1. ἐάν δέ εὑρίσκω τραυματίας ἐν ὁ γῆ ὅς κύριος ὁ θεός σύ δίδωμι σύ κληρονομέω πίπτω ἐν ὁ πεδίον καί οὐ οἶδα ὁ πατάσσω
2. ἐξέρχομαι ὁ γερουσία σύ καί ὁ κριτής σύ καί ἐκμετρέω ἐπί ὁ πόλις ὁ κύκλος ὁ τραυματίας
3. καί εἰμί ὁ πόλις ὁ ἐγγίζω ὁ τραυματίας καί λαμβάνω ὁ γερουσία ὁ πόλις ἐκεῖνος δάμαλις ἐκ βοῦς ὅστις οὐ ἐργάζομαι καί ὅστις οὐ ἕλκω ζυγός
4. καί καταβιβάζω ὁ γερουσία ὁ πόλις ἐκεῖνος ὁ δάμαλις εἰς φάραγξ τραχύς ὅστις οὐ ἐργάζομαι οὐδέ σπείρω καί νευροκοπέω ὁ δάμαλις ἐν ὁ φάραγξ
5. καί προσέρχομαι ὁ ἱερεύς ὁ Λευίτης ὅτι αὐτός ἐπιλέγω κύριος ὁ θεός σύ παρίστημι αὐτός καί εὐλογέω ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός καί ἐπί ὁ στόμα αὐτός εἰμί πᾶς ἀντιλογία καί πᾶς ἁφή
6. καί πᾶς ὁ γερουσία ὁ πόλις ἐκεῖνος ὁ ἐγγίζω ὁ τραυματίας νίπτω ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ δάμαλις ὁ νευροκοπέω ἐν ὁ φάραγξ
7. καί ἀποκρίνομαι λέγω ὁ χείρ ἐγώ οὐ ἐκχέω ὁ αἷμα οὗτος καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ οὐ ὁράω
8. ἵλεως γίνομαι ὁ λαός σύ Ἰσραήλ ὅς λυτρόω κύριος ἐκ γῆ Αἴγυπτος ἵνα μή γίνομαι αἷμα ἀναίτιος ἐν ὁ λαός σύ Ἰσραήλ καί ἱλάσκομαι αὐτός ὁ αἷμα
9. σύ δέ ἐξαίρω ὁ αἷμα ὁ ἀναίτιος ἐκ σύ αὐτός ἐάν ποιέω ὁ καλός καί ὁ ἀρεστός ἔναντι κύριος ὁ θεός σύ
10. ἐάν δέ ἐξέρχομαι εἰς πόλεμος ἐπί ὁ ἐχθρός σύ καί παραδίδωμι σύ κύριος ὁ θεός σύ εἰς ὁ χείρ σύ καί προνομεύω ὁ προνομή αὐτός
11. καί ὁράω ἐν ὁ προνομή γυνή καλός ὁ εἶδος καί ἐνθυμέομαι αὐτός καί λαμβάνω αὐτός σεαυτοῦ γυνή
12. καί εἰσάγω αὐτός ἔνδον εἰς ὁ οἰκία σύ καί ξυρέω ὁ κεφαλή αὐτός καί περιονυχίζω αὐτός
13. καί περιαιρέω ὁ ἱμάτιον ὁ αἰχμαλωσία αὐτός ἀπό αὐτός καί καθίζω ἐν ὁ οἰκία σύ καί κλαίω ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ μήν ἡμέρα καί μετά οὗτος εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί συνοικίζω αὐτός καί εἰμί σύ γυνή
14. καί εἰμί ἐάν μή θέλω αὐτός ἐξαποστέλλω αὐτός ἐλεύθερος καί πρᾶσις οὐ πιπράσκω ἀργύριον οὐ ἀθετέω αὐτός διότι ταπεινόω αὐτός
15. ἐάν δέ γίνομαι ἄνθρωπος δύο γυνή εἷς αὐτός ἀγαπάω καί εἷς αὐτός μισέω καί τίκτω αὐτός ὁ ἀγαπάω καί ὁ μισέω καί γίνομαι υἱός πρωτότοκος ὁ μισέω
16. καί εἰμί ὅς ἄν ἡμέρα κατακληροδοτέω ὁ υἱός αὐτός ὁ ὑπάρχω αὐτός οὐ δύναμαι πρωτοτοκεύω ὁ υἱός ὁ ἀγαπάω ὑπεροράω ὁ υἱός ὁ μισέω ὁ πρωτότοκος
17. ἀλλά ὁ πρωτότοκος υἱός ὁ μισέω ἐπιγινώσκω δίδωμι αὐτός διπλοῦς ἀπό πᾶς ὅς ἄν εὑρίσκω αὐτός ὅτι οὗτος εἰμί ἀρχή τέκνον αὐτός καί οὗτος καθήκω ὁ πρωτοτόκια
18. ἐάν δέ τὶς εἰμί υἱός ἀπειθής καί ἐρεθιστής οὐ ὑπακούω φωνή πατήρ καί φωνή μήτηρ καί παιδεύω αὐτός καί μή εἰσακούω αὐτός
19. καί συλλαμβάνω αὐτός ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ αὐτός καί ἐξάγω αὐτός ἐπί ὁ γερουσία ὁ πόλις αὐτός καί ἐπί ὁ πύλη ὁ τόπος αὐτός
20. καί λέγω ὁ ἀνήρ ὁ πόλις αὐτός ὁ υἱός ἐγώ οὗτος ἀπειθέω καί ἐρεθίζω οὐ ὑπακούω ὁ φωνή ἐγώ συμβολοκοπέω οἰνοφλυγέω
21. καί λιθοβολέω αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ πόλις αὐτός ἐν λίθος καί ἀποθνῄσκω καί ἐξαίρω ὁ πονηρός ἐκ σύ αὐτός καί ὁ ἐπίλοιπος ἀκούω φοβέω
22. ἐάν δέ γίνομαι ἐν τὶς ἁμαρτία κρίμα θάνατος καί ἀποθνῄσκω καί κρεμάννυμι αὐτός ἐπί ξύλον
23. οὐ ἐπικοιμάομαι ὁ σῶμα αὐτός ἐπί ὁ ξύλον ἀλλά ταφή θάπτω αὐτός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὅτι καταράομαι ὑπό θεός πᾶς κρεμάννυμι ἐπί ξύλον καί οὐ μιαίνω ὁ γῆ ὅς κύριος ὁ θεός σύ δίδωμι σύ ἐν κλῆρος
| 
