1. καί Δαρεῖος ὁ Μῆδος παραλαμβάνω ὁ βασιλεία εἰμί ἔτος ἑξήκοντα δύο
2. καί ἀρέσκω ἐνώπιον Δαρεῖος καί καθίστημι ἐπί ὁ βασιλεία σατράπης ἑκατόν εἴκοσι ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὅλος ὁ βασιλεία αὐτός
3. καί ἐπάνω αὐτός τακτικός τρεῖς ὅς εἰμί Δανιήλ εἷς ἐκ αὐτός ὁ ἀποδίδωμι αὐτός ὁ σατράπης λόγος ὅπως ὁ βασιλεύς μή ἐνοχλέω
4. καί εἰμί Δανιήλ ὑπέρ αὐτός ὅτι πνεῦμα περισσός ἐν αὐτός καί ὁ βασιλεύς καθίστημι αὐτός ἐπί ὅλος ὁ βασιλεία αὐτός
5. καί ὁ τακτικός καί ὁ σατράπης ζητέω πρόφασις εὑρίσκω κατά Δανιήλ καί πᾶς πρόφασις καί παράπτωμα καί ἀμπλάκημα οὐ εὑρίσκω κατά αὐτός ὅτι πιστός εἰμί
6. καί λέγω ὁ τακτικός οὐ εὑρίσκω κατά Δανιήλ πρόφασις εἰ μή ἐν νόμιμος θεός αὐτός
7. τότε ὁ τακτικός καί ὁ σατράπης παρίστημι ὁ βασιλεύς καί λέγω αὐτός Δαρεῖος βασιλεύς εἰς ὁ αἰών ζάω
8. συμβουλεύω πᾶς ὁ ἐπί ὁ βασιλεία σύ στρατηγός καί σατράπης ὕπατος καί τοπάρχης ὁ ἵστημι στάσις βασιλικός καί ἐνισχύω ὁρισμός ὅπως ὅς ἄν αἰτέω αἴτημα παρά πᾶς θεός καί ἄνθρωπος ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά ἤ παρά σύ βασιλεύς ἐμβάλλω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων
9. νῦν οὖν βασιλεύς ἵστημι ὁ ὁρισμός καί ἐκτίθημι γραφή ὅπως μή ἀλλοιόω ὁ δόγμα Μῆδος καί Πέρσης
10. τότε ὁ βασιλεύς Δαρεῖος ἐπιτάσσω γράφω ὁ δόγμα
11. καί Δανιήλ ἡνίκα γινώσκω ὅτι ἐντάσσω ὁ δόγμα εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί ὁ θυρίς ἀνοίγω αὐτός ἐν ὁ ὑπερῷον αὐτός κατέναντι Ἰερουσαλήμ καί καιρός τρεῖς ὁ ἡμέρα εἰμί κάμπτω ἐπί ὁ γόνυ αὐτός καί προσεύχομαι καί ἐξομολογέω ἐναντίον ὁ θεός αὐτός καθώς εἰμί ποίεω ἔμπροσθεν
12. τότε ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος παρατηρέω καί εὑρίσκω ὁ Δανιήλ ἀξιόω καί δέομαι ὁ θεός αὐτός
13. καί προσέρχομαι λέγω ὁ βασιλεύς βασιλεύς οὐ ὁρισμός τάσσω ὅπως πᾶς ἄνθρωπος ὅς ἄν αἰτέω παρά πᾶς θεός καί ἄνθρωπος αἴτημα ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά ἤ παρά σύ βασιλεύς ἐμβάλλω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων καί λέγω ὁ βασιλεύς ἀληθινός ὁ λόγος καί ὁ δόγμα Μῆδος καί Πέρσης οὐ παρέρχομαι
14. τότε ἀποκρίνομαι καί λέγω ἐνώπιον ὁ βασιλεύς Δανιήλ ὁ ἀπό ὁ υἱός ὁ αἰχμαλωσία ὁ Ἰουδαία οὐ ὑποτάσσω ὁ δόγμα σύ περί ὁ ὁρισμός ὅς τάσσω καί καιρός τρεῖς ὁ ἡμέρα αἰτέω παρά ὁ θεός αὐτός ὁ αἴτημα αὐτός
15. τότε ὁ βασιλεύς ὡς ὁ ῥῆμα ἀκούω πολύς λυπέω ἐπί αὐτός καί περί ὁ Δανιήλ ἀγωνίζομαι ὁ ἐξαιρέω αὐτός καί ἕως ἑσπέρα εἰμί ἀγωνίζομαι ὁ ἐξαιρέω αὐτός
