Σοφία Ἰησοῦ Σειράχ, Chapter 41

1. ὦ θάνατος ὡς πικρός σύ ὁ μνημόσυνον εἰμί ἄνθρωπος εἰρηνεύω ἐν ὁ ὑπάρχω αὐτός ἀνήρ ἀπερίσπαστος καί εὐοδόω ἐν πᾶς καί ἔτι ἰσχύω ἐπιδέχομαι τροφή    2. ὦ θάνατος καλός σύ ὁ κρίμα εἰμί ἄνθρωπος ἐπιδέομαι καί ἐλαττόω ἰσχύς ἐσχατογήρως καί περισπάω περί πᾶς καί ἀπειθέω καί ἀπόλλυμι ὑπομονή    3. μή εὐλαβέομαι κρίμα θάνατος μιμνῄσκομαι πρότερος σύ καί ἔσχατος    4. οὗτος ὁ κρίμα παρά κύριος πᾶς σάρξ καί τίς ἀπαναίνομαι ἐν εὐδοκία ὕψιστος εἴτε δέκα εἴτε ἑκατόν εἴτε χίλιοι ἔτος οὐ εἰμί ἐν ᾅδης ἐλεγμός ζωή    5. τέκνον βδελυρός γίνομαι τέκνον ἁμαρτωλός καί συναναστρέφω παροικία ἀσεβής    6. τέκνον ἁμαρτωλός ἀπόλλυμι κληρονομία καί μετά ὁ σπέρμα αὐτός ἐνδελεχίζω ὄνειδος    7. πατήρ ἀσεβής μέμφομαι τέκνον ὅτι διά αὐτός ὀνειδίζω    8. οὐαί σύ ἀνήρ ἀσεβής ὅστις ἐγκαταλείπω νόμος θεός ὕψιστος    9. καί ἐάν γεννάω εἰς κατάρα γεννάω καί ἐάν ἀποθνῄσκω εἰς κατάρα μερίζω    10. πᾶς ὅσος ἐκ γῆ εἰς γῆ ἀπέρχομαι οὕτω ἀσεβής ἀπό κατάρα εἰς ἀπώλεια    11. πένθος ἄνθρωπος ἐν σῶμα αὐτός ὄνομα δέ ἁμαρτωλός οὐ ἀγαθός ἐξαλείφω    12. φροντίζω περί ὄνομα αὐτός γάρ σύ διαμένω ἤ χίλιοι μέγας θησαυρός χρυσίον    13. ἀγαθός ζωή ἀριθμός ἡμέρα καί ἀγαθός ὄνομα εἰς αἰών διαμένω    14. παιδεία ἐν εἰρήνη συντηρέω τέκνον σοφία δέ κρύπτω καί θησαυρός ἀφανής τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφότεροι    15. ἀγαθός ἄνθρωπος ἀποκρύπτω ὁ μωρία αὐτός ἤ ἄνθρωπος ἀποκρύπτω ὁ σοφία αὐτός    16. τοιγαροῦν ἐντρέπω ἐπί ὁ ῥῆμα ἐγώ οὐ γάρ εἰμί πᾶς αἰσχύνη διαφυλάσσω καλός καί οὐ πᾶς πᾶς ἐν πίστις εὐδοκιμέω    17. αἰσχύνω ἀπό πατήρ καί μήτηρ περί πορνεία καί ἀπό ἡγέομαι καί δυνάστης περί ψεῦδος    18. ἀπό κριτής καί ἄρχων περί πλημμέλεια καί ἀπό συναγωγή καί λαός περί ἀνομία    19. ἀπό κοινωνός καί φίλος περί ἀδικία καί ἀπό τόπος ὅς παροικέω περί κλοπή    20. ἀπό ἀλήθεια θεός καί διαθήκη καί ἀπό πῆξις ἀγκών ἐπί ἄρτος    21. ἀπό σκορακισμός λῆμψις καί δόσις καί ἀπό ἀσπάζομαι περί σιωπή    22. ἀπό ὅρασις γυνή ἑταίρα καί ἀπό ἀποστροφή πρόσωπον συγγενής    23. ἀπό ἀφαίρεσις μερίς καί δόσις καί ἀπό κατανόησις γυνή ὕπανδρος    24. ἀπό περιεργία παιδίσκη αὐτός καί μή ἐφίστημι ἐπί ὁ κοίτη αὐτός    25. ἀπό φίλος περί λόγος ὀνειδισμός καί μετά ὁ δίδωμι μή ὀνειδίζω    26. ἀπό δευτέρωσις καί λόγος ἀκοή καί ἀπό κάλυψις λόγος κρύφιος    27. καί εἰμί αἰσχυντηρός ἀληθινῶς καί εὑρίσκω χάρις ἔναντι πᾶς ἄνθρωπος