1. ἐάν δέ ἐν ὁ διόρυγμα εὑρίσκω ὁ κλέπτης καί πλήσσω ἀποθνῄσκω οὐ εἰμί αὐτός φόνος
2. ἐάν δέ ἀνατέλλω ὁ ἥλιος ἐπί αὐτός ἔνοχος εἰμί ἀνταποθνῄσκω ἐάν δέ μή ὑπάρχω αὐτός πιπράσκω ἀντί ὁ κλέμμα
3. ἐάν δέ καταλαμβάνω καί εὑρίσκω ἐν ὁ χείρ αὐτός ὁ κλέμμα ἀπό τέ ὄνος ἕως πρόβατον ζάω διπλοῦς αὐτός ἀποτίνω
4. ἐάν δέ καταβόσκω τὶς ἀγρός ἤ ἀμπελών καί ἀφίημι ὁ κτῆνος αὐτός καταβόσκω ἀγρός ἕτερος ἀποτίνω ἐκ ὁ ἀγρός αὐτός κατά ὁ γένημα αὐτός ἐάν δέ πᾶς ὁ ἀγρός καταβόσκω ὁ ἀγαθός ὁ ἀγρός αὐτός καί ὁ ἀγαθός ὁ ἀμπελών αὐτός ἀποτίνω
5. ἐάν δέ ἐξέρχομαι πῦρ εὑρίσκω ἄκανθα καί προσεμπίμπρημι ἅλων ἤ στάχυς ἤ πεδίον ἀποτίνω ὁ ὁ πῦρ ἐκκαίω
6. ἐάν δέ τὶς δίδωμι ὁ πλησίον ἀργύριον ἤ σκεῦος φυλάσσω καί κλέπτω ἐκ ὁ οἰκία ὁ ἄνθρωπος ἐάν εὑρίσκω ὁ κλέπτω ἀποτίνω διπλοῦς
7. ἐάν δέ μή εὑρίσκω ὁ κλέπτω προσέρχομαι ὁ κύριος ὁ οἰκία ἐνώπιον ὁ θεός καί ὄμνυμι ἦ μήν μή αὐτός πονηρεύομαι ἐπί ὅλος ὁ παρακαταθήκη ὁ πλησίον
8. κατά πᾶς ῥητός ἀδίκημα περί τέ μόσχος καί ὑποζύγιον καί πρόβατον καί ἱμάτιον καί πᾶς ἀπώλεια ὁ ἐγκαλέω ὅς τὶς οὖν ἄν εἰμί ἐνώπιον ὁ θεός ἔρχομαι ὁ κρίσις ἀμφότεροι καί ὁ ἁλίσκομαι διά ὁ θεός ἀποτίνω διπλοῦς ὁ πλησίον
9. ἐάν δέ τὶς δίδωμι ὁ πλησίον ὑποζύγιον ἤ μόσχος ἤ πρόβατον ἤ πᾶς κτῆνος φυλάσσω καί συντρίβω ἤ τελευτάω ἤ αἰχμάλωτος γίνομαι καί μηδείς γινώσκω
10. ὅρκος εἰμί ὁ θεός ἀνά μέσος ἀμφότεροι ἦ μήν μή αὐτός πονηρεύομαι κατά ὅλος ὁ παρακαταθήκη ὁ πλησίον καί οὕτω προσδέχομαι ὁ κύριος αὐτός καί οὐ ἀποτίνω
11. ἐάν δέ κλέπτω παρά αὐτός ἀποτίνω ὁ κύριος
12. ἐάν δέ θηριάλωτος γίνομαι ἄγω αὐτός ἐπί ὁ θήρα καί οὐ ἀποτίνω
13. ἐάν δέ αἰτέω τὶς παρά ὁ πλησίον καί συντρίβω ἤ ἀποθνῄσκω ἤ αἰχμάλωτος γίνομαι ὁ δέ κύριος μή εἰμί μετά αὐτός ἀποτίνω
14. ἐάν δέ ὁ κύριος εἰμί μετά αὐτός οὐ ἀποτίνω ἐάν δέ μισθωτός εἰμί εἰμί αὐτός ἀντί ὁ μισθός αὐτός
15. ἐάν δέ ἀπατάω τὶς παρθένος ἀμνήστευτος καί κοιμάομαι μετά αὐτός φερνή φερνίζω αὐτός αὐτός γυνή
16. ἐάν δέ ἀνανεύω ἀνανεύω καί μή βούλομαι ὁ πατήρ αὐτός δίδωμι αὐτός αὐτός γυνή ἀργύριον ἀποτίνω ὁ πατήρ κατά ὅσος εἰμί ὁ φερνή ὁ παρθένος
17. φάρμακος οὐ περιποιέω
18. πᾶς κοιμάομαι μετά κτῆνος θάνατος ἀποκτείνω αὐτός
19. ὁ θυσιάζω θεός θάνατος ὀλεθρεύω πλήν κύριος μόνος
20. καί προσήλυτος οὐ κακόω οὐδέ μή θλίβω αὐτός εἰμί γάρ προσήλυτος ἐν γῆ Αἴγυπτος
21. πᾶς χήρα καί ὀρφανός οὐ κακόω
22. ἐάν δέ κακία κακόω αὐτός καί κράζω καταβοάω πρός ἐγώ ἀκοή εἰσακούω ὁ φωνή αὐτός
23. καί ὀργίζω θυμός καί ἀποκτείνω σύ μάχαιρα καί εἰμί ὁ γυνή σύ χήρα καί ὁ παιδίον σύ ὀρφανός
24. ἐάν δέ ἀργύριον ἐκδανείζω ὁ ἀδελφός ὁ πενιχρός παρά σύ οὐ εἰμί αὐτός κατεπείγω οὐ ἐπιτίθημι αὐτός τόκος
25. ἐάν δέ ἐνεχύρασμα ἐνεχυράζω ὁ ἱμάτιον ὁ πλησίον πρό δυσμή ἥλιος ἀποδίδωμι αὐτός
26. εἰμί γάρ οὗτος περιβόλαιον αὐτός μόνος οὗτος ὁ ἱμάτιον ἀσχημοσύνη αὐτός ἐν τίς κοιμάομαι ἐάν οὖν καταβοάω πρός ἐγώ εἰσακούω αὐτός ἐλεήμων γάρ εἰμί
27. θεός οὐ κακολογέω καί ἄρχων ὁ λαός σύ οὐ κακῶς λέγω
28. ἀπαρχή ἅλων καί ληνός σύ οὐ καθυστερέω ὁ πρωτότοκος ὁ υἱός σύ δίδωμι ἐγώ
29. οὕτω ποιέω ὁ μόσχος σύ καί ὁ πρόβατον σύ καί ὁ ὑποζύγιον σύ ἑπτά ἡμέρα εἰμί ὑπό ὁ μήτηρ ὁ δέ ὄγδοος ἡμέρα ἀποδίδωμι ἐγώ αὐτός
30. καί ἀνήρ ἅγιος εἰμί ἐγώ καί κρέας θηριάλωτος οὐ ἐσθίω ὁ κύων ἀπορίπτω αὐτός
|