1. καί λέγω κύριος πρός ἐγώ ἐάν ἵστημι Μωϋσῆς καί Σαμουήλ πρό πρόσωπον ἐγώ οὐ εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ πρός αὐτός ἐξαποστέλλω ὁ λαός οὗτος καί ἐξέρχομαι
2. καί εἰμί ἐάν λέγω πρός σύ ποῦ ἐξέρχομαι καί λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ὅσος εἰς θάνατος εἰς θάνατος καί ὅσος εἰς μάχαιρα εἰς μάχαιρα καί ὅσος εἰς λιμός εἰς λιμός καί ὅσος εἰς αἰχμαλωσία εἰς αἰχμαλωσία
3. καί ἐκδικέω ἐπί αὐτός τέσσαρες εἶδος λέγω κύριος ὁ μάχαιρα εἰς σφαγή καί ὁ κύων εἰς διασπασμός καί ὁ θηρίον ὁ γῆ καί ὁ πετεινός ὁ οὐρανός εἰς βρῶσις καί εἰς διαφθορά
4. καί παραδίδωμι αὐτός εἰς ἀνάγκη πᾶς ὁ βασιλεία ὁ γῆ διά Μανασσῆ υἱός Ἑζεκίας βασιλεύς Ἰούδας περί πᾶς ὅς ποιέω ἐν Ἰερουσαλήμ
5. τίς φείδομαι ἐπί σύ Ἰερουσαλήμ καί τίς δειλιάω ἐπί σύ ἤ τίς ἀνακάμπτω εἰς εἰρήνη σύ
6. σύ ἀποστρέφω ἐγώ λέγω κύριος ὀπίσω πορεύομαι καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ καί διαφθείρω σύ καί οὐκέτι ἀνίημι αὐτός
7. καί διασπείρω αὐτός ἐν διασπορά ἐν πύλη λαός ἐγώ ἀτεκνόω ἀπόλλυμι ὁ λαός ἐγώ διά ὁ κακία αὐτός
8. πληθύνω χήρα αὐτός ὑπέρ ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα ἐπάγω ἐπί μήτηρ νεανίσκος ταλαιπωρία ἐν μεσημβρία ἐπιρρίπτω ἐπί αὐτός ἐξαίφνης τρόμος καί σπουδή
9. κενόω ὁ τίκτω ἑπτά ἀποκακέω ὁ ψυχή αὐτός ἐπιδύω ὁ ἥλιος αὐτός ἔτι μεσόω ὁ ἡμέρα καταισχύνω καί ὀνειδίζω ὁ κατάλοιπος αὐτός εἰς μάχαιρα δίδωμι ἐναντίον ὁ ἐχθρός αὐτός
10. οἴμμοι ἐγώ μήτηρ ὡς τὶς ἐγώ τίκτω ἀνήρ δικάζω καί διακρίνω πᾶς ὁ γῆ οὔτε ὠφελέω οὔτε ὠφελέω ἐγώ οὐδείς ὁ ἰσχύς ἐγώ ἐκλείπω ἐν ὁ καταράομαι ἐγώ
11. γίνομαι δεσπότης κατευθύνω αὐτός εἰ μή παρίστημι σύ ἐν καιρός ὁ κακός αὐτός καί ἐν καιρός θλῖψις αὐτός εἰς ἀγαθός πρός ὁ ἐχθρός
12. εἰ γινώσκω σίδηρος καί περιβόλαιον χαλκοῦς
13. ὁ ἰσχύς σύ καί ὁ θησαυρός σύ εἰς προνομή δίδωμι ἀντάλλαγμα διά πᾶς ὁ ἁμαρτία σύ καί ἐν πᾶς ὁ ὅριον σύ
14. καί καταδουλόω σύ κύκλος ὁ ἐχθρός σύ ἐν ὁ γῆ ὅς οὐ οἶδα ὅτι πῦρ ἐκκαίω ἐκ ὁ θυμός ἐγώ ἐπί σύ καίω
15. κύριος μιμνῄσκομαι ἐγώ καί ἐπισκέπτομαι ἐγώ καί ἀθῳόω ἐγώ ἀπό ὁ καταδιώκω ἐγώ μή εἰς μακροθυμία γινώσκω ὡς λαμβάνω περί σύ ὀνειδισμός
16. ὑπό ὁ ἀθετέω ὁ λόγος σύ συντελέω αὐτός καί εἰμί ὁ λόγος σύ ἐγώ εἰς εὐφροσύνη καί χαρά καρδία ἐγώ ὅτι ἐπικαλέω ὁ ὄνομα σύ ἐπί ἐγώ κύριος παντοκράτωρ
17. οὐ καθίζω ἐν συνέδριον αὐτός παίζω ἀλλά εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον χείρ σύ κατά μόνος κάθημαι ὅτι πικρία ἐμπίπλημι
18. ἵνα τίς ὁ λυπέω ἐγώ κατισχύω ἐγώ ὁ πληγή ἐγώ στερεός πόθεν ἰάομαι γίνομαι γίνομαι ἐγώ ὡς ὕδωρ ψευδής οὐ ἔχω πίστις
19. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐάν ἐπιστρέφω καί ἀποκαθιστάνω σύ καί πρό πρόσωπον ἐγώ ἵστημι καί ἐάν ἐξάγω τίμιος ἀπό ἀνάξιος ὡς στόμα ἐγώ εἰμί καί ἀναστρέφω αὐτός πρός σύ καί σύ οὐ ἀναστρέφω πρός αὐτός
20. καί δίδωμι σύ ὁ λαός οὗτος ὡς τεῖχος ὀχυρός χαλκοῦς καί πολεμέω πρός σύ καί οὐ μή δύναμαι πρός σύ διότι μετά σύ εἰμί ὁ σῴζω σύ
21. καί ἐξαιρέω σύ ἐκ χείρ πονηρός καί λυτρόω σύ ἐκ χείρ λοιμός
| 
