1. διά ὁ ἁμαρτία ὅς ἁμαρτάνω ἐναντίον ὁ θεός ἄγω εἰς Βαβυλών αἰχμάλωτος ὑπό Ναβουχοδονοσορ βασιλεύς ὁ Βαβυλώνιος
2. εἰσέρχομαι οὖν εἰς Βαβυλών εἰμί ἐκεῖ ἔτος πολύς καί χρόνος μακρός ἕως γενεά ἑπτά μετά οὗτος δέ ἐξάγω σύ ἐκεῖθεν μετά εἰρήνη
3. νυνί δέ ὁράω ἐν Βαβυλών θεός ἀργυροῦς καί χρυσοῦς καί ξύλινος ἐπί ὦμος αἴρω δείκνυμι φόβος ὁ ἔθνος
4. εὐλαβέομαι οὖν μή καί σύ ἀφομοιόω ὁ ἀλλόφυλος ἀφομοιόω καί φόβος σύ λαμβάνω ἐπί αὐτός
5. ὁράω ὄχλος ἔμπροσθεν καί ὄπισθεν αὐτός προσκυνέω αὐτός λέγω δέ ὁ διάνοια σύ δεῖ προσκυνέω δεσπότης
6. ὁ γάρ ἄγγελος ἐγώ μετά σύ εἰμί αὐτός τέ ἐκζητέω ὁ ψυχή σύ
7. γλῶσσα γάρ αὐτός εἰμί καταξύω ὑπό τέκτων αὐτός τέ περίχρυσος καί περιάργυρος ψευδής δέ εἰμί καί οὐ δύναμαι λαλέω
8. καί ὥσπερ παρθένος φιλόκοσμος λαμβάνω χρυσίον κατασκευάζω στέφανος ἐπί ὁ κεφαλή ὁ θεός αὐτός
9. εἰμί δέ καί ὅτε ὑφαιρέω ὁ ἱερεύς ἀπό ὁ θεός αὐτός χρυσίον καί ἀργύριον εἰς ἑαυτοῦ καταναλίσκω δίδωμι δέ ἀπό αὐτός καί ὁ ἐπί ὁ τέγος πόρνη
10. κοσμέω τέ αὐτός ὡς ἄνθρωπος ὁ ἔνδυμα θεός ἀργυροῦς καί χρυσοῦς καί ξύλινος οὗτος δέ οὐ διασῴζω ἀπό ἰός καί βρῶμα
11. περιβάλλω αὐτός ἱματισμός πορφυροῦς ἐκμάσσω ὁ πρόσωπον αὐτός διά ὁ ἐκ ὁ οἰκία κονιορτός ὅς εἰμί πολύς ἐπί αὐτός
12. καί σκῆπτρον ἔχω ὡς ἄνθρωπος κριτής χώρα ὅς ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτάνω οὐ ἀναιρέω
13. ἔχω δέ ἐγχειρίδιον ἐν δεξιός καί πέλεκυς ἑαυτοῦ δέ ἐκ πόλεμος καί λῃστής οὐ ἐξαιρέω
14. ὅθεν γνώριμος εἰμί οὐ εἰμί θεός μή οὖν φοβέω αὐτός
15. ὥσπερ γάρ σκεῦος ἄνθρωπος συντρίβω ἀχρεῖος γίνομαι τοιοῦτος ὑπάρχω ὁ θεός αὐτός καθιδρύω αὐτός ἐν ὁ οἶκος
16. ὁ ὀφθαλμός αὐτός πλήρης εἰμί κονιορτός ἀπό ὁ πούς ὁ εἰσπορεύομαι
17. καί ὥσπερ τὶς ἀδικέω βασιλεύς περιφράσσω εἰμί ὁ αὐλή ὡς ἐπί θάνατος ἀπάγω ὁ οἶκος αὐτός ὀχυρόω ὁ ἱερεύς θύρωμα τέ καί κλεῖθρον καί μοχλός ὅπως ὑπό ὁ λῃστής μή συλάω
18. λύχνος καίω καί πολύς ἤ ἑαυτοῦ ὅς οὐδείς δύναμαι ὁράω
