1. Ἰάκωβος θεός καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός δοῦλος ὁ δώδεκα φυλή ὁ ἐν ὁ διασπορά χαίρω
2. πᾶς χαρά ἡγέομαι ἀδελφός ἐγώ ὅταν πειρασμός περιπίπτω ποικίλος
3. γινώσκω ὅτι ὁ δοκίμιον σύ ὁ πίστις κατεργάζομαι ὑπομονή
4. ὁ δέ ὑπομονή ἔργον τέλειος ἔχω ἵνα εἰμί τέλειος καί ὁλόκληρος ἐν μηδείς λείπω
5. εἰ δέ τὶς σύ λείπω σοφία αἰτέω παρά ὁ δίδωμι θεός πᾶς ἁπλῶς καί μή ὀνειδίζω καί δίδωμι αὐτός
6. αἰτέω δέ ἐν πίστις μηδείς διακρίνω ὁ γάρ διακρίνω ἔοικα κλύδων θάλασσα ἀνεμίζω καί ῥιπίζω
7. μή γάρ οἴομαι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λαμβάνω τὶς παρά ὁ κύριος
8. ἀνήρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός
9. καυχάομαι δέ ὁ ἀδελφός ὁ ταπεινός ἐν ὁ ὕψος αὐτός
10. ὁ δέ πλούσιος ἐν ὁ ταπείνωσις αὐτός ὅτι ὡς ἄνθος χόρτος παρέρχομαι
11. ἀνατέλλω γάρ ὁ ἥλιος σύν ὁ καύσων καί ξηραίνω ὁ χόρτος καί ὁ ἄνθος αὐτός ἐκπίπτω καί ὁ εὐπρέπεια ὁ πρόσωπον αὐτός ἀπόλλυμι οὕτω καί ὁ πλούσιος ἐν ὁ πορεία αὐτός μαραίνω
12. μακάριος ἀνήρ ὅς ὑπομένω πειρασμός ὅτι δόκιμος γίνομαι λαμβάνω ὁ στέφανος ὁ ζωή ὅς ἐπαγγέλλομαι ὁ ἀγαπάω αὐτός
13. μηδείς πειράζω λέγω ὅτι ἀπό θεός πειράζω ὁ γάρ θεός ἀπείραστος εἰμί κακός πειράζω δέ αὐτός οὐδείς
14. ἕκαστος δέ πειράζω ὑπό ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἐξέλκω καί δελεάζω
15. εἶτα ὁ ἐπιθυμία συλλαμβάνω τίκτω ἁμαρτία ὁ δέ ἁμαρτία ἀποτελέω ἀποκυέω θάνατος
16. μή πλανάω ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός
17. πᾶς δόσις ἀγαθός καί πᾶς δώρημα τέλειος ἄνωθεν εἰμί καταβαίνω ἀπό ὁ πατήρ ὁ φῶς παρά ὅς οὐ ἔνειμι παραλλαγή ἤ τροπή ἀποσκίασμα
18. βούλομαι ἀποκυέω ἐγώ λόγος ἀλήθεια εἰς ὁ εἰμί ἐγώ ἀπαρχή τὶς ὁ αὐτός κτίσμα
19. οἶδα ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός εἰμί δέ πᾶς ἄνθρωπος ταχύς εἰς ὁ ἀκούω βραδύς εἰς ὁ λαλέω βραδύς εἰς ὀργή
20. ὀργή γάρ ἀνήρ δικαιοσύνη θεός οὐ ἐργάζομαι
21. διό ἀποτίθημι πᾶς ῥυπαρία καί περισσεία κακία ἐν πραΰτης δέχομαι ὁ ἔμφυτος λόγος ὁ δύναμαι σῴζω ὁ ψυχή σύ
22. γίνομαι δέ ποιητής λόγος καί μή μόνος ἀκροατής παραλογίζομαι ἑαυτοῦ
23. ὅτι εἰ τὶς ἀκροατής λόγος εἰμί καί οὐ ποιητής οὗτος ἔοικα ἀνήρ κατανοέω ὁ πρόσωπον ὁ γένεσις αὐτός ἐν ἔσοπτρον
24. κατανοέω γάρ ἑαυτοῦ καί ἀπέρχομαι καί εὐθέως ἐπιλανθάνομαι ὁποῖος εἰμί
25. ὁ δέ παρακύπτω εἰς νόμος τέλειος ὁ ὁ ἐλευθερία καί παραμένω οὐ ἀκροατής ἐπιλησμονή γίνομαι ἀλλά ποιητής ἔργον οὗτος μακάριος ἐν ὁ ποίησις αὐτός εἰμί
26. εἰ τὶς δοκέω θρησκός εἰμί μή χαλιναγωγέω γλῶσσα αὐτός ἀλλά ἀπατάω καρδία αὐτός οὗτος μάταιος ὁ θρησκεία
27. θρησκεία καθαρός καί ἀμίαντος παρά ὁ θεός καί πατήρ οὗτος εἰμί ἐπισκέπτομαι ὀρφανός καί χήρα ἐν ὁ θλῖψις αὐτός ἄσπιλος ἑαυτοῦ τηρέω ἀπό ὁ κόσμος
| 
