1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. καί σύ υἱός ἄνθρωπος εἰ κρίνω ὁ πόλις ὁ αἷμα καί παραδείκνυμι αὐτός πᾶς ὁ ἀνομία αὐτός
3. καί λέγω ὅδε λέγω κύριος κύριος ὦ πόλις ἐκχέω αἷμα ἐν μέσος αὐτός ὁ ἔρχομαι καιρός αὐτός καί ποιέω ἐνθύμημα κατά ἑαυτοῦ ὁ μιαίνω αὐτός
4. ἐν ὁ αἷμα αὐτός ὅς ἐκχέω παραπίπτω καί ἐν ὁ ἐνθύμημα σύ ὅς ποιέω μιαίνω καί ἐγγίζω ὁ ἡμέρα σύ καί ἄγω καιρός ἔτος σύ διά οὗτος δίδωμι σύ εἰς ὄνειδος ὁ ἔθνος καί εἰς ἐμπαιγμός πᾶς ὁ χώρα
5. ὁ ἐγγίζω πρός σύ καί ὁ μακράν ἀπέχω ἀπό σύ καί ἐμπαίζω ἐν σύ ἀκάθαρτος ὁ ὀνομαστός καί πολύς ἐν ὁ ἀνομία
6. ἰδού ὁ ἀφηγέομαι οἶκος Ἰσραήλ ἕκαστος πρός ὁ συγγενής αὐτός συναναφύρω ἐν σύ ὅπως ἐκχέω αἷμα
7. πατήρ καί μήτηρ κακολογέω ἐν σύ καί πρός ὁ προσήλυτος ἀναστρέφω ἐν ἀδικία ἐν σύ ὀρφανός καί χήρα καταδυναστεύω ἐν σύ
8. καί ὁ ἅγιος ἐγώ ἐξουδενέω καί ὁ σάββατον ἐγώ βεβηλόω ἐν σύ
9. ἀνήρ λῃστής ἐν σύ ὅπως ἐκχέω ἐν σύ αἷμα καί ἐπί ὁ ὄρος ἔσθω ἐν σύ ἀνόσιος ποιέω ἐν μέσος σύ
10. αἰσχύνη πατήρ ἀποκαλύπτω ἐν σύ καί ἐν ἀκαθαρσία ἀποκάθημαι ταπεινόω ἐν σύ
11. ἕκαστος ὁ γυνή ὁ πλησίον αὐτός ἀνομέω καί ἕκαστος ὁ νύμφη αὐτός μιαίνω ἐν ἀσέβεια καί ἕκαστος ὁ ἀδελφή αὐτός θυγάτηρ ὁ πατήρ αὐτός ταπεινόω ἐν σύ
12. δῶρον λαμβάνω ἐν σύ ὅπως ἐκχέω αἷμα τόκος καί πλεονασμός λαμβάνω ἐν σύ καί συντελέω συντέλεια κακία σύ ὁ ἐν καταδυναστεία ἐγώ δέ ἐπιλανθάνομαι λέγω κύριος
13. ἐάν δέ πατάσσω χείρ ἐγώ πρός χείρ ἐγώ ἐπί ὅς συντελέω ὅς ποιέω καί ἐπί ὁ αἷμα σύ ὁ γίνομαι ἐν μέσος σύ
14. εἰ ὑφίστημι ὁ καρδία σύ εἰ κρατέω ὁ χείρ σύ ἐν ὁ ἡμέρα ὅς ἐγώ ποιέω ἐν σύ ἐγώ κύριος λαλέω καί ποιέω
15. καί διασκορπίζω σύ ἐν ὁ ἔθνος καί διασπείρω σύ ἐν ὁ χώρα καί ἐκλείπω ὁ ἀκαθαρσία σύ ἐκ σύ
16. καί κατακληρονομέω ἐν σύ κατά ὀφθαλμός ὁ ἔθνος καί γινώσκω διότι ἐγώ κύριος
17. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