16. τότε ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος λέγω ὁ βασιλεύς γινώσκω βασιλεύς ὅτι δόγμα Μῆδος καί Πέρσης ὁ πᾶς ὁρισμός καί στάσις ὅς ἄν ὁ βασιλεύς ἵστημι οὐ δεῖ παραλλάσσω
17. τότε ὁ βασιλεύς λέγω καί ἄγω ὁ Δανιήλ καί ἐμβάλλω αὐτός εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων καί λέγω ὁ βασιλεύς ὁ Δανιήλ ὁ θεός σύ ὅς σύ λατρεύω ἐνδελεχῶς αὐτός ἐξαιρέω σύ
18. καί φέρω λίθος καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ στόμα ὁ λάκκος καί σφραγίζω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ δακτύλιος αὐτός καί ἐν ὁ δακτύλιος ὁ μεγιστάν αὐτός ὅπως μή ἀλλοιόω πρᾶγμα ἐν ὁ Δανιήλ
19. καί ἀπέρχομαι ὁ βασιλεύς εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί κοιμάομαι ἄδειπνος καί ἔδεσμα οὐ εἰσφέρω αὐτός καί ὁ ὕπνος ἀφίστημι ἀπό αὐτός καί ἀποκλείω ὁ θεός ὁ στόμα ὁ λέων καί οὐ παρενοχλέω ὁ Δανιήλ
20. τότε ὁ βασιλεύς ἀνίστημι ὁ πρωΐ ἐν ὁ φῶς καί ἐν σπουδή ἔρχομαι ἐπί ὁ λάκκος ὁ λέων
21. καί ἐν ὁ ἐγγίζω αὐτός ὁ λάκκος βοάω φωνή ἰσχυρός Δανιήλ ὁ δοῦλος ὁ θεός ὁ ζάω ὁ θεός σύ ὅς σύ λατρεύω ἐνδελεχῶς εἰ δύναμαι ἐξαιρέω σύ ἐκ στόμα ὁ λέων
22. καί λέγω Δανιήλ ὁ βασιλεύς βασιλεύς εἰς ὁ αἰών ζάω
23. ὁ θεός ἐγώ ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος αὐτός καί ἐμφράσσω ὁ στόμα ὁ λέων καί οὐ λυμαίνω ἐγώ ὅτι κατέναντι αὐτός εὐθύτης εὑρίσκω ἐγώ καί ἐνώπιον δέ σύ βασιλεύς παράπτωμα οὐ ποιέω
24. τότε ὁ βασιλεύς πολύς ἀγαθύνω ἐπί αὐτός καί ὁ Δανιήλ λέγω ἀναφέρω ἐκ ὁ λάκκος καί ἀναφέρω Δανιήλ ἐκ ὁ λάκκος καί πᾶς διαφθορά οὐ εὑρίσκω ἐν αὐτός ὅτι πιστεύω ἐν ὁ θεός αὐτός
25. καί λέγω ὁ βασιλεύς καί ἄγω ὁ ἀνήρ ὁ διαβάλλω ὁ Δανιήλ καί εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων ἐμβάλλω αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ γυνή αὐτός καί οὐ φθάνω εἰς ὁ ἔδαφος ὁ λάκκος ἕως ὅς κυριεύω αὐτός ὁ λέων καί πᾶς ὁ ὀστέον αὐτός λεπτύνω
26. τότε Δαρεῖος ὁ βασιλεύς γράφω πᾶς ὁ λαός φυλή γλῶσσα ὁ οἰκέω ἐν πᾶς ὁ γῆ εἰρήνη σύ πληθύνω
27. ἐκ πρόσωπον ἐγώ τίθημι δόγμα ὁ ἐν πᾶς ἀρχή ὁ βασιλεία ἐγώ εἰμί τρέμω καί φοβέω ἀπό πρόσωπον ὁ θεός Δανιήλ ὅτι αὐτός εἰμί θεός ζάω καί μένω εἰς ὁ αἰών καί ὁ βασιλεία αὐτός οὐ διαφθείρω καί ὁ κυριεία αὐτός ἕως τέλος
28. ἀντιλαμβάνομαι καί ῥύομαι καί ποιέω σημεῖον καί τέρας ἐν οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ ὅστις ἐξαιρέω ὁ Δανιήλ ἐκ χείρ ὁ λέων
29. καί Δανιήλ κατευθύνω ἐν ὁ βασιλεία Δαρεῖος καί ἐν ὁ βασιλεία Κῦρος ὁ Πέρσης
| 
