1. ᾄδω δή ὁ ἀγαπάω ᾆσμα ὁ ἀγαπητός ὁ ἀμπελών ἐγώ ἀμπελών γίνομαι ὁ ἀγαπάω ἐν κέρας ἐν τόπος πίων
2. καί φραγμός περιτίθημι καί χαρακόω καί φυτεύω ἄμπελος σωρηχ καί οἰκοδομέω πύργος ἐν μέσος αὐτός καί προλήνιον ὀρύσσω ἐν αὐτός καί μένω ὁ ποιέω σταφυλή ποιέω δέ ἄκανθα
3. καί νῦν ἄνθρωπος ὁ Ἰούδας καί ὁ ἐνοικέω ἐν Ἰερουσαλήμ κρίνω ἐν ἐγώ καί ἀνά μέσος ὁ ἀμπελών ἐγώ
4. τίς ποιέω ἔτι ὁ ἀμπελών ἐγώ καί οὐ ποιέω αὐτός διότι μένω ὁ ποιέω σταφυλή ποιέω δέ ἄκανθα
5. νῦν δέ ἀναγγέλλω σύ τίς ποιέω ὁ ἀμπελών ἐγώ ἀφαιρέω ὁ φραγμός αὐτός καί εἰμί εἰς διαρπαγή καί καθαιρέω ὁ τοῖχος αὐτός καί εἰμί εἰς καταπάτημα
6. καί ἀνίημι ὁ ἀμπελών ἐγώ καί οὐ μή τέμνω οὐδέ μή σκάπτω καί ἀναβαίνω εἰς αὐτός ὡς εἰς χέρσος ἄκανθα καί ὁ νεφέλη ἐντέλλομαι ὁ μή βρέχω εἰς αὐτός ὑετός
7. ὁ γάρ ἀμπελών κύριος σαβαώθ οἶκος ὁ Ἰσραήλ εἰμί καί ἄνθρωπος ὁ Ἰούδας νεόφυτος ἀγαπάω μένω ὁ ποιέω κρίσις ποιέω δέ ἀνομία καί οὐ δικαιοσύνη ἀλλά κραυγή
8. οὐαί ὁ συνάπτω οἰκία πρός οἰκία καί ἀγρός πρός ἀγρός ἐγγίζω ἵνα ὁ πλησίον ἀφαιρέω τὶς μή οἰκέω μόνος ἐπί ὁ γῆ
9. ἀκούω γάρ εἰς ὁ οὖς κύριος σαβαώθ οὗτος ἐάν γάρ γίνομαι οἰκία πολύς εἰς ἔρημος εἰμί μέγας καί καλός καί οὐ εἰμί ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός
10. ὅς γάρ ἐργάζομαι δέκα ζεῦγος βοῦς ποιέω κεράμιον εἷς καί ὁ σπείρω ἀρτάβη ἕξ ποιέω μέτρον τρεῖς
11. οὐαί ὁ ἐγείρω ὁ πρωΐ καί ὁ σίκερα διώκω ὁ μένω ὁ ὀψέ ὁ γάρ οἶνος αὐτός συγκαίω
12. μετά γάρ κιθάρα καί ψαλτήριον καί τύμπανον καί αὐλός ὁ οἶνος πίνω ὁ δέ ἔργον κύριος οὐ ἐμβλέπω καί ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός οὐ κατανοέω
13. τοίνυν αἰχμάλωτος ὁ λαός ἐγώ γίνομαι διά ὁ μή οἶδα αὐτός ὁ κύριος καί πλῆθος γίνομαι νεκρός διά λιμός καί δίψα ὕδωρ
14. καί πλατύνω ὁ ᾅδης ὁ ψυχή αὐτός καί διανοίγω ὁ στόμα αὐτός ὁ μή διαλείπω καί καταβαίνω ὁ ἔνδοξος καί ὁ μέγας καί ὁ πλούσιος καί ὁ λοιμός αὐτός
