Σοφία Ἰησοῦ Σειράχ, Chapter 43

1. γαυρίαμα ὕψος στερέωμα καθαριότης εἶδος οὐρανός ἐν ὅραμα δόξα    2. ἥλιος ἐν ὀπτασία διαγγέλλω ἐν ἔξοδος σκεῦος θαυμαστός ἔργον ὕψιστος    3. ἐν μεσημβρία αὐτός ἀναξηραίνω χώρα καί ἐναντίον καῦμα αὐτός τίς ὑφίστημι    4. κάμινος φυσάω ἐν ἔργον καῦμα τριπλασίως ἥλιος ἐκκαίω ὄρος ἀτμίς πυρώδης ἐκφυσάω καί ἐκλάμπω ἀκτίς ἀμαυρόω ὀφθαλμός    5. μέγας κύριος ὁ ποιέω αὐτός καί ἐν λόγος αὐτός κατασπεύδω πορεία    6. καί ὁ σελήνη ἐν πᾶς εἰς καιρός αὐτός ἀνάδειξις χρόνος καί σημεῖον αἰών    7. ἀπό σελήνη σημεῖον ἑορτή φωστήρ μειόω ἐπί συντέλεια    8. μήν κατά ὁ ὄνομα αὐτός εἰμί αὐξάνω θαυμαστῶς ἐν ἀλλοίωσις σκεῦος παρεμβολή ἐν ὕψος ἐν στερέωμα οὐρανός ἐκλάμπω    9. κάλλος οὐρανός δόξα ἄστρον κόσμος φωτίζω ἐν ὕψιστος κύριος    10. ἐν λόγος ἅγιος ἵστημι κατά κρίμα καί οὐ μή ἐκλύω ἐν φυλακή αὐτός    11. ὁράω τόξον καί εὐλογέω ὁ ποιέω αὐτός σφόδρα ὡραῖος ἐν ὁ αὔγασμα αὐτός    12. γυρόω οὐρανός ἐν κύκλωσις δόξα χείρ ὕψιστος τανύω αὐτός    13. πρόσταγμα αὐτός κατασπεύδω χιών καί ταχύνω ἀστραπή κρίμα αὐτός    14. διά οὗτος ἀνοίγω θησαυρός καί ἐκπέτομαι νεφέλη ὡς πετεινός    15. ἐν μεγαλεῖος αὐτός ἰσχύω νεφέλη καί διαθρύπτω λίθος χάλαζα    16. καί ἐν ὀπτασία αὐτός σαλεύω ὄρος ἐν θέλημα αὐτός πνέω νότος    17. φωνή βροντή αὐτός ὀνειδίζω γῆ καί καταιγίς βορέας καί συστροφή πνεῦμα    18. ὡς πετεινός καθίπταμαι πάσσω χιών καί ὡς ἀκρίς καταλύω ὁ κατάβασις αὐτός κάλλος λευκότης αὐτός ἐκθαυμάζω ὀφθαλμός καί ἐπί ὁ ὑετός αὐτός ἐξίστημι καρδία    19. καί πάχνη ὡς ἅλς ἐπί γῆ χέω καί πήγνυμι γίνομαι σκόλοψ ἄκρα    20. ψυχρός ἄνεμος βορέας πνέω καί πήγνυμι κρύσταλλος ἐπί ὕδωρ ἐπί πᾶς συναγωγή ὕδωρ κατάλυσις καί ὡς θώραξ ἐνδύω ὁ ὕδωρ    21. κατεσθίω ὄρος καί ἔρημος ἐκκαίω καί ἀποσβέννυμι χλόη ὡς πῦρ    22. ἴασις πᾶς κατά σπουδή ὁμίχλη δρόσος ἀπαντάω ἀπό καύσων ἱλαρόω    23. λογισμός αὐτός κοπάζω ἄβυσσος καί φυτεύω ἐν αὐτός νῆσος    24. ὁ πλέω ὁ θάλασσα διηγέομαι ὁ κίνδυνος αὐτός καί ἀκοή ὠτίον ἐγώ θαυμάζω    25. καί ἐκεῖ ὁ παράδοξος καί θαυμάσιος ἔργον ποικιλία πᾶς ζῷον κτίσις κῆτος    26. διά αὐτός εὐοδόω ἄγγελος αὐτός καί ἐν λόγος αὐτός σύγκειμαι ὁ πᾶς    27. πολύς λέγω καί οὐ μή ἀφικνέομαι καί συντέλεια λόγος ὁ πᾶς εἰμί αὐτός    28. δοξάζω ποῦ ἰσχύω αὐτός γάρ ὁ μέγας παρά πᾶς ὁ ἔργον αὐτός    29. φοβερός κύριος καί σφόδρα μέγας καί θαυμαστός ὁ δυναστεία αὐτός    30. δοξάζω κύριος ὑψόω κατά ὅσος ἄν δύναμαι ὑπερέχω γάρ καί ἔτι καί ὑψόω αὐτός πληθύνω ἐν ἰσχύς μή κοπιάω οὐ γάρ μή ἀφικνέομαι    31. τίς ὁράω αὐτός καί ἐκδιηγέομαι καί τίς μεγαλύνω αὐτός καθώς εἰμί    32. πολύς ἀπόκρυφος εἰμί μέγας οὗτος ὀλίγος γάρ ὁράω ὁ ἔργον αὐτός    33. πᾶς γάρ ποιέω ὁ κύριος καί ὁ εὐσεβής δίδωμι σοφία