1. ἐάν ἐξαποστέλλω ἀνήρ ὁ γυνή αὐτός καί ἀπέρχομαι ἀπό αὐτός καί γίνομαι ἀνήρ ἕτερος μή ἀνακάμπτω ἀνακάμπτω πρός αὐτός ἔτι οὐ μιαίνω μιαίνω ὁ γυνή ἐκεῖνος καί σύ ἐκπορνεύω ἐν ποιμήν πολύς καί ἀνακάμπτω πρός ἐγώ λέγω κύριος
2. αἴρω εἰς εὐθύς ὁ ὀφθαλμός σύ καί ὁράω ποῦ οὐχί ἐκφύρω ἐπί ὁ ὁδός καθίζω αὐτός ὡσεί κορώνη ἐρημόω καί μιαίνω ὁ γῆ ἐν ὁ πορνεία σύ καί ἐν ὁ κακία σύ
3. καί ἔχω ποιμήν πολύς εἰς πρόσκομμα σεαυτοῦ ὄψις πόρνη γίνομαι σύ ἀπαναισχυντέω πρός πᾶς
4. οὐ ὡς οἶκος ἐγώ καλέω καί πατήρ καί ἀρχηγός ὁ παρθενία σύ
5. μή διαμένω εἰς ὁ αἰών ἤ διαφυλάσσω εἰς νεῖκος ἰδού λαλέω καί ποιέω ὁ πονηρός οὗτος καί δύναμαι
6. καί λέγω κύριος πρός ἐγώ ἐν ὁ ἡμέρα Ιωσια ὁ βασιλεύς ὁράω ὅς ποιέω ἐγώ ὁ κατοικία ὁ Ἰσραήλ πορεύομαι ἐπί πᾶς ὄρος ὑψηλός καί ὑποκάτω πᾶς ξύλον ἀλσώδης καί πορνεύω ἐκεῖ
7. καί λέγω μετά ὁ πορνεύω αὐτός οὗτος πᾶς πρός ἐγώ ἀναστρέφω καί οὐ ἀναστρέφω καί ὁράω ὁ ἀσυνθεσία αὐτός ὁ ἀσύνθετος Ἰούδας
8. καί ὁράω διότι περί πᾶς ὅς καταλαμβάνω ἐν ὅς μοιχάομαι ὁ κατοικία ὁ Ἰσραήλ καί ἐξαποστέλλω αὐτός καί δίδωμι αὐτός βιβλίον ἀποστάσιον εἰς ὁ χείρ αὐτός καί οὐ φοβέω ὁ ἀσύνθετος Ἰούδας καί πορεύομαι καί πορνεύω καί αὐτός
9. καί γίνομαι εἰς οὐθείς ὁ πορνεία αὐτός καί μοιχεύω ὁ ξύλον καί ὁ λίθος
10. καί ἐν πᾶς οὗτος οὐ ἐπιστρέφω πρός ἐγώ ὁ ἀσύνθετος Ἰούδας ἐκ ὅλος ὁ καρδία αὐτός ἀλλά ἐπί ψεῦδος
11. καί λέγω κύριος πρός ἐγώ δικαιόω ὁ ψυχή αὐτός Ἰσραήλ ἀπό ὁ ἀσύνθετος Ἰούδας
12. πορεύομαι καί ἀναγινώσκω ὁ λόγος οὗτος πρός βορέας καί λέγω ἐπιστρέφω πρός ἐγώ ὁ κατοικία ὁ Ἰσραήλ λέγω κύριος καί οὐ στηρίζω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί σύ ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμί λέγω κύριος καί οὐ μηνίω σύ εἰς ὁ αἰών
13. πλήν γινώσκω ὁ ἀδικία σύ ὅτι εἰς κύριος ὁ θεός σύ ἀσεβέω καί διαχέω ὁ ὁδός σύ εἰς ἀλλότριος ὑποκάτω πᾶς ξύλον ἀλσώδης ὁ δέ φωνή ἐγώ οὐ ὑπακούω λέγω κύριος
14. ἐπιστρέφω υἱός ἀφίστημι λέγω κύριος διότι ἐγώ κατακυριεύω σύ καί λαμβάνω σύ εἷς ἐκ πόλις καί δύο ἐκ πατριά καί εἰσάγω σύ εἰς Σιών
15. καί δίδωμι σύ ποιμήν κατά ὁ καρδία ἐγώ καί ποιμαίνω σύ ποιμαίνω μετά ἐπιστήμη
16. καί εἰμί ἐάν πληθύνω καί αὐξάνω ἐπί ὁ γῆ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος λέγω κύριος οὐ λέγω ἔτι κιβωτός διαθήκη ἅγιος Ἰσραήλ οὐ ἀναβαίνω ἐπί καρδία οὐ ὀνομάζω οὐδέ ἐπισκέπτομαι καί οὐ ποιέω ἔτι
17. ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος καλέω ὁ Ἰερουσαλήμ θρόνος κύριος καί συνάγω εἰς αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος καί οὐ πορεύομαι ἔτι ὀπίσω ὁ ἐνθύμημα ὁ καρδία αὐτός ὁ πονηρός
18. ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος συνέρχομαι οἶκος Ἰούδας ἐπί ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ καί ἥκω ἐπί ὁ αὐτός ἀπό γῆ βορέας καί ἀπό πᾶς ὁ χώρα ἐπί ὁ γῆ ὅς κατακληρονομέω ὁ πατήρ αὐτός
19. καί ἐγώ λέγω γίνομαι κύριος ὅτι τάσσω σύ εἰς τέκνον καί δίδωμι σύ γῆ ἐκλεκτός κληρονομία θεός παντοκράτωρ ἔθνος καί λέγω πατήρ καλέω ἐγώ καί ἀπό ἐγώ οὐ ἀποστρέφω
20. πλήν ὡς ἀθετέω γυνή εἰς ὁ σύνειμι αὐτός οὕτω ἀθετέω εἰς ἐγώ οἶκος Ἰσραήλ λέγω κύριος
21. φωνή ἐκ χεῖλος ἀκούω κλαυθμός καί δέησις υἱός Ἰσραήλ ὅτι ἀδικέω ἐν ὁ ὁδός αὐτός ἐπιλανθάνομαι θεός ἅγιος αὐτός
22. ἐπιστρέφω υἱός ἐπιστρέφω καί ἰάομαι ὁ σύντριμμα σύ ἰδού δοῦλος ἐγώ εἰμί σύ ὅτι σύ κύριος ὁ θεός ἐγώ εἰμί
23. ὄντως εἰς ψεῦδος εἰμί ὁ βουνός καί ὁ δύναμις ὁ ὄρος πλήν διά κύριος θεός ἐγώ ὁ σωτηρία ὁ Ἰσραήλ
24. ὁ δέ αἰσχύνη καταναλίσκω ὁ μόχθος ὁ πατήρ ἐγώ ἀπό νεότης ἐγώ ὁ πρόβατον αὐτός καί ὁ μόσχος αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ θυγάτηρ αὐτός
25. κοιμάομαι ἐν ὁ αἰσχύνη ἐγώ καί ἐπικαλύπτω ἐγώ ὁ ἀτιμία ἐγώ διότι ἔναντι ὁ θεός ἐγώ ἁμαρτάνω ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐγώ ἀπό νεότης ἐγώ ἕως ὁ ἡμέρα οὗτος καί οὐ ὑπακούω ὁ φωνή κύριος ὁ θεός ἐγώ
| 
