1. καί ἀκούω Πασχωρ υἱός Εμμηρ ὁ ἱερεύς καί οὗτος εἰμί καθίστημι ἡγέομαι οἶκος κύριος ὁ Ἰερεμίας προφητεύω ὁ λόγος οὗτος
2. καί πατάσσω αὐτός καί ἐμβάλλω αὐτός εἰς ὁ καταρράκτης ὅς εἰμί ἐν πύλη οἶκος ἀποτάσσω ὁ ὑπερῷος ὅς εἰμί ἐν οἶκος κύριος
3. καί ἐξάγω Πασχωρ ὁ Ἰερεμίας ἐκ ὁ καταρράκτης καί λέγω αὐτός Ἰερεμίας οὐχί Πασχωρ καλέω κύριος ὁ ὄνομα σύ ἀλλά ἤ μέτοικος
4. διότι ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ δίδωμι σύ εἰς μετοικία σύν πᾶς ὁ φίλος σύ καί πίπτω ἐν μάχαιρα ἐχθρός αὐτός καί ὁ ὀφθαλμός σύ ὁράω καί σύ καί πᾶς Ἰούδας δίδωμι εἰς χείρ βασιλεύς Βαβυλών καί μετοικίζω αὐτός καί κατακόπτω αὐτός ἐν μάχαιρα
5. καί δίδωμι ὁ πᾶς ἰσχύς ὁ πόλις οὗτος καί πᾶς ὁ πόνος αὐτός καί πᾶς ὁ θησαυρός ὁ βασιλεύς Ἰούδας εἰς χείρ ἐχθρός αὐτός καί ἄγω αὐτός εἰς Βαβυλών
6. καί σύ καί πᾶς ὁ κατοικέω ἐν ὁ οἶκος σύ πορεύομαι ἐν αἰχμαλωσία καί ἐν Βαβυλών ἀποθνῄσκω καί ἐκεῖ θάπτω σύ καί πᾶς ὁ φίλος σύ ὅς προφητεύω αὐτός ψευδής
7. ἀπατάω ἐγώ κύριος καί ἀπατάω κρατέω καί δύναμαι γίνομαι εἰς γέλως πᾶς ἡμέρα διατελέω μυκτηρίζω
8. ὅτι πικρός λόγος ἐγώ γελάω ἀθεσία καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω ὅτι γίνομαι λόγος κύριος εἰς ὀνειδισμός ἐγώ καί εἰς χλευασμός πᾶς ἡμέρα ἐγώ
9. καί λέγω οὐ μή ὀνομάζω ὁ ὄνομα κύριος καί οὐ μή λαλέω ἔτι ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός καί γίνομαι ὡς πῦρ καίω φλέγω ἐν ὁ ὀστέον ἐγώ καί παρίημι πάντοθεν καί οὐ δύναμαι φέρω
10. ὅτι ἀκούω ψόγος πολύς συναθροίζω κυκλόθεν ἐπισυνίστημι καί ἐπισυνίστημι αὐτός πᾶς ἀνήρ φίλος αὐτός τηρέω ὁ ἐπίνοια αὐτός εἰ ἀπατάω καί δύναμαι αὐτός καί λαμβάνω ὁ ἐκδίκησις ἐγώ ἐκ αὐτός
11. καί κύριος μετά ἐγώ καθώς μαχητής ἰσχύω διά οὗτος διώκω καί νοέω οὐ δύναμαι αἰσχύνω σφόδρα ὅτι οὐ νοέω ἀτιμία αὐτός ὅς διά αἰών οὐ ἐπιλανθάνομαι
12. κύριος δοκιμάζω δίκαιος συνίημι νεφρός καί καρδία ὁράω ὁ παρά σύ ἐκδίκησις ἐν αὐτός ὅτι πρός σύ ἀποκαλύπτω ὁ ἀπολόγημα ἐγώ
13. ᾄδω ὁ κύριος αἰνέω αὐτός ὅτι ἐξαιρέω ψυχή πένης ἐκ χείρ πονηρεύομαι
14. ἐπικατάρατος ὁ ἡμέρα ἐν ὅς τίκτω ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα ἐν ὅς τίκτω ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ μή εἰμί ἐπευκτός
15. ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐαγγελίζω ὁ πατήρ ἐγώ λέγω τίκτω σύ ἄρσην εὐφραίνω
16. εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς ὁ πόλις ὅς καταστρέφω κύριος ἐν θυμός καί οὐ μεταμέλομαι ἀκούω κραυγή ὁ πρωΐ καί ἀλαλαγμός μεσημβρία
17. ὅτι οὐ ἀποκτείνω ἐγώ ἐν μήτρα μήτηρ καί γίνομαι ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ τάφος ἐγώ καί ὁ μήτρα σύλλημψις αἰώνιος
18. ἵνα τίς οὗτος ἐξέρχομαι ἐκ μήτρα ὁ βλέπω κόπος καί πόνος καί διατελέω ἐν αἰσχύνη ὁ ἡμέρα ἐγώ
| 
