1. λέγω ἐγώ ἐν καρδία ἐγώ δεῦρο δή πειράζω σύ ἐν εὐφροσύνη καί ὁράω ἐν ἀγαθός καί ἰδού καί γέ οὗτος ματαιότης
2. ὁ γέλως λέγω περιφορά καί ὁ εὐφροσύνη τίς οὗτος ποιέω
3. κατασκέπτομαι ἐν καρδία ἐγώ ὁ ἕλκω εἰς οἶνος ὁ σάρξ ἐγώ καί καρδία ἐγώ ὁδηγέω ἐν σοφία καί ὁ κρατέω ἐπί ἀφροσύνη ἕως ὅς ὁράω ποῖος ὁ ἀγαθός ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὅς ποιέω ὑπό ὁ ἥλιος ἀριθμός ἡμέρα ζωή αὐτός
4. μεγαλύνω ποίημα ἐγώ οἰκοδομέω ἐγώ οἶκος φυτεύω ἐγώ ἀμπελών
5. ποιέω ἐγώ κῆπος καί παράδεισος καί φυτεύω ἐν αὐτός ξύλον πᾶς καρπός
6. ποιέω ἐγώ κολυμβήθρα ὕδωρ ὁ ποτίζω ἀπό αὐτός δρυμός βλαστάνω ξύλον
7. κτάομαι δοῦλος καί παιδίσκη καί οἰκογενής γίνομαι ἐγώ καί γέ κτῆσις βουκόλιον καί ποίμνιον πολύς γίνομαι ἐγώ ὑπέρ πᾶς ὁ γίνομαι ἔμπροσθεν ἐγώ ἐν Ἰερουσαλήμ
8. συνάγω ἐγώ καί γέ ἀργύριον καί χρυσίον καί περιουσιασμός βασιλεύς καί ὁ χώρα ποιέω ἐγώ ᾄδω καί ᾄδω καί ἐντρύφημα υἱός ὁ ἄνθρωπος οἰνοχόος καί οἰνοχόη
9. καί μεγαλύνω καί προστίθημι παρά πᾶς ὁ γίνομαι ἔμπροσθεν ἐγώ ἐν Ἰερουσαλήμ καί γέ σοφία ἐγώ ἵστημι ἐγώ
10. καί πᾶς ὅς αἰτέω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ οὐ ὑφαιρέω ἀπό αὐτός οὐ ἀποκωλύω ὁ καρδία ἐγώ ἀπό πᾶς εὐφροσύνη ὅτι καρδία ἐγώ εὐφραίνω ἐν πᾶς μόχθος ἐγώ καί οὗτος γίνομαι μερίς ἐγώ ἀπό πᾶς μόχθος ἐγώ
11. καί ἐπιβλέπω ἐγώ ἐν πᾶς ποίημα ἐγώ ὅς ποιέω ὁ χείρ ἐγώ καί ἐν μόχθος ὅς μοχθέω ὁ ποιέω καί ἰδού ὁ πᾶς ματαιότης καί προαίρεσις πνεῦμα καί οὐ εἰμί περισσεία ὑπό ὁ ἥλιος
12. καί ἐπιβλέπω ἐγώ ὁ ὁράω σοφία καί περιφορά καί ἀφροσύνη ὅτι τίς ὁ ἄνθρωπος ὅς ἐπέρχομαι ὀπίσω ὁ βουλή ὁ ὅσος ποιέω αὐτός
13. καί ὁράω ἐγώ ὅτι εἰμί περισσεία ὁ σοφία ὑπέρ ὁ ἀφροσύνη ὡς περισσεία ὁ φῶς ὑπέρ ὁ σκότος
14. ὁ σοφός ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐν κεφαλή αὐτός καί ὁ ἄφρων ἐν σκότος πορεύομαι καί γινώσκω καί γέ ἐγώ ὅτι συνάντημα εἷς συναντάω ὁ πᾶς αὐτός
15. καί λέγω ἐγώ ἐν καρδία ἐγώ ὡς συνάντημα ὁ ἄφρων καί γέ ἐγώ συναντάω ἐγώ καί ἵνα τίς σοφίζω ἐγώ τότε περισσός λαλέω ἐν καρδία ἐγώ διότι ἄφρων ἐκ περίσσευμα λαλέω ὅτι καί γέ οὗτος ματαιότης
16. ὅτι οὐ εἰμί μνήμη ὁ σοφός μετά ὁ ἄφρων εἰς αἰών καθότι ἤδη ὁ ἡμέρα ὁ ἔρχομαι ὁ πᾶς ἐπιλανθάνομαι καί πῶς ἀποθνῄσκω ὁ σοφός μετά ὁ ἄφρων
17. καί μισέω σύν ὁ ζωή ὅτι πονηρός ἐπί ἐγώ ὁ ποίημα ὁ ποιέω ὑπό ὁ ἥλιος ὅτι ὁ πᾶς ματαιότης καί προαίρεσις πνεῦμα
18. καί μισέω ἐγώ σύν πᾶς μόχθος ἐγώ ὅς ἐγώ μοχθέω ὑπό ὁ ἥλιος ὅτι ἀφίημι αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ γίνομαι μετά ἐγώ
19. καί τίς οἶδα εἰ σοφός εἰμί ἤ ἄφρων καί ἐξουσιάζω ἐν πᾶς μόχθος ἐγώ ὅς μοχθέω καί ὅς σοφίζω ὑπό ὁ ἥλιος καί γέ οὗτος ματαιότης
20. καί ἐπιστρέφω ἐγώ ὁ ἀποτάσσω ὁ καρδία ἐγώ ἐπί πᾶς ὁ μόχθος ὅς μοχθέω ὑπό ὁ ἥλιος
21. ὅτι εἰμί ἄνθρωπος ὅς μόχθος αὐτός ἐν σοφία καί ἐν γνῶσις καί ἐν ἀνδρεία καί ἄνθρωπος ὅς οὐ μοχθέω ἐν αὐτός δίδωμι αὐτός μερίς αὐτός καί γέ οὗτος ματαιότης καί πονηρία μέγας
22. ὅτι τίς γίνομαι ὁ ἄνθρωπος ἐν πᾶς μόχθος αὐτός καί ἐν προαίρεσις καρδία αὐτός ὅς αὐτός μοχθέω ὑπό ὁ ἥλιος
23. ὅτι πᾶς ὁ ἡμέρα αὐτός ἄλγημα καί θυμός περισπασμός αὐτός καί γέ ἐν νύξ οὐ κοιμάομαι ὁ καρδία αὐτός καί γέ οὗτος ματαιότης εἰμί
24. οὐ εἰμί ἀγαθός ἐν ἄνθρωπος ὅς ἐσθίω καί ὅς πίνω καί ὅς δείκνυμι ὁ ψυχή αὐτός ἀγαθός ἐν μόχθος αὐτός καί γέ οὗτος ὁράω ἐγώ ὅτι ἀπό χείρ ὁ θεός εἰμί
25. ὅτι τίς ἐσθίω καί τίς φείδομαι πάρεξ αὐτός
26. ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός πρό πρόσωπον αὐτός δίδωμι σοφία καί γνῶσις καί εὐφροσύνη καί ὁ ἁμαρτάνω δίδωμι περισπασμός ὁ προστίθημι καί ὁ συνάγω ὁ δίδωμι ὁ ἀγαθός πρό πρόσωπον ὁ θεός ὅτι καί γέ οὗτος ματαιότης καί προαίρεσις πνεῦμα
| 