18. υἱός ἄνθρωπος ἰδού γίνομαι ἐγώ ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἀναμίγνυμι πᾶς χαλκός καί σίδηρος καί κασσίτερος καί μόλιβος ἐν μέσος ἀργύριον ἀναμίγνυμι εἰμί
19. διά οὗτος λέγω ὅδε λέγω κύριος ἀντί ὅς γίνομαι πᾶς εἰς σύγκρασις εἷς διά οὗτος ἐγώ εἰσδέχομαι σύ εἰς μέσος Ἰερουσαλήμ
20. καθώς εἰσδέχομαι ἄργυρος καί χαλκός καί σίδηρος καί κασσίτερος καί μόλιβος εἰς μέσος κάμινος ὁ ἐκφυσάω εἰς αὐτός πῦρ ὁ χωνεύω οὕτω εἰσδέχομαι σύ ἐν ὀργή ἐγώ καί συνάγω καί χωνεύω σύ
21. καί ἐκφυσάω ἐπί σύ ἐν πῦρ ὀργή ἐγώ καί χωνεύω ἐν μέσος αὐτός
22. ὅς τρόπος χωνεύω ἀργύριον ἐν μέσος κάμινος οὕτω χωνεύω ἐν μέσος αὐτός καί ἐπιγινώσκω διότι ἐγώ κύριος ἐκχέω ὁ θυμός ἐγώ ἐπί σύ
23. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
24. υἱός ἄνθρωπος λέγω αὐτός σύ εἰμί γῆ ὁ οὐ βρέχω οὐδέ ὑετός γίνομαι ἐπί σύ ἐν ἡμέρα ὀργή
25. ὅς ὁ ἀφηγέομαι ἐν μέσος αὐτός ὡς λέων ὠρύομαι ἁρπάζω ἅρπαγμα ψυχή κατεσθίω ἐν δυναστεία τιμή λαμβάνω ἐν ἀδικία καί ὁ χήρα σύ πληθύνω ἐν μέσος σύ
26. καί ὁ ἱερεύς αὐτός ἀθετέω νόμος ἐγώ καί βεβηλόω ὁ ἅγιος ἐγώ ἀνά μέσος ἅγιος καί βέβηλος οὐ διαστέλλω καί ἀνά μέσος ἀκάθαρτος καί ὁ καθαρός οὐ διαστέλλω καί ἀπό ὁ σάββατον ἐγώ παρακαλύπτω ὁ ὀφθαλμός αὐτός καί βεβηλόω ἐν μέσος αὐτός
27. ὁ ἄρχων αὐτός ἐν μέσος αὐτός ὡς λύκος ἁρπάζω ἅρπαγμα ὁ ἐκχέω αἷμα ὅπως πλεονεξία πλεονεκτέω
28. καί ὁ προφήτης αὐτός ἀλείφω αὐτός πίπτω ὁράω μάταιος μαντεύομαι ψευδής λέγω ὅδε λέγω κύριος καί κύριος οὐ λαλέω
29. λαός ὁ γῆ ἐκπιέζω ἀδικία καί διαρπάζω ἅρπαγμα πτωχός καί πένης καταδυναστεύω καί πρός ὁ προσήλυτος οὐ ἀναστρέφω μετά κρίμα
30. καί ζητέω ἐκ αὐτός ἀνήρ ἀναστρέφω ὀρθῶς καί ἵστημι πρό πρόσωπον ἐγώ ὁλοσχερῶς ἐν καιρός ὁ γῆ ὁ μή εἰς τέλος ἐξαλείφω αὐτός καί οὐ εὑρίσκω
31. καί ἐκχέω ἐπί αὐτός θυμός ἐγώ ἐν πῦρ ὀργή ἐγώ ὁ συντελέω ὁ ὁδός αὐτός εἰς κεφαλή αὐτός δίδωμι λέγω κύριος κύριος
| 
