Σοφία Ἰησοῦ Σειράχ, Chapter 27

1. χάριν διάφορος πολύς ἁμαρτάνω καί ὁ ζητέω πληθύνω ἀποστρέφω ὀφθαλμός    2. ἀνά μέσος ἁρμός λίθος πήγνυμι πάσσαλος καί ἀνά μέσος πρᾶσις καί ἀγορασμός συντρίβω ἁμαρτία    3. ἐάν μή ἐν φόβος κύριος κρατέω κατά σπουδή ἐν τάχος καταστρέφω αὐτός ὁ οἶκος    4. ἐν σεῖσμα κόσκινον διαμένω κοπρία οὕτω σκύβαλον ἄνθρωπος ἐν λογισμός αὐτός    5. σκεῦος κεραμεύς δοκιμάζω κάμινος καί πειρασμός ἄνθρωπος ἐν διαλογισμός αὐτός    6. γεώργιον ξύλον ἐκφαίνω ὁ καρπός αὐτός οὕτω λόγος ἐνθύμημα καρδία ἄνθρωπος    7. πρό λογισμός μή ἐπαινέω ἀνήρ οὗτος γάρ πειρασμός ἄνθρωπος    8. ἐάν διώκω ὁ δίκαιος καταλαμβάνω καί ἐνδύω αὐτός ὡς ποδήρης δόξα    9. πετεινός πρός ὁ ὅμοιος αὐτός καταλύω καί ἀλήθεια πρός ὁ ἐργάζομαι αὐτός ἐπανήκω    10. λέων θήρα ἐνεδρεύω οὕτω ἁμαρτία ἐργάζομαι ἄδικος    11. διήγησις εὐσεβής διά πᾶς σοφία ὁ δέ ἄφρων ὡς σελήνη ἀλλοιόω    12. εἰς μέσος ἀσύνετος συντηρέω καιρός εἰς μέσος δέ διανοέομαι ἐνδελεχίζω    13. διήγησις μωρός προσόχθισμα καί ὁ γέλως αὐτός ἐν σπατάλη ἁμαρτία    14. λαλιά πολύορκος ἀνορθόω θρίξ καί ὁ μάχη αὐτός ἐμφραγμός ὠτίον    15. ἔκχυσις αἷμα μάχη ὑπερήφανος καί ὁ διαλοιδόρησις αὐτός ἀκοή μοχθηρός    16. ὁ ἀποκαλύπτω μυστήριον ἀπόλλυμι πίστις καί οὐ μή εὑρίσκω φίλος πρός ὁ ψυχή αὐτός    17. στέργω φίλος καί πιστόω μετά αὐτός ἐάν δέ ἀποκαλύπτω ὁ μυστήριον αὐτός μή καταδιώκω ὀπίσω αὐτός    18. καθώς γάρ ἀπόλλυμι ἄνθρωπος ὁ νεκρός αὐτός οὕτω ἀπόλλυμι ὁ φιλία ὁ πλησίον    19. καί ὡς πετεινός ἐκ χείρ σύ ἀπολύω οὕτω ἀφίημι ὁ πλησίον καί οὐ θηρεύω αὐτός    20. μή αὐτός διώκω ὅτι μακράν ἀφίστημι καί ἐκφεύγω ὡς δορκάς ἐκ παγίς    21. ὅτι τραῦμα εἰμί καταδέω καί λοιδορία εἰμί διαλλαγή ὁ δέ ἀποκαλύπτω μυστήριον ἀπελπίζω    22. διανεύω ὀφθαλμός τεκταίνω κακός καί οὐδείς αὐτός ἀφίστημι ἀπό αὐτός    23. ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός σύ γλυκαίνω ὁ στόμα αὐτός καί ἐπί ὁ λόγος σύ ἐκθαυμάζω ὕστερος δέ διαστρέφω ὁ στόμα αὐτός καί ἐν ὁ λόγος σύ δίδωμι σκάνδαλον    24. πολύς μισέω καί οὐ ὁμοιόω αὐτός καί ὁ κύριος μισέω αὐτός    25. ὁ βάλλω λίθος εἰς ὕψος ἐπί κεφαλή αὐτός βάλλω καί πληγή δόλιος διαιρέω τραῦμα    26. ὁ ὀρύσσω βόθρος εἰς αὐτός ἐμπίπτω καί ὁ ἵστημι παγίς ἐν αὐτός ἁλίσκομαι    27. ὁ ποιέω πονηρός εἰς αὐτός κυλίω καί οὐ μή ἐπιγινώσκω πόθεν ἥκω αὐτός    28. ἐμπαιγμός καί ὀνειδισμός ὑπερήφανος καί ὁ ἐκδίκησις ὡς λέων ἐνεδρεύω αὐτός    29. παγίς ἁλίσκομαι ὁ εὐφραίνω πτῶσις εὐσεβής καί ὀδύνη καταναλίσκω αὐτός πρό ὁ θάνατος αὐτός    30. μῆνις καί ὀργή καί οὗτος εἰμί βδέλυγμα καί ἀνήρ ἁμαρτωλός ἐγκρατής εἰμί αὐτός