Δανιήλ (Θ) 2.35

35. τότε λεπτύνω εἰς ἅπαξ ὁ ὄστρακον ὁ σίδηρος ὁ χαλκός ὁ ἄργυρος ὁ χρυσός καί γίνομαι ὡσεί κονιορτός ἀπό ἅλων θερινός καί ἐξαίρω αὐτός ὁ πλῆθος ὁ πνεῦμα καί τόπος οὐ εὑρίσκω αὐτός καί ὁ λίθος ὁ πατάσσω ὁ εἰκών γίνομαι ὄρος μέγας καί πληρόω πᾶς ὁ γῆ