19. εἰμί μέν ὥσπερ δοκός ὁ ἐκ ὁ οἰκία ὁ δέ καρδία αὐτός φημί ἐκλείχω ὁ ἀπό ὁ γῆ ἑρπετόν κατέσθω αὐτός τέ καί ὁ ἱματισμός αὐτός οὐ αἰσθάνομαι
20. μελανόομαι ὁ πρόσωπον αὐτός ἀπό ὁ καπνός ὁ ἐκ ὁ οἰκία
21. ἐπί ὁ σῶμα αὐτός καί ἐπί ὁ κεφαλή ἐφίπταμαι νυκτερίς χελιδών καί ὁ ὄρνεον ὡσαύτως δέ καί ὁ αἴλουρος
22. ὅθεν γινώσκω ὅτι οὐ εἰμί θεός μή οὖν φοβέω αὐτός
23. ὁ γάρ χρυσίον ὅς περίκειμαι εἰς κάλλος ἐάν μή τὶς ἐκμάσσω ὁ ἰός οὐ μή στίλβω οὐδέ γάρ ὅτε χωνεύω αἰσθάνομαι
24. ἐκ πᾶς τιμή ἀγοράζω εἰμί ἐν ὅς οὐ εἰμί πνεῦμα
25. ἄνευ πούς ἐπί ὦμος φέρω ἐνδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ ἀτιμία ὁ ἄνθρωπος αἰσχύνω τέ καί ὁ θεραπεύω αὐτός διά ὁ μήποτε ἐπί ὁ γῆ πίπτω διά αὐτός ἀνίστημι
26. μήτε ἐάν τὶς αὐτός ὀρθός ἵστημι διά ἑαυτοῦ κινέω μήτε ἐάν κλίνω οὐ μή ὀρθόω ἀλλά ὥσπερ νεκρός ὁ δῶρον αὐτός παρατίθημι
27. ὁ δέ θυσία αὐτός ἀποδίδωμι ὁ ἱερεύς αὐτός καταχράομαι ὡσαύτως δέ καί ὁ γυνή αὐτός ἀπό αὐτός ταριχεύω οὔτε πτωχός οὔτε ἀδύνατος μεταδίδωμι ὁ θυσία αὐτός ἀποκάθημαι καί λεχώ ἅπτω
28. γινώσκω οὖν ἀπό οὗτος ὅτι οὐ εἰμί θεός μή φοβέω αὐτός
29. πόθεν γάρ καλέω θεός ὅτι γυνή παρατίθημι θεός ἀργυροῦς καί χρυσοῦς καί ξύλινος
30. καί ἐν ὁ οἶκος αὐτός ὁ ἱερεύς διφρεύω ἔχω ὁ χιτών διαρρήγνυμι καί ὁ κεφαλή καί ὁ πώγων ξυρέω ὅς ὁ κεφαλή ἀκάλυπτος εἰμί
31. ὠρύομαι δέ βοάω ἐναντίον ὁ θεός αὐτός ὥσπερ τὶς ἐν περίδειπνον νεκρός
32. ἀπό ὁ ἱματισμός αὐτός ἀφαιρέω ὁ ἱερεύς ἐνδύω ὁ γυνή αὐτός καί ὁ παιδίον
33. οὔτε ἐάν κακός πάσχω ὑπό τὶς οὔτε ἐάν ἀγαθός δύναμαι ἀνταποδίδωμι οὔτε καθίστημι βασιλεύς δύναμαι οὔτε ἀφαιρέω
34. ὡσαύτως οὔτε πλοῦτος οὔτε χαλκός οὐ μή δύναμαι δίδωμι ἐάν τὶς αὐτός εὐχή εὔχομαι μή ἀποδίδωμι οὐ μή ἐπιζητέω
35. ἐκ θάνατος ἄνθρωπος οὐ μή ῥύομαι οὔτε ἥσσων ἀπό ἰσχυρός οὐ μή ἐξαιρέω
36. ἄνθρωπος τυφλός εἰς ὅρασις οὐ μή περιΐστημι ἐν ἀνάγκη ἄνθρωπος εἰμί οὐ μή ἐξαιρέω
37. χήρα οὐ μή ἐλεέω οὔτε ὀρφανός εὖ ποιέω
