος καί λέγω οὕτω ποιέω καθώς λέγω καί ἵστημι ἐγώ οὗτος