1. ὁ λόγος ὁ γίνομαι παρά κύριος πρός Ἰερεμίας λέγω
2. ἀκούω ὁ λόγος ὁ διαθήκη οὗτος καί λαλέω πρός ἀνήρ Ἰούδας καί πρός ὁ κατοικέω Ἰερουσαλήμ
3. καί λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὅς οὐ ἀκούω ὁ λόγος ὁ διαθήκη οὗτος
4. ὅς ἐντέλλομαι ὁ πατήρ σύ ἐν ἡμέρα ὅς ἀνάγω αὐτός ἐκ γῆ Αἴγυπτος ἐκ κάμινος ὁ σιδηροῦς λέγω ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ καί ποιέω πᾶς ὅσος ἐάν ἐντέλλομαι σύ καί εἰμί ἐγώ εἰς λαός καί ἐγώ εἰμί σύ εἰς θεός
5. ὅπως ἵστημι ὁ ὅρκος ἐγώ ὅς ὄμνυμι ὁ πατήρ σύ ὁ δίδωμι αὐτός γῆ ῥέω γάλα καί μέλι καθώς ὁ ἡμέρα οὗτος καί ἀποκρίνομαι καί λέγω γίνομαι κύριος
6. καί λέγω κύριος πρός ἐγώ ἀναγινώσκω ὁ λόγος οὗτος ἐν πόλις Ἰούδας καί ἔξωθεν Ἰερουσαλήμ λέγω ἀκούω ὁ λόγος ὁ διαθήκη οὗτος καί ποιέω αὐτός
9. καί λέγω κύριος πρός ἐγώ εὑρίσκω σύνδεσμος ἐν ἀνήρ Ἰούδας καί ἐν ὁ κατοικέω Ἰερουσαλήμ
10. ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἀδικία ὁ πατήρ αὐτός ὁ πρότερος ὅς οὐ θέλω εἰσακούω ὁ λόγος ἐγώ καί ἰδού αὐτός βαδίζω ὀπίσω θεός ἀλλότριος ὁ δουλεύω αὐτός καί διασκεδάζω οἶκος Ἰσραήλ καί οἶκος Ἰούδας ὁ διαθήκη ἐγώ ὅς διατίθημι πρός ὁ πατήρ αὐτός
11. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ ἐπάγω ἐπί ὁ λαός οὗτος κακός ἐκ ὅς οὐ δύναμαι ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός καί κράζω πρός ἐγώ καί οὐ εἰσακούω αὐτός
12. καί πορεύομαι πόλις Ἰούδας καί ὁ κατοικέω Ἰερουσαλήμ καί κράζω πρός ὁ θεός ὅς αὐτός θυμιάω αὐτός μή σῴζω αὐτός ἐν καιρός ὁ κακός αὐτός
13. ὅτι κατά ἀριθμός ὁ πόλις σύ εἰμί θεός σύ Ἰούδας καί κατά ἀριθμός ἔξοδος ὁ Ἰερουσαλήμ τάσσω βωμός θυμιάω ὁ Βάαλ
14. καί σύ μή προσεύχομαι περί ὁ λαός οὗτος καί μή ἀξιόω περί αὐτός ἐν δέησις καί προσευχή ὅτι οὐ εἰσακούω ἐν ὁ καιρός ἐν ὅς ἐπικαλέω ἐγώ ἐν καιρός κάκωσις αὐτός
15. τίς ὁ ἀγαπάω ἐν ὁ οἶκος ἐγώ ποιέω βδέλυγμα μή εὐχή καί κρέας ἅγιος ἀφαιρέω ἀπό σύ ὁ κακία σύ ἤ οὗτος διαφεύγω
16. ἐλαία ὡραῖος εὔσκιος ὁ εἶδος καλέω κύριος ὁ ὄνομα σύ εἰς φωνή περιτομή αὐτός ἀνάπτω πῦρ ἐπί αὐτός μέγας ὁ θλῖψις ἐπί σύ ἀχρειόω ὁ κλάδος αὐτός
17. καί κύριος ὁ καταφυτεύω σύ λαλέω ἐπί σύ κακός ἀντί ὁ κακία οἶκος Ἰσραήλ καί οἶκος Ἰούδας ὅτι ποιέω ἑαυτοῦ ὁ παροργίζω ἐγώ ἐν ὁ θυμιάω αὐτός ὁ Βάαλ
18. κύριος γνωρίζω ἐγώ καί γινώσκω τότε ὁράω ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός
19. ἐγώ δέ ὡς ἀρνίον ἄκακος ἄγω ὁ θύω οὐ γινώσκω ἐπί ἐγώ λογίζομαι λογισμός πονηρός λέγω δεῦτε καί ἐμβάλλω ξύλον εἰς ὁ ἄρτος αὐτός καί ἐκτρίβω αὐτός ἀπό γῆ ζάω καί ὁ ὄνομα αὐτός οὐ μή μιμνῄσκομαι ἔτι
20. κύριος κρίνω δίκαιος δοκιμάζω νεφρός καί καρδία ὁράω ὁ παρά σύ ἐκδίκησις ἐκ αὐτός ὅτι πρός σύ ἀποκαλύπτω ὁ δικαίωμα ἐγώ
21. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐπί ὁ ἀνήρ Αναθωθ ὁ ζητέω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ λέγω οὐ μή προφητεύω ἐπί ὁ ὄνομα κύριος εἰ δέ μή ἀποθνῄσκω ἐν ὁ χείρ ἐγώ
22. ἰδού ἐγώ ἐπισκέπτομαι ἐπί αὐτός ὁ νεανίσκος αὐτός ἐν μάχαιρα ἀποθνῄσκω καί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ θυγάτηρ αὐτός τελευτάω ἐν λιμός
23. καί ἐγκατάλειμμα οὐ εἰμί αὐτός ὅτι ἐπάγω κακός ἐπί ὁ κατοικέω ἐν Αναθωθ ἐν ἐνιαυτός ἐπίσκεψις αὐτός
| 