15. καί ταπεινόω ἄνθρωπος καί ἀτιμάζω ἀνήρ καί ὁ ὀφθαλμός ὁ μετέωρος ταπεινόω
16. καί ὑψόω κύριος σαβαώθ ἐν κρίμα καί ὁ θεός ὁ ἅγιος δοξάζω ἐν δικαιοσύνη
17. καί βόσκω ὁ διαρπάζω ὡς ταῦρος καί ὁ ἔρημος ὁ ἀπολαμβάνω ἀρήν ἐσθίω
18. οὐαί ὁ ἐπισπάομαι ὁ ἁμαρτία ὡς σχοινίον μακρός καί ὡς ζυγός ἱμάς δάμαλις ὁ ἀνομία
19. ὁ λέγω ὁ τάχος ἐγγίζω ὅς ποιέω ἵνα ὁράω καί ἔρχομαι ὁ βουλή ὁ ἅγιος Ἰσραήλ ἵνα γινώσκω
20. οὐαί ὁ λέγω ὁ πονηρός καλός καί ὁ καλός πονηρός ὁ τίθημι ὁ σκότος φῶς καί ὁ φῶς σκότος ὁ τίθημι ὁ πικρός γλυκύς καί ὁ γλυκύς πικρός
21. οὐαί ὁ συνετός ἐν ἑαυτοῦ καί ἐνώπιον ἑαυτοῦ ἐπιστήμων
22. οὐαί ὁ ἰσχύω σύ ὁ ὁ οἶνος πίνω καί ὁ δυνάστης ὁ κεράννυμι ὁ σίκερα
23. ὁ δικαιόω ὁ ἀσεβής ἕνεκα δῶρον καί ὁ δίκαιος ὁ δίκαιος αἴρω
24. διά οὗτος ὅς τρόπος καίω καλάμη ὑπό ἄνθραξ πῦρ καί συγκαίω ὑπό φλόξ ἀνίημι ὁ ῥίζα αὐτός ὡς χνοῦς εἰμί καί ὁ ἄνθος αὐτός ὡς κονιορτός ἀναβαίνω οὐ γάρ θέλω ὁ νόμος κύριος σαβαώθ ἀλλά ὁ λόγιον ὁ ἅγιος Ἰσραήλ παροξύνω
25. καί θυμόω ὀργή κύριος σαβαώθ ἐπί ὁ λαός αὐτός καί ἐπιβάλλω ὁ χείρ αὐτός ἐπί αὐτός καί πατάσσω αὐτός καί παροξύνω ὁ ὄρος καί γίνομαι ὁ θνησιμαῖος αὐτός ὡς κόπριον ἐν μέσος ὁδός καί ἐν πᾶς οὗτος οὐ ἀποστρέφω ὁ θυμός ἀλλά ἔτι ὁ χείρ ὑψηλός
26. τοιγαροῦν αἴρω σύσσημον ἐν ὁ ἔθνος ὁ μακράν καί συρίζω αὐτός ἀπό ἄκρος ὁ γῆ καί ἰδού ταχύς κούφως ἔρχομαι
27. οὐ πεινάω οὐδέ κοπιάω οὐδέ νυστάζω οὐδέ κοιμάομαι οὐδέ λύω ὁ ζώνη αὐτός ἀπό ὁ ὀσφύς αὐτός οὐδέ μή ῥήγνυμι ὁ ἱμάς ὁ ὑπόδημα αὐτός
28. ὅς ὁ βέλος ὀξύς εἰμί καί ὁ τόξον αὐτός ἐντείνω ὁ πούς ὁ ἵππος αὐτός ὡς στερεός πέτρα λογίζομαι ὁ τροχός ὁ ἅρμα αὐτός ὡς καταιγίς
29. ὁρμάω ὡς λέων καί παρίστημι ὡς σκύμνος λέων καί ἐπιλαμβάνω καί βοάω ὡς θηρίον καί ἐκβάλλω καί οὐ εἰμί ὁ ῥύομαι αὐτός
30. καί βοάω διά αὐτός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὡς φωνή θάλασσα κυμαίνω καί ἐμβλέπω εἰς ὁ γῆ καί ἰδού σκότος σκληρός ἐν ὁ ἀπορία αὐτός
| 
