1. καί μιμνῄσκομαι ὁ κτίζω σύ ἐν ἡμέρα νεότης σύ ἕως ὅστις μή ἔρχομαι ἡμέρα ὁ κακία καί φθάνω ἔτος ἐν ὅς λέγω οὐ εἰμί ἐγώ ἐν αὐτός θέλημα
2. ἕως ὅς μή σκοτίζω ὁ ἥλιος καί ὁ φῶς καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ καί ἐπιστρέφω ὁ νέφος ὀπίσω ὁ ὑετός
3. ἐν ἡμέρα ὅς ἐάν σαλεύω φύλαξ ὁ οἰκία καί διαστρέφω ἀνήρ ὁ δύναμις καί ἀργέω ὁ ἀλήθω ὅτι ὀλιγόω καί σκοτάζω ὁ βλέπω ἐν ὁ ὀπή
4. καί κλείω θύρα ἐν ἀγορά ἐν ἀσθένεια φωνή ὁ ἀλήθω καί ἀνίστημι εἰς φωνή ὁ στρουθίον καί ταπεινόω πᾶς ὁ θυγάτηρ ὁ ᾆσμα
5. καί γέ ἀπό ὕψος ὁράω καί θάμβος ἐν ὁ ὁδός καί ἀνθέω ὁ ἀμύγδαλον καί παχύνω ὁ ἀκρίς καί διασκεδάζω ὁ κάππαρις ὅτι πορεύομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκος αἰών αὐτός καί κυκλόω ἐν ἀγορά ὁ κόπτω
6. ἕως ὅστις μή ἀνατρέπω σχοινίον ὁ ἀργύριον καί συνθλίβω ἀνθέμιον ὁ χρυσίον καί συντρίβω ὑδρία ἐπί ὁ πηγή καί συντροχάζω ὁ τροχός ἐπί ὁ λάκκος
7. καί ἐπιστρέφω ὁ χοῦς ἐπί ὁ γῆ ὡς εἰμί καί ὁ πνεῦμα ἐπιστρέφω πρός ὁ θεός ὅς δίδωμι αὐτός
8. ματαιότης ματαιότης λέγω ὁ Ἐκκλησιαστής ὁ πᾶς ματαιότης
9. καί περισσός ὅτι γίνομαι Ἐκκλησιαστής σοφός ἔτι διδάσκω γνῶσις σύν ὁ λαός καί οὖς ἐξιχνιάζω κόσμιον παραβολή
10. πολύς ζητέω Ἐκκλησιαστής ὁ εὑρίσκω λόγος θέλημα καί γράφω εὐθύτης λόγος ἀλήθεια
11. λόγος σοφός ὡς ὁ βούκεντρον καί ὡς ἧλος φυτεύω ὅς παρά ὁ σύναγμα δίδωμι ἐκ ποιμήν εἷς καί περισσός ἐκ αὐτός
12. υἱός ἐγώ φυλάσσω ποιέω βιβλίον πολύς οὐ εἰμί περασμός καί μελέτη πολύς κόπωσις σάρξ
13. τέλος λόγος ὁ πᾶς ἀκούω ὁ θεός φοβέω καί ὁ ἐντολή αὐτός φυλάσσω ὅτι οὗτος πᾶς ὁ ἄνθρωπος
14. ὅτι σύν πᾶς ὁ ποίημα ὁ θεός ἄγω ἐν κρίσις ἐν πᾶς παροράω ἐάν ἀγαθός καί ἐάν πονηρός
| 
