1. ὁράω ὡς ὁ δίκαιος ἀπόλλυμι καί οὐδείς ἐκδέχομαι ὁ καρδία καί ἀνήρ δίκαιος αἴρω καί οὐδείς κατανοέω ἀπό γάρ πρόσωπον ἀδικία αἴρω ὁ δίκαιος
2. εἰμί ἐν εἰρήνη ὁ ταφή αὐτός αἴρω ἐκ ὁ μέσος
3. σύ δέ προσάγω ὧδε υἱός ἄνομος σπέρμα μοιχός καί πόρνη
4. ἐν τίς ἐντρυφάω καί ἐπί τίς ἀνοίγω ὁ στόμα σύ καί ἐπί τίς χαλάω ὁ γλῶσσα σύ οὐ σύ εἰμί τέκνον ἀπώλεια σπέρμα ἄνομος
5. ὁ παρακαλέω ἐπί ὁ εἴδωλον ὑπό δένδρον δασύς σφάζω ὁ τέκνον αὐτός ἐν ὁ φάραγξ ἀνά μέσος ὁ πέτρος
6. ἐκεῖνος σύ ὁ μερίς οὗτος σύ ὁ κλῆρος καίκεῖνος ἐκχέω σπονδή καίκεῖνος ἀναφέρω θυσία ἐπί οὗτος οὖν οὐ ὀργίζω
7. ἐπί ὄρος ὑψηλός καί μετέωρος ἐκεῖ σύ ὁ κοίτη καίκεῖ ἀναβιβάζω θυσία
8. καί ὀπίσω ὁ σταθμός ὁ θύρα σύ τίθημι μνημόσυνον σύ οἴομαι ὅτι ἐάν ἀπό ἐγώ ἀφίστημι πολύς τὶς ἔχω ἀγαπάω ὁ κοιμάομαι μετά σύ
9. καί πληθύνω ὁ πορνεία σύ μετά αὐτός καί πολύς ποιέω ὁ μακράν ἀπό σύ καί ἀποστέλλω πρέσβυς ὑπέρ ὁ ὅριον σύ καί ἀποστρέφω καί ταπεινόω ἕως ᾅδης
10. ὁ πολυοδία σύ κοπιάω καί οὐ λέγω παύω ἐνισχύω ὅτι πράσσω οὗτος διά οὗτος οὐ καταδέομαι ἐγώ
11. σύ τίς εὐλαβέομαι φοβέω καί ψεύδομαι ἐγώ καί οὐ μιμνῄσκομαι ἐγώ οὐδέ λαμβάνω ἐγώ εἰς ὁ διάνοια οὐδέ εἰς ὁ καρδία σύ καίγώ σύ ὁράω παροράω καί ἐγώ οὐ φοβέω
12. καίγώ ἀπαγγέλλω ὁ δικαιοσύνη ἐγώ καί ὁ κακός σύ ὅς οὐ ὠφελέω σύ
13. ὅταν ἀναβοάω ἐξαιρέω σύ ἐν ὁ θλῖψις σύ οὗτος γάρ πᾶς ἄνεμος λαμβάνω καί ἀποφέρω καταιγίς ὁ δέ ἀντέχω ἐγώ κτάομαι γῆ καί κληρονομέω ὁ ὄρος ὁ ἅγιος ἐγώ
14. καί λέγω καθαρίζω ἀπό πρόσωπον αὐτός ὁδός καί αἴρω σκῶλον ἀπό ὁ ὁδός ὁ λαός ἐγώ
15. ὅδε λέγω κύριος ὁ ὕψιστος ὁ ἐν ὑψηλός κατοικέω ὁ αἰών ἅγιος ἐν ἅγιος ὄνομα αὐτός κύριος ὕψιστος ἐν ἅγιος ἀναπαύω καί ὀλιγόψυχος δίδωμι μακροθυμία καί δίδωμι ζωή ὁ συντρίβω ὁ καρδία
16. οὐ εἰς ὁ αἰών ἐκδικέω σύ οὐδέ διά πᾶς ὀργίζω σύ πνεῦμα γάρ παρά ἐγώ ἐξέρχομαι καί πνοή πᾶς ἐγώ ποιέω
17. διά ἁμαρτία βραχύς τὶς λυπέω αὐτός καί πατάσσω αὐτός καί ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἀπό αὐτός καί λυπέω καί πορεύομαι στυγνός ἐν ὁ ὁδός αὐτός
18. ὁ ὁδός αὐτός ὁράω καί ἰάομαι αὐτός καί παρακαλέω αὐτός καί δίδωμι αὐτός παράκλησις ἀληθινός
19. εἰρήνη ἐπί εἰρήνη ὁ μακράν καί ὁ ἐγγύς εἰμί καί λέγω κύριος ἰάομαι αὐτός
20. ὁ δέ ἄδικος οὕτω κλυδωνίζομαι καί ἀναπαύω οὐ δύναμαι
21. οὐ εἰμί χαίρω ὁ ἀσεβής λέγω κύριος ὁ θεός
| 
