1. οὕτω λέγω κύριος ὁ οὐρανός ἐγώ θρόνος ὁ δέ γῆ ὑποπόδιον ὁ πούς ἐγώ ποῖος οἶκος οἰκοδομέω ἐγώ ἤ ποῖος τόπος ὁ κατάπαυσις ἐγώ
2. πᾶς γάρ οὗτος ποιέω ὁ χείρ ἐγώ καί εἰμί ἐμός πᾶς οὗτος λέγω κύριος καί ἐπί τίς ἐπιβλέπω ἀλλά ἤ ἐπί ὁ ταπεινός καί ἡσύχιος καί τρέμω ὁ λόγος ἐγώ
3. ὁ δέ ἄνομος ὁ θύω ἐγώ μόσχος ὡς ὁ ἀποκτείνω κύων ὁ δέ ἀναφέρω σεμίδαλις ὡς αἷμα ὕειος ὁ δίδωμι λίβανος εἰς μνημόσυνον ὡς βλάσφημος καί οὗτος ἐκλέγω ὁ ὁδός αὐτός καί ὁ βδέλυγμα αὐτός ὅς ὁ ψυχή αὐτός θέλω
4. καίγώ ἐκλέγω ὁ ἔμπαιγμα αὐτός καί ὁ ἁμαρτία ἀνταποδίδωμι αὐτός ὅτι καλέω αὐτός καί οὐ ὑπακούω ἐγώ λαλέω καί οὐ ἀκούω καί ποιέω ὁ πονηρός ἐναντίον ἐγώ καί ὅς οὐ βούλομαι ἐκλέγω
5. ἀκούω ὁ ῥῆμα κύριος ὁ τρέμω ὁ λόγος αὐτός λέγω ἀδελφός ἐγώ ὁ μισέω ἐγώ καί βδελύσσω ἵνα ὁ ὄνομα κύριος δοξάζω καί ὁράω ἐν ὁ εὐφροσύνη αὐτός καίκεῖνος αἰσχύνω
6. φωνή κραυγή ἐκ πόλις φωνή ἐκ ναός φωνή κύριος ἀνταποδίδωμι ἀνταπόδοσις ὁ ἀντίκειμαι
7. πρίν ἤ ὁ ὠδίνω τίκτω πρίν ἔρχομαι ὁ πόνος ὁ ὠδίν ἐκφεύγω καί τίκτω ἄρσην
8. τίς ἀκούω τοιοῦτος καί τίς ὁράω οὕτω ἦ ὠδίνω γῆ ἐν εἷς ἡμέρα ἤ καί τίκτω ἔθνος εἰς ἅπαξ ὅτι ὠδίνω καί τίκτω Σιών ὁ παιδίον αὐτός
9. ἐγώ δέ δίδωμι ὁ προσδοκία οὗτος καί οὐ μιμνῄσκομαι ἐγώ λέγω κύριος οὐ ἰδού ἐγώ γεννάω καί στεῖρα ποιέω λέγω ὁ θεός
10. εὐφραίνω Ἰερουσαλήμ καί πανηγυρίζω ἐν αὐτός πᾶς ὁ ἀγαπάω αὐτός χαίρω χαρά πᾶς ὅσος πενθέω ἐπί αὐτός
11. ἵνα θηλάζω καί ἐμπίπλημι ἀπό μαστός παράκλησις αὐτός ἵνα ἐκθηλάζω τρυφάω ἀπό εἴσοδος δόξα αὐτός
12. ὅτι ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ ἐκκλίνω εἰς αὐτός ὡς ποταμός εἰρήνη καί ὡς χείμαρρος ἐπικλύζω δόξα ἔθνος ὁ παιδίον αὐτός ἐπί ὦμος αἴρω καί ἐπί γόνυ παρακαλέω
13. ὡς εἰ τὶς μήτηρ παρακαλέω οὕτω καί ἐγώ παρακαλέω σύ καί ἐν Ἰερουσαλήμ παρακαλέω
14. καί ὁράω καί χαίρω σύ ὁ καρδία καί ὁ ὀστέον σύ ὡς βοτάνη ἀνατέλλω καί γινώσκω ὁ χείρ κύριος ὁ σέβω αὐτός καί ἀπειλέω ὁ ἀπειθέω
15. ἰδού γάρ κύριος ὡς πῦρ ἥκω καί ὡς καταιγίς ὁ ἅρμα αὐτός ἀποδίδωμι ἐν θυμός ἐκδίκησις καί ἀποσκορακισμός ἐν φλόξ πῦρ
16. ἐν γάρ ὁ πῦρ κύριος κρίνω πᾶς ὁ γῆ καί ἐν ὁ ῥομφαία αὐτός πᾶς σάρξ πολύς τραυματίας εἰμί ὑπό κύριος
17. ὁ ἁγνίζω καί καθαρίζω εἰς ὁ κῆπος καί ἐν ὁ πρόθυρον ἔσθω κρέας ὕειος καί ὁ βδέλυγμα καί ὁ νῦν ἐπί ὁ αὐτός ἀναλίσκω λέγω κύριος
18. καίγώ ὁ ἔργον αὐτός καί ὁ λογισμός αὐτός ἐπίσταμαι ἔρχομαι συνάγω πᾶς ὁ ἔθνος καί ὁ γλῶσσα καί ἥκω καί ὁράω ὁ δόξα ἐγώ
19. καί καταλείπω ἐπί αὐτός σημεῖον καί ἐξαποστέλλω ἐκ αὐτός σῴζω εἰς ὁ ἔθνος εἰς Θαρσις καί Φουδ καί Λουδ καί Μοσοχ καί Θοβελ καί εἰς ὁ Ἑλλάς καί εἰς ὁ νῆσος ὁ πόρρω ὅς οὐ ἀκούω ἐγώ ὁ ὄνομα οὐδέ ὁράω ὁ δόξα ἐγώ καί ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ δόξα ἐν ὁ ἔθνος
20. καί ἄγω ὁ ἀδελφός σύ ἐκ πᾶς ὁ ἔθνος δῶρον κύριος μετά ἵππος καί ἅρμα ἐν λαμπήνη ἡμίονος μετά σκιάδιον εἰς ὁ ἅγιος πόλις Ἰερουσαλήμ λέγω κύριος ὡς ἄν φέρω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐγώ ὁ θυσία αὐτός μετά ψαλμός εἰς ὁ οἶκος κύριος
21. καί ἀπό αὐτός λαμβάνω ἐγώ ἱερεύς καί Λευίτης λέγω κύριος
22. ὅς τρόπος γάρ ὁ οὐρανός καινός καί ὁ γῆ καινός ὅς ἐγώ ποιέω μένω ἐνώπιον ἐγώ λέγω κύριος οὕτω ἵστημι ὁ σπέρμα σύ καί ὁ ὄνομα σύ
23. καί εἰμί μήν ἐκ μήν καί σάββατον ἐκ σάββατον ἥκω πᾶς σάρξ ἐνώπιον ἐγώ προσκυνέω ἐν Ἰερουσαλήμ λέγω κύριος
24. καί ἐξέρχομαι καί ὁράω ὁ κῶλον ὁ ἄνθρωπος ὁ παραβαίνω ἐν ἐγώ ὁ γάρ σκώληξ αὐτός οὐ τελευτάω καί ὁ πῦρ αὐτός οὐ σβέννυμι καί εἰμί εἰς ὅρασις πᾶς σάρξ
| 
