1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. καί σύ υἱός ἄνθρωπος λέγω ὁ ἄρχων Τύρος ὅδε λέγω κύριος ἀντί ὅς ὑψόω σύ ὁ καρδία καί λέγω θεός εἰμί ἐγώ κατοικία θεός κατοικέω ἐν καρδία θάλασσα σύ δέ εἰμί ἄνθρωπος καί οὐ θεός καί δίδωμι ὁ καρδία σύ ὡς καρδία θεός
3. μή σοφός εἰμί σύ ὁ Δανιήλ σοφός οὐ παιδεύω σύ ὁ ἐπιστήμη αὐτός
4. μή ἐν ὁ ἐπιστήμη σύ ἤ ἐν ὁ φρόνησις σύ ποιέω σεαυτοῦ δύναμις καί χρυσίον καί ἀργύριον ἐν ὁ θησαυρός σύ
5. ἐν ὁ πολύς ἐπιστήμη σύ καί ἐμπορία σύ πληθύνω δύναμις σύ ὑψόω ὁ καρδία σύ ἐν ὁ δύναμις σύ
6. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐπειδή δίδωμι ὁ καρδία σύ ὡς καρδία θεός
7. ἀντί οὗτος ἰδού ἐγώ ἐπάγω ἐπί σύ ἀλλότριος λοιμός ἀπό ἔθνος καί ἐκκενόω ὁ μάχαιρα αὐτός ἐπί σύ καί ἐπί ὁ κάλλος ὁ ἐπιστήμη σύ καί στρωννύω ὁ κάλλος σύ εἰς ἀπώλεια
8. καί καταβιβάζω σύ καί ἀποθνῄσκω θάνατος τραυματίας ἐν καρδία θάλασσα
9. μή λέγω λέγω θεός εἰμί ἐγώ ἐνώπιον ὁ ἀναιρέω σύ σύ δέ εἰμί ἄνθρωπος καί οὐ θεός ἐν πλῆθος
10. ἀπερίτμητος ἀπόλλυμι ἐν χείρ ἀλλότριος ὅτι ἐγώ λαλέω λέγω κύριος
11. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
12. υἱός ἄνθρωπος λαμβάνω θρῆνος ἐπί ὁ ἄρχων Τύρος καί λέγω αὐτός ὅδε λέγω κύριος κύριος σύ ἀποσφράγισμα ὁμοίωσις καί στέφανος κάλλος
13. ἐν ὁ τρυφή ὁ παράδεισος ὁ θεός γίνομαι πᾶς λίθος χρηστός ἐνδέω σάρδιον καί τοπάζιον καί σμάραγδος καί ἄνθραξ καί σάπφειρος καί ἴασπις καί ἀργύριον καί χρυσίον καί λιγύριον καί ἀχάτης καί ἀμέθυστος καί χρυσόλιθος καί βηρύλλιον καί ὀνύχιον καί χρυσίον ἐμπίπλημι ὁ θησαυρός σύ καί ὁ ἀποθήκη σύ ἐν σύ ἀπό ὅς ἡμέρα κτίζω σύ
14. μετά ὁ χερούβ τίθημι σύ ἐν ὄρος ἅγιος θεός γίνομαι ἐν μέσος λίθος πύρινος
15. γίνομαι ἄμωμος σύ ἐν ὁ ἡμέρα σύ ἀπό ὅς ἡμέρα σύ κτίζω ἕως εὑρίσκω ὁ ἀδίκημα ἐν σύ
16. ἀπό πλῆθος ὁ ἐμπορία σύ πίμπλημι ὁ ταμιεῖον σύ ἀνομία καί ἁμαρτάνω καί τραυματίζω ἀπό ὄρος ὁ θεός καί ἄγω σύ ὁ χερούβ ἐκ μέσος λίθος πύρινος
17. ὑψόω ὁ καρδία σύ ἐπί ὁ κάλλος σύ διαφθείρω ὁ ἐπιστήμη σύ μετά ὁ κάλλος σύ διά πλῆθος ἁμαρτία σύ ἐπί ὁ γῆ ῥίπτω σύ ἐναντίον βασιλεύς δίδωμι σύ παραδειγματίζω
18. διά ὁ πλῆθος ὁ ἁμαρτία σύ καί ὁ ἀδικία ὁ ἐμπορία σύ βεβηλόω ὁ ἱερόν σύ καί ἐξάγω πῦρ ἐκ μέσος σύ οὗτος κατεσθίω σύ καί δίδωμι σύ εἰς σποδός ἐπί ὁ γῆ σύ ἐναντίον πᾶς ὁ ὁράω σύ
19. καί πᾶς ὁ ἐφίστημι σύ ἐν ὁ ἔθνος στυγνάζω ἐπί σύ ἀπώλεια γίνομαι καί οὐ ὑπάρχω ἔτι εἰς ὁ αἰών
20. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
21. υἱός ἄνθρωπος στηρίζω ὁ πρόσωπον σύ ἐπί Σιδών καί προφητεύω ἐπί αὐτός
22. καί λέγω ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ ἐπί σύ Σιδών καί ἐνδοξάζομαι ἐν σύ καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος ἐν ὁ ποιέω ἐγώ ἐν σύ κρίμα καί ἁγιάζω ἐν σύ
23. αἷμα καί θάνατος ἐν ὁ πλατύς σύ καί πίπτω τραυματίζω ἐν μάχαιρα ἐν σύ περικύκλῳ σύ καί γινώσκω διότι ἐγώ εἰμί κύριος
24. καί οὐ εἰμί οὐκέτι ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ σκόλοψ πικρία καί ἄκανθα ὀδύνη ἀπό πᾶς ὁ περικύκλῳ αὐτός ὁ ἀτιμάζω αὐτός καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος
25. ὅδε λέγω κύριος κύριος καί συνάγω ὁ Ἰσραήλ ἐκ ὁ ἔθνος ὅς διασκορπίζω ἐκεῖ καί ἁγιάζω ἐν αὐτός ἐνώπιον ὁ λαός καί ὁ ἔθνος καί κατοικέω ἐπί ὁ γῆ αὐτός ὅς δίδωμι ὁ δοῦλος ἐγώ Ἰακώβ
26. καί κατοικέω ἐπί αὐτός ἐν ἐλπίς καί οἰκοδομέω οἰκία καί φυτεύω ἀμπελών καί κατοικέω ἐν ἐλπίς ὅταν ποιέω κρίμα ἐν πᾶς ὁ ἀτιμάζω αὐτός ἐν ὁ κύκλος αὐτός καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος ὁ θεός αὐτός καί ὁ θεός ὁ πατήρ αὐτός
| 
