1. τιμάω ἰατρός πρός ὁ χρεία αὐτός τιμή αὐτός καί γάρ αὐτός κτίζω κύριος
2. παρά γάρ ὕψιστος εἰμί ἴασις καί παρά βασιλεύς λαμβάνω δόμα
3. ἐπιστήμη ἰατρός ἀνυψόω κεφαλή αὐτός καί ἔναντι μεγιστάν θαυμάζω
4. κύριος κτίζω ἐκ γῆ φάρμακον καί ἀνήρ φρόνιμος οὐ προσοχθίζω αὐτός
5. οὐ ἀπό ξύλον γλυκαίνω ὕδωρ εἰς ὁ γινώσκω ὁ ἰσχύς αὐτός
6. καί αὐτός δίδωμι ἄνθρωπος ἐπιστήμη ἐνδοξάζομαι ἐν ὁ θαυμάσιος αὐτός
7. ἐν αὐτός θεραπεύω καί αἴρω ὁ πόνος αὐτός μυρεψός ἐν οὗτος ποιέω μεῖγμα
8. καί οὐ μή συντελέω ἔργον αὐτός καί εἰρήνη παρά αὐτός εἰμί ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ
9. τέκνον ἐν ἀρρώστημα σύ μή παραβλέπω ἀλλά εὔχομαι κύριος καί αὐτός ἰάομαι σύ
10. ἀφίστημι πλημμέλεια καί εὐθύνω χείρ καί ἀπό πᾶς ἁμαρτία καθαρίζω καρδία
11. δίδωμι εὐωδία καί μνημόσυνον σεμίδαλις καί λιπαίνω προσφορά ὡς μή ὑπάρχω
12. καί ἰατρός δίδωμι τόπος καί γάρ αὐτός κτίζω κύριος καί μή ἀφίστημι σύ καί γάρ αὐτός χρεία
13. εἰμί καιρός ὅτε καί ἐν χείρ αὐτός εὐοδία
14. καί γάρ αὐτός κύριος δέομαι ἵνα εὐοδόω αὐτός ἀνάπαυσις καί ἴασις χάριν ἐμβίωσις
15. ὁ ἁμαρτάνω ἔναντι ὁ ποιέω αὐτός ἐμπίπτω εἰς χείρ ἰατρός
16. τέκνον ἐπί νεκρός κατάγω δάκρυον καί ὡς δεινός πάσχω ἐνάρχομαι θρῆνος κατά δέ ὁ κρίσις αὐτός περιστέλλω ὁ σῶμα αὐτός καί μή ὑπεροράω ὁ ταφή αὐτός
17. πικραίνω κλαυθμός καί θερμαίνω κοπετός καί ποιέω ὁ πένθος κατά ὁ ἀξία αὐτός ἡμέρα εἷς καί δύο χάριν διαβολή καί παρακαλέω λύπη ἕνεκα
18. ἀπό λύπη γάρ ἐκβαίνω θάνατος καί λύπη καρδία κάμπτω ἰσχύς
19. ἐν ἐπαγωγή παραμένω καί λύπη καί βίος πτωχός κατά καρδία
20. μή δίδωμι εἰς λύπη ὁ καρδία σύ ἀφίστημι αὐτός μιμνῄσκομαι ὁ ἔσχατος
21. μή ἐπιλανθάνομαι οὐ γάρ εἰμί ἐπάνοδος καί οὗτος οὐ ὠφελέω καί σεαυτοῦ κακόω
22. μιμνῄσκομαι ὁ κρίμα ἐγώ ὅτι οὕτω καί ὁ σός ἐγώ ἐχθές καί σύ σήμερον
23. ἐν ἀνάπαυσις νεκρός καταπαύω ὁ μνημόσυνον αὐτός καί παρακαλέω ἐν αὐτός ἐν ἔξοδος πνεῦμα αὐτός
24. σοφία γραμματεύς ἐν εὐκαιρία σχολή καί ὁ ἐλαττόω πρᾶξις αὐτός σοφίζω
25. τίς σοφίζω ὁ κρατέω ἄροτρον καί καυχάομαι ἐν δόρυ κέντρον βοῦς ἐλαύνω καί ἀναστρέφω ἐν ἔργον αὐτός καί ὁ διήγησις αὐτός ἐν υἱός ταῦρος
26. καρδία αὐτός δίδωμι ἐκδίδωμι αὖλαξ καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός εἰς χόρτασμα δάμαλις
27. οὕτω πᾶς τέκτων καί ἀρχιτέκτων ὅστις νύκτωρ ὡς ἡμέρα διάγω ὁ γλύφω γλύμμα σφραγίς καί ὁ ἐπιμονή αὐτός ἀλλοιόω ποικιλία καρδία αὐτός δίδωμι εἰς ὁμοιόω ζωγραφία καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός τελέω ἔργον
28. οὕτω χαλκεύς κάθημαι ἐγγύς ἄκμων καί καταμανθάνω ἔργον σίδηρος ἀτμίς πῦρ τήκω σάρξ αὐτός καί ἐν θέρμη κάμινος διαμάχομαι φωνή σφῦρα κλίνω ὁ οὖς αὐτός καί κατέναντι ὁμοίωμα σκεῦος ὁ ὀφθαλμός αὐτός καρδία αὐτός δίδωμι εἰς συντέλεια ἔργον καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός κοσμέω ἐπί συντέλεια
29. οὕτω κεραμεύς κάθημαι ἐν ἔργον αὐτός καί συντρέφω ἐν πούς αὐτός τροχός ὅς ἐν μέριμνα κεῖμαι διά πᾶς ἐπί ὁ ἔργον αὐτός καί ἐναρίθμιος πᾶς ὁ ἐργασία αὐτός
30. ἐν βραχίων αὐτός τυπόω πηλός καί πρό πούς κάμπτω ἰσχύς αὐτός καρδία ἐπιδίδωμι συντελέω ὁ χρῖσμα καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός καθαρίζω κάμινος
31. πᾶς οὗτος εἰς χείρ αὐτός ἐμπιστεύω καί ἕκαστος ἐν ὁ ἔργον αὐτός σοφίζω
32. ἄνευ αὐτός οὐ οἰκίζω πόλις καί οὐ παροικέω οὐδέ περιπατέω
33. ἀλλά εἰς βουλή λαός οὐ ζητέω καί ἐν ἐκκλησία οὐ ὑπεράλλομαι ἐπί δίφρος δικαστής οὐ καθίζω καί διαθήκη κρίμα οὐ διανοέομαι
34. οὐδέ μή ἐκφαίνω παιδεία καί κρίμα καί ἐν παραβολή οὐ εὑρίσκω ἀλλά κτίσμα αἰών στηρίζω καί ὁ δέησις αὐτός ἐν ἐργασία τέχνη
| 
