1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος στηρίζω ὁ πρόσωπον σύ ἐπί Γώγ καί ὁ γῆ ὁ Μαγώγ ἄρχων Ρως Μοσοχ καί Θοβελ καί προφητεύω ἐπί αὐτός
3. καί λέγω αὐτός ὅδε λέγω κύριος κύριος ἰδού ἐγώ ἐπί σύ Γώγ ἄρχων Ρως Μοσοχ καί Θοβελ
4. καί συνάγω σύ καί πᾶς ὁ δύναμις σύ ἵππος καί ἱππεύς ἐνδύω θώραξ πᾶς συναγωγή πολύς πέλτη καί περικεφαλαία καί μάχαιρα
5. Πέρσης καί Αἰθίοψ καί Λίβυς πᾶς περικεφαλαία καί πέλτη
6. Γομερ καί πᾶς ὁ περί αὐτός οἶκος ὁ Θεργαμα ἀπό ἔσχατος βορέας καί πᾶς ὁ περί αὐτός καί ἔθνος πολύς μετά σύ
7. ἑτοιμάζω ἑτοιμάζω σεαυτοῦ σύ καί πᾶς ὁ συναγωγή σύ ὁ συνάγω μετά σύ καί εἰμί ἐγώ εἰς προφυλακή
8. ἀπό ἡμέρα πολύς ἑτοιμάζω καί ἐπί ἔσχατος ἔτος ἔρχομαι καί ἥκω εἰς ὁ γῆ ὁ ἀποστρέφω ἀπό μάχαιρα συνάγω ἀπό ἔθνος πολύς ἐπί γῆ Ἰσραήλ ὅς γίνομαι ἔρημος διά ὅλος καί οὗτος ἐκ ἔθνος ἐξέρχομαι καί κατοικέω ἐπί εἰρήνη ἅπας
9. καί ἀναβαίνω ὡς ὑετός καί ἥκω ὡς νεφέλη κατακαλύπτω γῆ καί εἰμί σύ καί πᾶς ὁ περί σύ καί ἔθνος πολύς μετά σύ
10. ὅδε λέγω κύριος κύριος καί εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀναβαίνω ῥῆμα ἐπί ὁ καρδία σύ καί λογίζομαι λογισμός πονηρός
11. καί λέγω ἀναβαίνω ἐπί γῆ ἀπορίπτω ἥκω ἐπί ἡσυχάζω ἐν ἡσυχία καί οἰκέω ἐπί εἰρήνη πᾶς κατοικέω γῆ ἐν ὅς οὐ ὑπάρχω τεῖχος οὐδέ μοχλός καί θύρα οὐ εἰμί αὐτός
12. προνομεύω προνομή καί σκυλεύω σκῦλον αὐτός ὁ ἐπιστρέφω χείρ σύ εἰς ὁ ἐρημόω ὅς κατοικίζω καί ἐπί ἔθνος συνάγω ἀπό ἔθνος πολύς ποιέω κτῆσις κατοικέω ἐπί ὁ ὀμφαλός ὁ γῆ
13. Σαβα καί Δαιδαν καί ἔμπορος Καρχηδόνιοι καί πᾶς ὁ κώμη αὐτός λέγω σύ εἰς προνομή ὁ προνομεύω σύ ἔρχομαι καί σκυλεύω σκῦλον συνάγω συναγωγή σύ λαμβάνω ἀργύριον καί χρυσίον ἀποφέρω κτῆσις ὁ σκυλεύω σκῦλον
14. διά οὗτος προφητεύω υἱός ἄνθρωπος καί λέγω ὁ Γώγ ὅδε λέγω κύριος οὐ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐν ὁ κατοικίζω ὁ λαός ἐγώ Ἰσραήλ ἐπί εἰρήνη ἐγείρω
15. καί ἥκω ἐκ ὁ τόπος σύ ἀπό ἔσχατος βορέας καί ἔθνος πολύς μετά σύ ἀναβάτης ἵππος πᾶς συναγωγή μέγας καί δύναμις πολύς
16. καί ἀναβαίνω ἐπί ὁ λαός ἐγώ Ἰσραήλ ὡς νεφέλη καλύπτω γῆ ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα εἰμί καί ἀνάγω σύ ἐπί ὁ γῆ ἐγώ ἵνα γινώσκω πᾶς ὁ ἔθνος ἐγώ ἐν ὁ ἁγιάζω ἐγώ ἐν σύ ἐνώπιον αὐτός
17. ὅδε λέγω κύριος κύριος ὁ Γώγ σύ εἰμί περί ὅς λαλέω πρό ἡμέρα ὁ ἔμπροσθεν διά χείρ ὁ δοῦλος ἐγώ προφήτης ὁ Ἰσραήλ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί ἔτος ὁ ἄγω σύ ἐπί αὐτός
18. καί εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐν ἡμέρα ὅς ἄν ἔρχομαι Γώγ ἐπί ὁ γῆ ὁ Ἰσραήλ λέγω κύριος κύριος ἀναβαίνω ὁ θυμός ἐγώ
19. καί ὁ ζῆλος ἐγώ ἐν πῦρ ὁ ὀργή ἐγώ λαλέω εἰ μήν ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος εἰμί σεισμός μέγας ἐπί γῆ Ἰσραήλ
20. καί σείω ἀπό πρόσωπον κύριος ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα καί ὁ πετεινός ὁ οὐρανός καί ὁ θηρίον ὁ πεδίον καί πᾶς ὁ ἑρπετόν ὁ ἕρπω ἐπί ὁ γῆ καί πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ καί ῥήγνυμι ὁ ὄρος καί πίπτω ὁ φάραγξ καί πᾶς τεῖχος ἐπί ὁ γῆ πίπτω
21. καί καλέω ἐπί αὐτός πᾶς φόβος λέγω κύριος μάχαιρα ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἀδελφός αὐτός εἰμί
22. καί κρίνω αὐτός θάνατος καί αἷμα καί ὑετός κατακλύζω καί λίθος χάλαζα καί πῦρ καί θεῖον βρέχω ἐπί αὐτός καί ἐπί πᾶς ὁ μετά αὐτός καί ἐπί ἔθνος πολύς μετά αὐτός
23. καί μεγαλύνω καί ἁγιάζω καί ἐνδοξάζομαι καί γινώσκω ἐναντίον ἔθνος πολύς καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος
| 
