1. καί γίνομαι ἐν ὁ ἕκτος ἔτος ἐν ὁ πέμπτος μήν πέμπτος ὁ μήν ἐγώ κάθημαι ἐν ὁ οἶκος καί ὁ πρεσβύτερος Ἰούδας κάθημαι ἐνώπιον ἐγώ καί γίνομαι ἐπί ἐγώ χείρ κύριος
2. καί ὁράω καί ἰδού ὁμοίωμα ἀνήρ ἀπό ὁ ὀσφύς αὐτός καί ἕως κάτω πῦρ καί ἀπό ὁ ὀσφύς αὐτός ὑπεράνω ὡς ὅρασις ἤλεκτρον
3. καί ἐκτείνω ὁμοίωμα χείρ καί ἀναλαμβάνω ἐγώ ὁ κορυφή ἐγώ καί ἀναλαμβάνω ἐγώ πνεῦμα ἀνά μέσος ὁ γῆ καί ἀνά μέσος ὁ οὐρανός καί ἄγω ἐγώ εἰς Ἰερουσαλήμ ἐν ὅρασις θεός ἐπί ὁ πρόθυρον ὁ πύλη ὁ ἐσώτερος ὁ βλέπω πρός βορέας ὅς εἰμί ὁ στήλη ὁ κτάομαι
4. καί ἰδού ἐκεῖ εἰμί δόξα κύριος θεός Ἰσραήλ κατά ὁ ὅρασις ὅς ὁράω ἐν ὁ πεδίον
5. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος ἀναβλέπω ὁ ὀφθαλμός σύ πρός βορέας καί ἀναβλέπω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πρός βορέας καί ἰδού ἀπό βορέας ἐπί ὁ πύλη ὁ πρός ἀνατολή
6. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος ὁράω τίς οὗτος ποιέω ἀνομία μέγας ποιέω ὧδε ὁ ἀπέχω ἀπό ὁ ἅγιος ἐγώ καί ἔτι ὁράω ἀνομία μέγας
7. καί εἰσάγω ἐγώ ἐπί ὁ πρόθυρον ὁ αὐλή
8. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος ὀρύσσω καί ὀρύσσω καί ἰδού θύρα εἷς
9. καί λέγω πρός ἐγώ εἰσέρχομαι καί ὁράω ὁ ἀνομία ὅς οὗτος ποιέω ὧδε
10. καί εἰσέρχομαι καί ὁράω καί ἰδού μάταιος βδέλυγμα καί πᾶς ὁ εἴδωλον οἶκος Ἰσραήλ διαγράφω ἐπί αὐτός κύκλος
11. καί ἑβδομήκοντα ἀνήρ ἐκ ὁ πρεσβύτερος οἶκος Ἰσραήλ καί Ιεζονιας ὁ ὁ Σαφαν ἐν μέσος αὐτός ἵστημι πρό πρόσωπον αὐτός καί ἕκαστος θυμιατήριον αὐτός ἔχω ἐν ὁ χείρ καί ὁ ἀτμίς ὁ θυμίαμα ἀναβαίνω
12. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος ὁράω ὅς ὁ πρεσβύτερος ὁ οἶκος Ἰσραήλ ποιέω ἕκαστος αὐτός ἐν ὁ κοιτών ὁ κρυπτός αὐτός διότι λέγω οὐ ὁράω ὁ κύριος ἐγκαταλείπω κύριος ὁ γῆ
13. καί λέγω πρός ἐγώ ἔτι ὁράω ἀνομία μέγας ὅς οὗτος ποιέω
14. καί εἰσάγω ἐγώ ἐπί ὁ πρόθυρον ὁ πύλη οἶκος κύριος ὁ βλέπω πρός βορέας καί ἰδού ἐκεῖ γυνή κάθημαι θρηνέω ὁ Θαμμουζ
15. καί λέγω πρός ἐγώ υἱός ἄνθρωπος ὁράω καί ἔτι ὁράω ἐπιτήδευμα μέγας οὗτος
16. καί εἰσάγω ἐγώ εἰς ὁ αὐλή οἶκος κύριος ὁ ἐσώτερος καί ἰδού ἐπί ὁ πρόθυρον ὁ ναός κύριος ἀνά μέσος ὁ αιλαμ καί ἀνά μέσος ὁ θυσιαστήριον ὡς εἴκοσι ἀνήρ ὁ ὀπίσθιος αὐτός πρός ὁ ναός ὁ κύριος καί ὁ πρόσωπον αὐτός ἀπέναντι καί οὗτος προσκυνέω ὁ ἥλιος
17. καί λέγω πρός ἐγώ ὁράω υἱός ἄνθρωπος μή μικρός ὁ οἶκος Ἰούδας ὁ ποιέω ὁ ἀνομία ὅς ποιέω ὧδε διότι πίμπλημι ὁ γῆ ἀνομία καί ἰδού αὐτός ὡς μυκτηρίζω
18. καί ἐγώ ποιέω αὐτός μετά θυμός οὐ φείδομαι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ οὐδέ μή ἐλεέω
| 
