1. ὁ λόγος ὁ γίνομαι παρά κύριος πρός Ἰερεμίας λέγω
2. ἀνίστημι καί καταβαίνω εἰς οἶκος ὁ κεραμεύς καί ἐκεῖ ἀκούω ὁ λόγος ἐγώ
3. καί καταβαίνω εἰς ὁ οἶκος ὁ κεραμεύς καί ἰδού αὐτός ποιέω ἔργον ἐπί ὁ λίθος
4. καί διαπίπτω ὁ ἀγγεῖον ὅς αὐτός ποιέω ἐν ὁ χείρ αὐτός καί πάλιν αὐτός ποιέω αὐτός ἀγγεῖον ἕτερος καθώς ἀρέσκω ἐνώπιον αὐτός ὁ ποιέω
5. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
6. εἰ καθώς ὁ κεραμεύς οὗτος οὐ δύναμαι ὁ ποιέω σύ οἶκος Ἰσραήλ ἰδού ὡς ὁ πηλός ὁ κεραμεύς σύ εἰμί ἐν ὁ χείρ ἐγώ
7. πέρας λαλέω ἐπί ἔθνος ἤ ἐπί βασιλεία ὁ ἐξαίρω αὐτός καί ὁ ἀπόλλυμι
8. καί ἐπιστρέφω ὁ ἔθνος ἐκεῖνος ἀπό πᾶς ὁ κακός αὐτός καί μετανοέω περί ὁ κακός ὅς λογίζομαι ὁ ποιέω αὐτός
9. καί πέρας λαλέω ἐπί ἔθνος καί ἐπί βασιλεία ὁ ἀνοικοδομέω καί ὁ καταφυτεύω
10. καί ποιέω ὁ πονηρός ἐναντίον ἐγώ ὁ μή ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ καί μετανοέω περί ὁ ἀγαθός ὅς λαλέω ὁ ποιέω αὐτός
11. καί νῦν λέγω πρός ἀνήρ Ἰούδας καί πρός ὁ κατοικέω Ἰερουσαλήμ ἰδού ἐγώ πλάσσω ἐπί σύ κακός καί λογίζομαι ἐπί σύ λογισμός ἀποστρέφω δή ἕκαστος ἀπό ὁδός αὐτός ὁ πονηρός καί καλός ποιέω ὁ ἐπιτήδευμα σύ
12. καί λέγω ἀνδρίζομαι ὅτι ὀπίσω ὁ ἀποστροφή ἐγώ πορεύομαι καί ἕκαστος ὁ ἀρεστός ὁ καρδία αὐτός ὁ πονηρός ποιέω
13. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐρωτάω δή ἐν ἔθνος τίς ἀκούω τοιοῦτος φρικτός ὅς ποιέω σφόδρα παρθένος Ἰσραήλ
14. μή ἐκλείπω ἀπό πέτρα μαστός ἤ χιών ἀπό ὁ Λίβανος μή ἐκκλίνω ὕδωρ βιαίως ἄνεμος φέρω
15. ὅτι ἐπιλανθάνομαι ἐγώ ὁ λαός ἐγώ εἰς κενός θυμιάω καί ἀσθενέω ἐν ὁ ὁδός αὐτός σχοῖνος αἰώνιος ὁ ἐπιβαίνω τρίβος οὐ ἔχω ὁδός εἰς πορεία
16. ὁ τάσσω ὁ γῆ αὐτός εἰς ἀφανισμός καί σύριγμα αἰώνιος πᾶς ὁ διαπορεύομαι διά αὐτός ἐξίστημι καί κινέω ὁ κεφαλή αὐτός
17. ὡς ἄνεμος καύσων διασπείρω αὐτός κατά πρόσωπον ἐχθρός αὐτός δείκνυμι αὐτός ἡμέρα ἀπώλεια αὐτός
18. καί λέγω δεῦτε λογίζομαι ἐπί Ἰερεμίας λογισμός ὅτι οὐ ἀπόλλυμι νόμος ἀπό ἱερεύς καί βουλή ἀπό συνετός καί λόγος ἀπό προφήτης δεῦτε καί πατάσσω αὐτός ἐν γλῶσσα καί ἀκούω πᾶς ὁ λόγος αὐτός
19. εἰσακούω ἐγώ κύριος καί εἰσακούω ὁ φωνή ὁ δικαίωμα ἐγώ
20. εἰ ἀνταποδίδωμι ἀντί ἀγαθός κακός ὅτι συλλαλέω ῥῆμα κατά ὁ ψυχή ἐγώ καί ὁ κόλασις αὐτός κρύπτω ἐγώ μιμνῄσκομαι ἵστημι ἐγώ κατά πρόσωπον σύ ὁ λαλέω ὑπέρ αὐτός ἀγαθός ὁ ἀποστρέφω ὁ θυμός σύ ἀπό αὐτός
21. διά οὗτος δίδωμι ὁ υἱός αὐτός εἰς λιμός καί ἀθροίζω αὐτός εἰς χείρ μάχαιρα γίνομαι ὁ γυνή αὐτός ἄτεκνος καί χήρα καί ὁ ἀνήρ αὐτός γίνομαι ἀναιρέω θάνατος καί ὁ νεανίσκος αὐτός πίπτω μάχαιρα ἐν πόλεμος
22. γίνομαι κραυγή ἐν ὁ οἰκία αὐτός ἐπάγω ἐπί αὐτός λῃστής ἄφνω ὅτι ἐγχειρέω λόγος εἰς σύλλημψις ἐγώ καί παγίς κρύπτω ἐπί ἐγώ
23. καί σύ κύριος γινώσκω ἅπας ὁ βουλή αὐτός ἐπί ἐγώ εἰς θάνατος μή ἀθῳόω ὁ ἀδικία αὐτός καί ὁ ἁμαρτία αὐτός ἀπό πρόσωπον σύ μή ἐξαλείφω γίνομαι ὁ ἀσθένεια αὐτός ἐναντίον σύ ἐν καιρός θυμός σύ ποιέω ἐν αὐτός
| 
