1. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος κατεσθίω ὁ κεφαλίς οὗτος καί πορεύομαι καί λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ
2. καί διανοίγω ὁ στόμα ἐγώ καί ψωμίζω ἐγώ ὁ κεφαλίς
3. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος ὁ στόμα σύ ἐσθίω καί ὁ κοιλία σύ πίμπλημι ὁ κεφαλίς οὗτος ὁ δίδωμι εἰς σύ καί ἐσθίω αὐτός καί γίνομαι ἐν ὁ στόμα ἐγώ ὡς μέλι γλυκάζω
4. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος βαδίζω εἰσέρχομαι πρός ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ καί λαλέω ὁ λόγος ἐγώ πρός αὐτός
5. διότι οὐ πρός λαός βαθύχειλος καί βαρύγλωσσος σύ ἐξαποστέλλω πρός ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ
6. οὐδέ πρός λαός πολύς ἀλλόφωνος ἤ ἀλλόγλωσσος οὐδέ στιβαρός ὁ γλῶσσα εἰμί ὅς οὐ ἀκούω ὁ λόγος αὐτός καί εἰ πρός τοιοῦτος ἐξαποστέλλω σύ οὗτος ἄν εἰσακούω σύ
7. ὁ δέ οἶκος ὁ Ἰσραήλ οὐ μή θέλω εἰσακούω σύ διότι οὐ βούλομαι εἰσακούω ἐγώ ὅτι πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ φιλόνεικος εἰμί καί σκληροκάρδιος
8. καί ἰδού δίδωμι ὁ πρόσωπον σύ δυνατός κατέναντι ὁ πρόσωπον αὐτός καί ὁ νεῖκος σύ κατισχύω κατέναντι ὁ νεῖκος αὐτός
9. καί εἰμί διά πᾶς κραταιός πέτρα μή φοβέω ἀπό αὐτός μηδέ πτοέω ἀπό πρόσωπον αὐτός διότι οἶκος παραπικραίνω εἰμί
10. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος πᾶς ὁ λόγος ὅς λαλέω μετά σύ λαμβάνω εἰς ὁ καρδία σύ καί ὁ οὖς σύ ἀκούω
11. καί βαδίζω εἰσέρχομαι εἰς ὁ αἰχμαλωσία πρός ὁ υἱός ὁ λαός σύ καί λαλέω πρός αὐτός καί λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ἐάν ἄρα ἀκούω ἐάν ἄρα ἐνδίδωμι
12. καί ἀναλαμβάνω ἐγώ πνεῦμα καί ἀκούω κατόπισθεν ἐγώ φωνή σεισμός μέγας εὐλογέω ὁ δόξα κύριος ἐκ ὁ τόπος αὐτός
13. καί ὁράω φωνή πτέρυξ ὁ ζῷον πτερύσσομαι ἕτερος πρός ὁ ἕτερος καί φωνή ὁ τροχός ἔχω αὐτός καί φωνή ὁ σεισμός
14. καί ὁ πνεῦμα ἐξαίρω ἐγώ καί ἀναλαμβάνω ἐγώ καί πορεύομαι ἐν ὁρμή ὁ πνεῦμα ἐγώ καί χείρ κύριος γίνομαι ἐπί ἐγώ κραταιός
15. καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ αἰχμαλωσία μετέωρος καί περιέρχομαι ὁ κατοικέω ἐπί ὁ ποταμός ὁ Χοβαρ ὁ εἰμί ἐκεῖ καί καθίζω ἐκεῖ ἑπτά ἡμέρα ἀναστρέφω ἐν μέσος αὐτός
16. καί γίνομαι μετά ὁ ἑπτά ἡμέρα λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
17. υἱός ἄνθρωπος σκοπός δίδωμι σύ ὁ οἶκος Ἰσραήλ καί ἀκούω ἐκ στόμα ἐγώ λόγος καί διαπειλέω αὐτός παρά ἐγώ
18. ἐν ὁ λέγω ἐγώ ὁ ἄνομος θάνατος θανατόω καί οὐ διαστέλλω αὐτός οὐδέ λαλέω ὁ διαστέλλω ὁ ἄνομος ἀποστρέφω ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ ζάω αὐτός ὁ ἄνομος ἐκεῖνος ὁ ἀδικία αὐτός ἀποθνῄσκω καί ὁ αἷμα αὐτός ἐκ χείρ σύ ἐκζητέω
19. καί σύ ἐάν διαστέλλω ὁ ἄνομος καί μή ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἀνομία αὐτός καί ὁ ὁδός αὐτός ὁ ἄνομος ἐκεῖνος ἐν ὁ ἀδικία αὐτός ἀποθνῄσκω καί σύ ὁ ψυχή σύ ῥύομαι
20. καί ἐν ὁ ἀποστρέφω δίκαιος ἀπό ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ποιέω παράπτωμα καί δίδωμι ὁ βάσανος εἰς πρόσωπον αὐτός αὐτός ἀποθνῄσκω ὅτι οὐ διαστέλλω αὐτός καί ἐν ὁ ἁμαρτία αὐτός ἀποθνῄσκω διότι οὐ μή μιμνῄσκομαι ὁ δικαιοσύνη αὐτός ὅς ποιέω καί ὁ αἷμα αὐτός ἐκ ὁ χείρ σύ ἐκζητέω
21. σύ δέ ἐάν διαστέλλω ὁ δίκαιος ὁ μή ἁμαρτάνω καί αὐτός μή ἁμαρτάνω ὁ δίκαιος ζωή ζάω ὅτι διαστέλλω αὐτός καί σύ ὁ σεαυτοῦ ψυχή ῥύομαι
22. καί γίνομαι ἐπί ἐγώ χείρ κύριος καί λέγω πρός ἐγώ ἀνίστημι καί ἐξέρχομαι εἰς ὁ πεδίον καί ἐκεῖ λαλέω πρός σύ
23. καί ἀνίστημι καί ἐξέρχομαι εἰς ὁ πεδίον καί ἰδού ἐκεῖ δόξα κύριος ἵστημι καθώς ὁ ὅρασις καί καθώς ὁ δόξα ὅς ὁράω ἐπί ὁ ποταμός ὁ Χοβαρ καί πίπτω ἐπί πρόσωπον ἐγώ
24. καί ἔρχομαι ἐπί ἐγώ πνεῦμα καί ἵστημι ἐγώ ἐπί πούς ἐγώ καί λαλέω πρός ἐγώ καί λέγω ἐγώ εἰσέρχομαι καί ἐγκλείω ἐν μέσος ὁ οἶκος σύ
25. καί σύ υἱός ἄνθρωπος ἰδού δίδωμι ἐπί σύ δεσμός καί δέω σύ ἐν αὐτός καί οὐ μή ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὐτός
26. καί ὁ γλῶσσα σύ συνδέω καί ἀποκωφόομαι καί οὐ εἰμί αὐτός εἰς ἀνήρ ἐλέγχω διότι οἶκος παραπικραίνω εἰμί
27. καί ἐν ὁ λαλέω ἐγώ πρός σύ ἀνοίγω ὁ στόμα σύ καί λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ὁ ἀκούω ἀκούω καί ὁ ἀπειθέω ἀπειθέω διότι οἶκος παραπικραίνω εἰμί
| 
