1. ἀποστέλλω ὡς ἑρπετόν ἐπί ὁ γῆ μή πέτρα ἔρημος εἰμί ὁ ὄρος Σιών
2. εἰμί γάρ ὡς πετεινός ἀνίπταμαι νεοσσός ἀφαιρέω θυγάτηρ Μωαβ ἔπειτα δέ Αρνων
3. πολύς βουλεύω ποιέω σκέπη πένθος αὐτός διά πᾶς ἐν μεσημβρινός σκοτία φεύγω ἐξίστημι μή ἀπάγω
4. παροικέω σύ ὁ φυγάς Μωαβ εἰμί σκέπη σύ ἀπό πρόσωπον διώκω ὅτι αἴρω ὁ συμμαχία σύ καί ὁ ἄρχων ἀπόλλυμι ὁ καταπατέω ἐπί ὁ γῆ
5. καί διορθόω μετά ἔλεος θρόνος καί καθίζω ἐπί αὐτός μετά ἀλήθεια ἐν σκηνή Δαυίδ κρίνω καί ἐκζητέω κρίμα καί σπεύδω δικαιοσύνη
6. ἀκούω ὁ ὕβρις Μωαβ ὑβριστής σφόδρα ὁ ὑπερηφανία ἐξαίρω οὐ οὕτω ὁ μαντεία σύ
7. οὐ οὕτω ὀλολύζω Μωαβ ἐν γάρ ὁ Μωαβῖτις πᾶς ὀλολύζω ὁ κατοικέω Δεσεθ μελετάω καί οὐ ἐντρέπω
8. ὁ πεδίον Εσεβων πενθέω ἄμπελος Σεβαμα καταπίνω ὁ ἔθνος καταπατέω ὁ ἄμπελος αὐτός ἕως Ιαζηρ οὐ μή συνάπτω πλανάω ὁ ἔρημος ὁ ἀποστέλλω ἐγκαταλείπω διαβαίνω γάρ ὁ ἔρημος
9. διά οὗτος κλαίω ὡς ὁ κλαυθμός Ιαζηρ ἄμπελος Σεβαμα ὁ δένδρον σύ καταβάλλω Εσεβων καί Ελεαλη ὅτι ἐπί ὁ θερισμός καί ἐπί ὁ τρύγητος σύ καταπατέω καί πᾶς πίπτω
10. καί αἴρω εὐφροσύνη καί ἀγαλλίαμα ἐκ ὁ ἀμπελών σύ καί ἐν ὁ ἀμπελών σύ οὐ μή εὐφραίνω καί οὐ μή πατέω οἶνος εἰς ὁ ὑπολήνιον παύω γάρ
11. διά οὗτος ὁ κοιλία ἐγώ ἐπί Μωαβ ὡς κιθάρα ἠχέω καί ὁ ἐντός ἐγώ ὡσεί τεῖχος ὅς ἐγκαινίζω
12. καί εἰμί εἰς ὁ ἐντρέπω σύ ὅτι κοπιάω Μωαβ ἐπί ὁ βωμός καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ χειροποίητος αὐτός ὥστε προσεύχομαι καί οὐ μή δύναμαι ἐξαιρέω αὐτός
13. οὗτος ὁ ῥῆμα ὅς λαλέω κύριος ἐπί Μωαβ ὁπότε καί λαλέω
14. καί νῦν λέγω ἐν τρεῖς ἔτος ἔτος μισθωτός ἀτιμάζω ὁ δόξα Μωαβ ἐν πᾶς ὁ πλοῦτος ὁ πολύς καί καταλείπω ὀλιγοστός καί οὐ ἔντιμος
| 
