1. εἰσέρχομαι δέ ὁ βασιλεύς καί Αμαν συμπίνω ὁ βασίλισσα
2. λέγω δέ ὁ βασιλεύς Εσθηρ ὁ δεύτερος ἡμέρα ἐν ὁ πότος τίς εἰμί Εσθηρ βασίλισσα καί τίς ὁ αἴτημα σύ καί τίς ὁ ἀξίωμα σύ καί εἰμί σύ ἕως ὁ ἥμισυς ὁ βασιλεία ἐγώ
3. καί ἀποκρίνομαι λέγω εἰ εὑρίσκω χάρις ἐνώπιον ὁ βασιλεύς δίδωμι ὁ ψυχή ἐγώ ὁ αἴτημα ἐγώ καί ὁ λαός ἐγώ ὁ ἀξίωμα ἐγώ
4. πιπράσκω γάρ ἐγώ τέ καί ὁ λαός ἐγώ εἰς ἀπώλεια καί διαρπαγή καί δουλεία ἐγώ καί ὁ τέκνον ἐγώ εἰς παῖς καί παιδίσκη καί παρακούω οὐ γάρ ἄξιος ὁ διάβολος ὁ αὐλή ὁ βασιλεύς
5. λέγω δέ ὁ βασιλεύς τίς οὗτος ὅστις τολμάω ποιέω ὁ πρᾶγμα οὗτος
6. λέγω δέ Εσθηρ ἄνθρωπος ἐχθρός Αμαν ὁ πονηρός οὗτος Αμαν δέ ταράσσω ἀπό ὁ βασιλεύς καί ὁ βασίλισσα
7. ὁ δέ βασιλεύς ἐξανίστημι ἐκ ὁ συμπόσιον εἰς ὁ κῆπος ὁ δέ Αμαν παραιτέομαι ὁ βασίλισσα ὁράω γάρ ἑαυτοῦ ἐν κακός εἰμί
8. ἐπιστρέφω δέ ὁ βασιλεύς ἐκ ὁ κῆπος Αμαν δέ ἐπιπίπτω ἐπί ὁ κλίνη ἀξιόω ὁ βασίλισσα λέγω δέ ὁ βασιλεύς ὥστε καί ὁ γυνή βιάζομαι ἐν ὁ οἰκία ἐγώ Αμαν δέ ἀκούω διατρέπω ὁ πρόσωπον
9. λέγω δέ Βουγαθαν εἷς ὁ εὐνοῦχος πρός ὁ βασιλεύς ἰδού καί ξύλον ἑτοιμάζω Αμαν Μαρδοχαῖος ὁ λαλέω περί ὁ βασιλεύς καί ὀρθόω ἐν ὁ Αμαν ξύλον πῆχυς πεντήκοντα λέγω δέ ὁ βασιλεύς σταυρόω ἐπί αὐτός
10. καί κρεμάννυμι Αμαν ἐπί ὁ ξύλον ὅς ἑτοιμάζω Μαρδοχαῖος καί τότε ὁ βασιλεύς κοπάζω ὁ θυμός
| 