38. ὁ ἀπό ὁ ὄρος λίθος ὁμοιόω εἰμί ὁ ξύλινος καί ὁ περίχρυσος καί ὁ περιάργυρος ὁ δέ θεραπεύω αὐτός καταισχύνω
39. πῶς οὖν νομιστέος ἤ κλητέος αὐτός ὑπάρχω θεός
40. ἔτι δέ καί αὐτός ὁ Χαλδαῖος ἀτιμάζω αὐτός ὅς ὅταν ὁράω ἐνεός οὐ δύναμαι λαλέω προσφέρω ὁ Βῆλος ἀξιόω φωνέω ὡς δυνατός εἰμί αὐτός αἰσθάνομαι
41. καί οὐ δύναμαι αὐτός νοέω καταλείπω αὐτός αἴσθησις γάρ οὐ ἔχω
42. ὁ δέ γυνή περιτίθημι σχοινίον ἐν ὁ ὁδός ἐγκάθημαι θυμιάω ὁ πίτυρον
43. ὅταν δέ τὶς αὐτός ἐφέλκω ὑπό τὶς ὁ παραπορεύομαι κοιμάομαι ὁ πλησίον ὀνειδίζω ὅτι οὐ ἀξιόω ὥσπερ καί αὐτός οὔτε ὁ σχοινίον αὐτός διαρρήγνυμι
44. πᾶς ὁ γίνομαι αὐτός εἰμί ψευδής πῶς οὖν νομιστέος ἤ κλητέος ὥστε θεός αὐτός ὑπάρχω
45. ὑπό τέκτων καί χρυσοχόος κατασκευάζω εἰμί οὐθείς ἄλλος μή γίνομαι ἤ ὅς βούλομαι ὁ τεχνίτης αὐτός γίνομαι
46. αὐτός τέ ὁ κατασκευάζω αὐτός οὐ μή γίνομαι πολυχρόνιος πῶς τέ δή μέλλω ὁ ὑπό αὐτός κατασκευάζω εἰμί θεός
47. καταλείπω γάρ ψεῦδος καί ὄνειδος ὁ ἐπιγίνομαι
48. ὅταν γάρ ἐπέρχομαι ἐπί αὐτός πόλεμος καί κακός βουλεύω πρός ἑαυτοῦ ὁ ἱερεύς ποῦ συναποκρύπτω μετά αὐτός
49. πῶς οὖν οὐ εἰμί αἰσθάνομαι ὅτι οὐ εἰμί θεός ὅς οὔτε σῴζω ἑαυτοῦ ἐκ πόλεμος οὔτε ἐκ κακός
50. ὑπάρχω γάρ ξύλινος καί περίχρυσος καί περιάργυρος γινώσκω μετά οὗτος ὅτι εἰμί ψευδής ὁ ἔθνος πᾶς ὁ τέ βασιλεύς φανερός εἰμί ὅτι οὐ εἰμί θεός ἀλλά ἔργον χείρ ἄνθρωπος καί οὐδείς θεός ἔργον ἐν αὐτός εἰμί
51. τίς οὖν γνωστέος εἰμί ὅτι οὐ εἰμί θεός
52. βασιλεύς γάρ χώρα οὐ μή ἀνίστημι οὔτε ὑετός ἄνθρωπος οὐ μή δίδωμι
53. κρίσις τέ οὐ μή διακρίνω αὐτός οὐδέ μή ῥύομαι ἀδικέω ἀδύνατος εἰμί ὥσπερ γάρ κορώνη ἀνά μέσος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ
54. καί γάρ ὅταν ἐμπίπτω εἰς οἰκία θεός ξύλινος ἤ περίχρυσος ἤ περιάργυρος πῦρ ὁ μέν ἱερεύς αὐτός φεύγω καί διασῴζω αὐτός δέ ὥσπερ δοκός μέσος κατακαίω
55. βασιλεύς δέ καί πολέμιος οὐ μή ἀνθίστημι
56. πῶς οὖν ἐκδεκτέον ἤ νομιστέος ὅτι εἰμί θεός
