1. καί γίνομαι ἐν ὁ ἑνδέκατος ἔτος ἐν ὁ τρίτος μήν εἷς ὁ μήν γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος λέγω πρός Φαραώ βασιλεύς Αἴγυπτος καί ὁ πλῆθος αὐτός τίς ὁμοιόω σεαυτοῦ ἐν ὁ ὕψος σύ
3. ἰδού Ασσουρ κυπάρισσος ἐν ὁ Λίβανος καί καλός ὁ παραφυάς καί ὑψηλός ὁ μέγεθος εἰς μέσος νεφέλη γίνομαι ὁ ἀρχή αὐτός
4. ὕδωρ ἐκτρέφω αὐτός ὁ ἄβυσσος ὑψόω αὐτός ὁ ποταμός αὐτός ἄγω κύκλος ὁ φυτόν αὐτός καί ὁ σύστεμα αὐτός ἐξαποστέλλω εἰς πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον
5. ἕνεκα οὗτος ὑψόω ὁ μέγεθος αὐτός παρά πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον καί πλατύνω ὁ κλάδος αὐτός ἀπό ὕδωρ πολύς
6. ἐν ὁ παραφυάς αὐτός νοσσεύω πᾶς ὁ πετεινός ὁ οὐρανός καί ὑποκάτω ὁ κλάδος αὐτός γεννάω πᾶς ὁ θηρίον ὁ πεδίον ἐν ὁ σκιά αὐτός κατοικέω πᾶς πλῆθος ἔθνος
7. καί γίνομαι καλός ἐν ὁ ὕψος αὐτός διά ὁ πλῆθος ὁ κλάδος αὐτός ὅτι γίνομαι ὁ ῥίζα αὐτός εἰς ὕδωρ πολύς
8. κυπάρισσος τοιοῦτος οὐ γίνομαι ἐν ὁ παράδεισος ὁ θεός καί πίτυς οὐ ὅμοιος ὁ παραφυάς αὐτός καί ἐλάτη οὐ γίνομαι ὅμοιος ὁ κλάδος αὐτός πᾶς ξύλον ἐν ὁ παράδεισος ὁ θεός οὐ ὁμοιόω αὐτός ἐν ὁ κάλλος αὐτός
9. διά ὁ πλῆθος ὁ κλάδος αὐτός καί ζηλόω αὐτός ὁ ξύλον ὁ παράδεισος ὁ τρυφή ὁ θεός
10. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἀντί ὅς γίνομαι μέγας ὁ μέγεθος καί δίδωμι ὁ ἀρχή σύ εἰς μέσος νεφέλη καί ὁράω ἐν ὁ ὑψόω αὐτός
11. καί παραδίδωμι αὐτός εἰς χείρ ἄρχων ἔθνος καί ποιέω ὁ ἀπώλεια αὐτός
12. καί ἐξολεθρεύω αὐτός ἀλλότριος λοιμός ἀπό ἔθνος καί καταβάλλω αὐτός ἐπί ὁ ὄρος ἐν πᾶς ὁ φάραγξ πίπτω ὁ κλάδος αὐτός καί συντρίβω ὁ στέλεχος αὐτός ἐν πᾶς πεδίον ὁ γῆ καί καταβαίνω ἀπό ὁ σκέπη αὐτός πᾶς ὁ λαός ὁ ἔθνος καί ἐδαφίζω αὐτός
13. ἐπί ὁ πτῶσις αὐτός ἀναπαύω πᾶς ὁ πετεινός ὁ οὐρανός καί ἐπί ὁ στέλεχος αὐτός γίνομαι πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἀγρός
14. ὅπως μή ὑψόω ἐν ὁ μέγεθος αὐτός πᾶς ὁ ξύλον ὁ ἐν ὁ ὕδωρ καί οὐ δίδωμι ὁ ἀρχή αὐτός εἰς μέσος νεφέλη καί οὐ ἵστημι ἐν ὁ ὕψος αὐτός πρός αὐτός πᾶς ὁ πίνω ὕδωρ πᾶς δίδωμι εἰς θάνατος εἰς γῆ βάθος ἐν μέσος υἱός ἄνθρωπος πρός καταβαίνω εἰς βόθρος
15. ὅδε λέγω κύριος κύριος ἐν ὅς ἡμέρα καταβαίνω εἰς ᾅδης πενθέω αὐτός ὁ ἄβυσσος καί ἐφίστημι ὁ ποταμός αὐτός καί κωλύω πλῆθος ὕδωρ καί σκοτάζω ἐπί αὐτός ὁ Λίβανος πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον ἐπί αὐτός ἐκλύω
16. ἀπό ὁ φωνή ὁ πτῶσις αὐτός σείω ὁ ἔθνος ὅτε καταβιβάζω αὐτός εἰς ᾅδης μετά ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος καί παρακαλέω αὐτός ἐν γῆ πᾶς ὁ ξύλον ὁ τρυφή καί ὁ ἐκλεκτός ὁ Λίβανος πᾶς ὁ πίνω ὕδωρ
17. καί γάρ αὐτός καταβαίνω μετά αὐτός εἰς ᾅδης ἐν ὁ τραυματίας ἀπό μάχαιρα καί ὁ σπέρμα αὐτός ὁ κατοικέω ὑπό ὁ σκέπη αὐτός ἐν μέσος ὁ ζωή αὐτός ἀπόλλυμι
18. τίς ὁμοιόω καταβαίνω καί καταβιβάζω μετά ὁ ξύλον ὁ τρυφή εἰς γῆ βάθος ἐν μέσος ἀπερίτμητος κοιμάομαι μετά τραυματίας μάχαιρα οὕτω Φαραώ καί ὁ πλῆθος ὁ ἰσχύς αὐτός λέγω κύριος κύριος
| 
