1. ἀφανίζω Σαμαρία ὅτι ἀνθίστημι πρός ὁ θεός αὐτός ἐν ῥομφαία πίπτω αὐτός καί ὁ ὑποτίτθιος αὐτός ἐδαφίζω καί ὁ ἐν γαστήρ ἔχω αὐτός διαρρήγνυμι
2. ἐπιστρέφω Ἰσραήλ πρός κύριος ὁ θεός σύ διότι ἀσθενέω ἐν ὁ ἀδικία σύ
3. λαμβάνω μετά ἑαυτοῦ λόγος καί ἐπιστρέφω πρός κύριος ὁ θεός σύ λέγω αὐτός ὅπως μή λαμβάνω ἀδικία καί λαμβάνω ἀγαθός καί ἀνταποδίδωμι καρπός χεῖλος ἐγώ
4. Ασσουρ οὐ μή σῴζω ἐγώ ἐπί ἵππος οὐ ἀναβαίνω οὐκέτι μή λέγω θεός ἐγώ ὁ ἔργον ὁ χείρ ἐγώ ὁ ἐν σύ ἐλεέω ὀρφανός
5. ἰάομαι ὁ κατοικία αὐτός ἀγαπάω αὐτός ὁμολόγως ὅτι ἀποστρέφω ὁ ὀργή ἐγώ ἀπό αὐτός
6. εἰμί ὡς δρόσος ὁ Ἰσραήλ ἀνθέω ὡς κρίνον καί βάλλω ὁ ῥίζα αὐτός ὡς ὁ Λίβανος
7. πορεύομαι ὁ κλάδος αὐτός καί εἰμί ὡς ἐλαία κατάκαρπος καί ὁ ὀσφρασία αὐτός ὡς Λίβανος
8. ἐπιστρέφω καί καθίζω ὑπό ὁ σκέπη αὐτός ζάω καί μεθύσκω σῖτος καί ἐξανθέω ὡς ἄμπελος ὁ μνημόσυνον αὐτός ὡς οἶνος Λίβανος
9. ὁ Ἐφραίμ τίς αὐτός ἔτι καί εἴδωλον ἐγώ ταπεινόω αὐτός καί ἐγώ κατισχύω αὐτός ἐγώ ὡς ἄρκευθος πυκάζω ἐκ ἐγώ ὁ καρπός σύ εὑρίσκω
10. τίς σοφός καί συνίημι οὗτος ἤ συνετός καί ἐπιγινώσκω αὐτός διότι εὐθύς ὁ ὁδός ὁ κύριος καί δίκαιος πορεύομαι ἐν αὐτός ὁ δέ ἀσεβής ἀσθενέω ἐν αὐτός
| 
