1. κεφάλαιον δέ ἐπί ὁ λέγω τοιοῦτος ἔχω ἀρχιερεύς ὅς καθίζω ἐν δεξιός ὁ θρόνος ὁ μεγαλωσύνη ἐν ὁ οὐρανός
2. ὁ ἅγιος λειτουργός καί ὁ σκηνή ὁ ἀληθινός ὅς πήγνυμι ὁ κύριος οὐ ἄνθρωπος
3. πᾶς γάρ ἀρχιερεύς εἰς ὁ προσφέρω δῶρον τέ καί θυσία καθίστημι ὅθεν ἀναγκαῖος ἔχω τὶς καί οὗτος ὅς προσφέρω
4. εἰ μέν οὖν εἰμί ἐπί γῆ οὐδέ ἄν εἰμί ἱερεύς εἰμί ὁ προσφέρω κατά νόμος ὁ δῶρον
5. ὅστις ὑπόδειγμα καί σκιά λατρεύω ὁ ἐπουράνιος καθώς χρηματίζω Μωϋσῆς μέλλω ἐπιτελέω ὁ σκηνή ὁράω γάρ φημί ποιέω πᾶς κατά ὁ τύπος ὁ δείκνυμι σύ ἐν ὁ ὄρος
6. νυνί δέ διάφορος τυγχάνω λειτουργία ὅσος καί ἀγαθός εἰμί διαθήκη μεσίτης ὅστις ἐπί ἀγαθός ἐπαγγελία νομοθετέω
7. εἰ γάρ ὁ πρῶτος ἐκεῖνος εἰμί ἄμεμπτος οὐ ἄν δεύτερος ζητέω τόπος
8. μέμφομαι γάρ αὐτός λέγω ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί συντελέω ἐπί ὁ οἶκος Ἰσραήλ καί ἐπί ὁ οἶκος Ἰούδας διαθήκη καινός
9. οὐ κατά ὁ διαθήκη ὅς ποιέω ὁ πατήρ αὐτός ἐν ἡμέρα ἐπιλαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ αὐτός ἐξάγω αὐτός ἐκ γῆ Αἴγυπτος ὅτι αὐτός οὐ ἐμμένω ἐν ὁ διαθήκη ἐγώ καίγώ ἀμελέω αὐτός λέγω κύριος
10. ὅτι οὗτος ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι ὁ οἶκος Ἰσραήλ μετά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος λέγω κύριος δίδωμι νόμος ἐγώ εἰς ὁ διάνοια αὐτός καί ἐπί καρδία αὐτός ἐπιγράφω αὐτός καί εἰμί αὐτός εἰς θεός καί αὐτός εἰμί ἐγώ εἰς λαός
11. καί οὐ μή διδάσκω ἕκαστος ὁ πολίτης αὐτός καί ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός λέγω γινώσκω ὁ κύριος ὅτι πᾶς οἶδα ἐγώ ἀπό μικρός ἕως μέγας αὐτός
12. ὅτι ἵλεως εἰμί ὁ ἀδικία αὐτός καί ὁ ἁμαρτία αὐτός οὐ μή μιμνῄσκομαι ἔτι
13. ἐν ὁ λέγω καινός παλαιόω ὁ πρῶτος ὁ δέ παλαιόω καί γηράσκω ἐγγύς ἀφανισμός
|