1. μή πολύς διδάσκαλος γίνομαι ἀδελφός ἐγώ οἶδα ὅτι μέγας κρίμα λαμβάνω
2. πολύς γάρ πταίω ἅπας εἰ τὶς ἐν λόγος οὐ πταίω οὗτος τέλειος ἀνήρ δυνατός χαλιναγωγέω καί ὅλος ὁ σῶμα
3. εἰ δέ ὁ ἵππος ὁ χαλινός εἰς ὁ στόμα βάλλω εἰς ὁ πείθω αὐτός ἐγώ καί ὅλος ὁ σῶμα αὐτός μετάγω
4. ἰδού καί ὁ πλοῖον τηλικοῦτος εἰμί καί ὑπό ἄνεμος σκληρός ἐλαύνω μετάγω ὑπό ἐλαχύς πηδάλιον ὅπου ὁ ὁρμή ὁ εὐθύνω βούλομαι
5. οὕτω καί ὁ γλῶσσα μικρός μέλος εἰμί καί μέγας αὐχέω ἰδού ἡλίκος πῦρ ἡλίκος ὕλη ἀνάπτω
6. καί ὁ γλῶσσα πῦρ ὁ κόσμος ὁ ἀδικία ὁ γλῶσσα καθίστημι ἐν ὁ μέλος ἐγώ ὁ σπιλόω ὅλος ὁ σῶμα καί φλογίζω ὁ τροχός ὁ γένεσις καί φλογίζω ὑπό ὁ γέεννα
7. πᾶς γάρ φύσις θηρίον τέ καί πετεινός ἑρπετόν τέ καί ἐνάλιος δαμάζω καί δαμάζω ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος
8. ὁ δέ γλῶσσα οὐδείς δαμάζω δύναμαι ἄνθρωπος ἀκατάστατος κακός μεστός ἰός θανατηφόρος
9. ἐν αὐτός εὐλογέω ὁ κύριος καί πατήρ καί ἐν αὐτός καταράομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ κατά ὁμοίωσις θεός γίνομαι
10. ἐκ ὁ αὐτός στόμα ἐξέρχομαι εὐλογία καί κατάρα οὐ χρή ἀδελφός ἐγώ οὗτος οὕτω γίνομαι
11. μήτι ὁ πηγή ἐκ ὁ αὐτός ὀπή βρύω ὁ γλυκύς καί ὁ πικρός
12. μή δύναμαι ἀδελφός ἐγώ συκῆ ἐλαία ποιέω ἤ ἄμπελος σῦκον οὔτε ἁλυκός γλυκύς ποιέω ὕδωρ
13. τίς σοφός καί ἐπιστήμων ἐν σύ δείκνυμι ἐκ ὁ καλός ἀναστροφή ὁ ἔργον αὐτός ἐν πραΰτης σοφία
14. εἰ δέ ζῆλος πικρός ἔχω καί ἐριθεία ἐν ὁ καρδία σύ μή κατακαυχάομαι καί ψεύδομαι κατά ὁ ἀλήθεια
15. οὐ εἰμί οὗτος ὁ σοφία ἄνωθεν κατέρχομαι ἀλλά ἐπίγειος ψυχικός δαιμονιώδης
16. ὅπου γάρ ζῆλος καί ἐριθεία ἐκεῖ ἀκαταστασία καί πᾶς φαῦλος πρᾶγμα
17. ὁ δέ ἄνωθεν σοφία πρῶτος μέν ἁγνός εἰμί ἔπειτα εἰρηνικός ἐπιεικής εὐπειθής μεστός ἔλεος καί καρπός ἀγαθός ἀδιάκριτος ἀνυπόκριτος
18. καρπός δέ δικαιοσύνη ἐν εἰρήνη σπείρω ὁ ποιέω εἰρήνη
| 
