1. γίνομαι δέ ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος μαλακίζομαι Ἑζεκίας ἕως θάνατος καί ἔρχομαι πρός αὐτός Ἠσαΐας υἱός Ἀμώς ὁ προφήτης καί λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος τάσσω περί ὁ οἶκος σύ ἀποθνῄσκω γάρ σύ καί οὐ ζάω
2. καί ἀποστρέφω Ἑζεκίας ὁ πρόσωπον αὐτός πρός ὁ τοῖχος καί προσεύχομαι πρός κύριος
3. λέγω μιμνῄσκομαι κύριος ὡς πορεύομαι ἐνώπιον σύ μετά ἀλήθεια ἐν καρδία ἀληθινός καί ὁ ἀρεστός ἐνώπιον σύ ποιέω καί κλαίω Ἑζεκίας κλαυθμός μέγας
4. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός Ἠσαΐας λέγω
5. πορεύομαι καί λέγω Ἑζεκίας ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός Δαυίδ ὁ πατήρ σύ ἀκούω ὁ φωνή ὁ προσευχή σύ καί ὁράω ὁ δάκρυον σύ ἰδού προστίθημι πρός ὁ χρόνος σύ ἔτος δέκα πέντε
6. καί ἐκ χείρ βασιλεύς Ἀσσύριος σῴζω σύ καί ὑπέρ ὁ πόλις οὗτος ὑπερασπίζω
7. οὗτος δέ σύ ὁ σημεῖον παρά κύριος ὅτι ὁ θεός ποιέω ὁ ῥῆμα οὗτος
8. ὁ σκιά ὁ ἀναβαθμός ὅς καταβαίνω ὁ ἥλιος ὁ δέκα ἀναβαθμός ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ ἀποστρέφω ὁ ἥλιος ὁ δέκα ἀναβαθμός καί ἀναβαίνω ὁ ἥλιος ὁ δέκα ἀναβαθμός ὅς καταβαίνω ὁ σκιά
9. προσευχή Ἑζεκίας βασιλεύς ὁ Ἰουδαία ἡνίκα μαλακίζομαι καί ἀνίστημι ἐκ ὁ μαλακία αὐτός
10. ἐγώ λέγω ἐν ὁ ὕψος ὁ ἡμέρα ἐγώ ἐν πύλη ᾅδης καταλείπω ὁ ἔτος ὁ ἐπίλοιπος
11. λέγω οὐκέτι μή ὁράω ὁ σωτήριον ὁ θεός ἐπί ὁ γῆ οὐκέτι μή ὁράω ἄνθρωπος
12. ἐκ ὁ συγγένεια ἐγώ καταλείπω ὁ λοιπός ὁ ζωή ἐγώ ἐξέρχομαι καί ἀπέρχομαι ἀπό ἐγώ ὥσπερ ὁ καταλύω σκηνή πήγνυμι ὁ πνεῦμα ἐγώ παρά ἐγώ γίνομαι ὡς ἱστός ἔριθος ἐγγίζω ἐκτέμνω ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος παραδίδωμι
13. ἕως πρωΐ ὡς λέων οὕτω ὁ ὀστέον ἐγώ συντρίβω ἀπό γάρ ὁ ἡμέρα ἕως ὁ νύξ παραδίδωμι
14. ὡς χελιδών οὕτω φωνέω καί ὡς περιστερά οὕτω μελετάω ἐκλείπω γάρ ἐγώ ὁ ὀφθαλμός ὁ βλέπω εἰς ὁ ὕψος ὁ οὐρανός πρός ὁ κύριος ὅς ἐξαιρέω ἐγώ
15. καί ἀφαιρέω ἐγώ ὁ ὀδύνη ὁ ψυχή
16. κύριος περί αὐτός γάρ ἀναγγέλλω σύ καί ἐξεγείρω ἐγώ ὁ πνοή καί παρακαλέω ζάω
17. αἱρέω γάρ ἐγώ ὁ ψυχή ἵνα μή ἀπόλλυμι καί ἀπορίπτω ὀπίσω ἐγώ πᾶς ὁ ἁμαρτία ἐγώ
18. οὐ γάρ ὁ ἐν ᾅδης αἰνέω σύ οὐδέ ὁ ἀποθνῄσκω εὐλογέω σύ οὐδέ ἐλπίζω ὁ ἐν ᾅδης ὁ ἐλεημοσύνη σύ
19. ὁ ζάω εὐλογέω σύ ὅς τρόπος καίγώ ἀπό γάρ ὁ σήμερον παιδίον ποιέω ὅς ἀναγγέλλω ὁ δικαιοσύνη σύ
20. κύριος ὁ σωτηρία ἐγώ καί οὐ παύω εὐλογέω σύ μετά ψαλτήριον πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή ἐγώ κατέναντι ὁ οἶκος ὁ θεός
21. καί λέγω Ἠσαΐας πρός Ἑζεκίας λαμβάνω παλάθη ἐκ σῦκον καί τρίβω καί καταπλάσσω καί ὑγιής εἰμί
22. καί λέγω Ἑζεκίας οὗτος ὁ σημεῖον ὅτι ἀναβαίνω εἰς ὁ οἶκος κύριος ὁ θεός
| 