57. οὔτε ἀπό κλέπτης οὔτε ἀπό λῃστής οὐ μή διασῴζω θεός ξύλινος καί περιάργυρος καί περίχρυσος ὅς ὁ ἰσχύω περιαιρέω ὁ χρυσίον καί ὁ ἀργύριον καί ὁ ἱματισμός ὁ περίκειμαι αὐτός ἀπέρχομαι ἔχω οὔτε ἑαυτοῦ οὐ μή βοηθέω
58. ὥστε ἀγαθός εἰμί βασιλεύς ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ ἀνδρεία ἤ σκεῦος ἐν οἰκία χρήσιμος ἐπί ὅς χράω ὁ κτάομαι ἤ ὁ ψευδής θεός ἤ καί θύρα ἐν οἰκία διασῴζω ὁ ἐν αὐτός εἰμί ἤ ὁ ψευδής θεός καί ξύλινος στῦλος ἐν βασίλειον ἤ ὁ ψευδής θεός
59. ἥλιος μέν γάρ καί σελήνη καί ἄστρον εἰμί λαμπρός καί ἀποστέλλω ἐπί χρεία εὐήκοος εἰμί
60. ὡσαύτως καί ἀστραπή ὅταν ἐπιφαίνω εὔοπτος εἰμί ὁ δέ αὐτός καί πνεῦμα ἐν πᾶς χώρα πνέω
61. καί νεφέλη ὅταν ἐπιτάσσω ὑπό ὁ θεός ἐπιπορεύομαι ἐπί ὅλος ὁ οἰκουμένη συντελέω ὁ τάσσω ὁ τέ πῦρ ἐξαποστέλλω ἄνωθεν ἐξαναλίσκω ὄρος καί δρυμός ποιέω ὁ συντάσσω
62. οὗτος δέ οὔτε ὁ ἰδέα οὔτε ὁ δύναμις αὐτός ἀφομοιόω εἰμί
63. ὅθεν οὔτε νομιστέος οὔτε κλητέος ὑπάρχω αὐτός θεός οὐ δυνατός εἰμί αὐτός οὔτε κρίσις κρίνω οὔτε εὖ ποιέω ἄνθρωπος
64. γινώσκω οὖν ὅτι οὐ εἰμί θεός μή φοβέω αὐτός
65. οὔτε γάρ βασιλεύς οὐ μή καταράομαι οὔτε μή εὐλογέω
66. σημεῖον τέ ἐν ἔθνος ἐν οὐρανός οὐ μή δείκνυμι οὐδέ ὡς ὁ ἥλιος λάμπω οὐδέ φωτίζω ὡς σελήνη
67. ὁ θηρίον εἰμί ἀγαθός αὐτός ὅς δύναμαι ἐκφεύγω εἰς σκέπη ἑαυτοῦ ὠφελέω
68. κατά οὐδείς οὖν τρόπος εἰμί ἐγώ φανερός ὅτι εἰμί θεός διό μή φοβέω αὐτός
69. ὥσπερ γάρ ἐν σικυήρατον προβασκάνιον οὐδείς φυλάσσω οὕτω ὁ θεός αὐτός εἰμί ξύλινος καί περίχρυσος καί περιάργυρος
70. ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἐν κῆπος ῥάμνος ἐπί ὅς πᾶς ὄρνεον ἐπικάθημαι ὡσαύτως δέ καί νεκρός ῥίπτω ἐν σκότος ἀφομοιόω ὁ θεός αὐτός ξύλινος καί περίχρυσος καί περιάργυρος
71. ἀπό τέ ὁ πορφύρα καί ὁ μάρμαρος ὁ ἐπί αὐτός σήπω γινώσκω ὅτι οὐ εἰμί θεός αὐτός τέ ἐκ ὕστερος βιβρώσκω καί εἰμί ὄνειδος ἐν ὁ χώρα
72. ἀγαθός οὖν ἄνθρωπος δίκαιος οὐ ἔχω εἴδωλον εἰμί γάρ μακράν ἀπό ὀνειδισμός
| 
